شما می خواهید ردپای کربن غذای خود را کاهش دهید؟روی آنچه می خورید تمرکز کنید ، نه اینکه غذای شما محلی باشد

"بخورید محلی" یک توصیه رایج برای کاهش ردپای کربن رژیم غذایی شما است. اما حمل و نقل تمایل به سهم کمی از انتشار گازهای گلخانه ای دارد. چگونه تأثیر آنچه می خورید با جایی که از کجا آمده است مقایسه می کند؟

24 ژانویه 2020

مردم در سراسر جهان به طور فزاینده ای نگران تغییرات آب و هوا هستند: 8 در 10 نفر تغییرات آب و هوا را تهدید عمده ای برای کشورشان می دانند. 1

همانطور که قبلاً نشان داده ام ، تولید مواد غذایی مسئول یک چهارم انتشار گازهای گلخانه ای جهان است.

به درستی آگاهی فزاینده ای وجود دارد که رژیم غذایی و انتخاب مواد غذایی ما تأثیر بسزایی در ردپای کربن ما دارند. چه کاری می توانید انجام دهید تا واقعاً ردپای کربن صبحانه ، ناهار و شام را کاهش دهید؟

"خوردن محلی" توصیه ای است که شما اغلب می شنوید - حتی از منابع برجسته ، از جمله سازمان ملل. در حالی که ممکن است به طور شهودی معنا داشته باشد - از این گذشته ، حمل و نقل منجر به انتشار گازهای گلخانه ای می شود - این یکی از نادرست ترین توصیه ها است.

خوردن در محلی فقط در صورتی که حمل و نقل مسئولیت سهم زیادی از ردپای نهایی کربن مواد غذایی باشد ، تأثیر قابل توجهی خواهد داشت. برای اکثر غذاها ، این طور نیست.

انتشار گازهای گلخانه ای از حمل و نقل ، مقدار بسیار کمی از انتشار گازهای گلخانه ای را از غذا تشکیل می دهد و آنچه می خورید بسیار مهمتر از جایی است که غذای شما از آن عبور می کند.

انتشار گازهای گلخانه ای از غذای ما از کجا می آید؟

در تجسم ، انتشار گازهای گلخانه ای از 29 محصول مختلف غذایی را مشاهده می کنیم - از گوشت گاو در بالا تا آجیل در پایین.

برای هر محصولی می توانید ببینید که از کدام مرحله در زنجیره تأمین ، انتشار گازهای گلخانه ای آن سرچشمه می گیرد. این امر از تغییرات استفاده از زمین در سمت چپ ، از طریق حمل و نقل و بسته بندی در سمت راست گسترش می یابد.

این داده ها از بزرگترین متاآنالیز سیستم های غذایی جهانی تا به امروز است که در علم توسط جوزف پوور و توماس نمیکک (2018) منتشر شده است.

در این مطالعه ، نویسندگان به بیش از 38000 مزارع تجاری در 119 کشور جهان توجه کرده اند. 2

در این مقایسه ، ما به کل انتشار گازهای گلخانه ای در هر کیلوگرم محصول غذایی نگاه می کنیم. هم₂مهمترین GHG است ، اما تنها مورد آن نیست - کشاورزی منبع بزرگی از گازهای گلخانه ای متان و اکسید نیتروژن است. بنابراین برای گرفتن تمام انتشار گازهای گلخانه ای از محققان تولید مواد غذایی ، آنها را در کیلوگرم "معادل دی اکسید کربن" بیان می کند. این متریک فقط CO را در نظر می گیرد₂اما تمام گازهای گلخانه ای. 3

مهمترین بینش از این مطالعه: تفاوت های زیادی در انتشار گازهای گلخانه ای از غذاهای مختلف وجود دارد: تولید یک کیلوگرم گوشت گاو 60 کیلوگرم گازهای گلخانه ای ساطع می کند (CO₂-تعادل). در حالی که نخود فرنگی فقط 1 کیلوگرم در هر کیلوگرم ساطع می کند.

به طور کلی ، غذاهای مبتنی بر حیوانات تمایل به داشتن ردپای بالاتری نسبت به گیاهی دارند. بره و پنیر هر دو بیش از 20 کیلوگرم CO منتشر می کنند₂-تعادل در هر کیلوگرم. مرغ و گوشت خوک دارای ردپای کمتری هستند اما هنوز هم بیشتر از بیشتر غذاهای گیاهی هستند ، در 6 و 7 کیلوگرم CO₂به ترتیب ، به ترتیب.

برای اکثر غذاها - و به ویژه بزرگترین انتشار دهنده ها - بیشتر انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تغییر کاربری اراضی (به رنگ سبز) و از فرآیندهای موجود در مرحله مزرعه (قهوه ای) است. انتشار مرحله مزرعه شامل فرآیندی مانند استفاده از کودها-هم ارگانیک ("مدیریت کود") و هم مصنوعی است. و تخمیر روده (تولید متان در معده گاو). ترکیب ، کاربری اراضی و انتشار گازهای گلخانه ای بیش از 80 ٪ از ردپای اکثر غذاها را تشکیل می دهد.

حمل و نقل نقش کمی در تولید گازهای گلخانه ای دارد. برای بیشتر محصولات غذایی ، کمتر از 10 ٪ است و برای بزرگترین انتشار دهنده های GHG بسیار کوچکتر است. در گوشت گاو از گله های گوشت گاو ، 0. 5 ٪ است.

نه فقط حمل و نقل ، بلکه تمام فرآیندهای موجود در زنجیره تأمین پس از غذا از مزرعه - پردازش ، حمل و نقل ، خرده فروشی و بسته بندی - بیشتر سهم کمی از انتشار را تشکیل می دهد.

این داده ها نشان می دهد که وقتی به محصولات غذایی فردی نگاه می کنیم ، این مورد است. اما مطالعات همچنین نشان می دهد که این امر در مورد رژیم های غذایی واقعی صادق است. در اینجا ما نتایج یک مطالعه را نشان می دهیم که به ردپای رژیم های غذایی در سراسر اتحادیه اروپا می پردازد. حمل و نقل مواد غذایی تنها 6 ٪ از انتشار گازهای گلخانه ای را بر عهده داشت ، در حالی که لبنیات ، گوشت و تخم مرغ 83 ٪ را به خود اختصاص می داد. 4