1. 5 بازارها و مشارکت کنندگان

به بیان ساده، بازار اولیه بازار اوراق بهادار «جدید» و بازار ثانویه بازار اوراق بهادار «استفاده شده» است. بازار اولیه را معادل فروش خودروهای نو و بازار ثانویه را معادل فروش خودروهای دست دوم در نظر بگیرید. در عمل، بسیاری از مناطق بازار اوراق بهادار جدید و دست دوم را معامله می کنند. به عنوان مثال، بازارهای سهام روزانه اوراق بهادار سهام را معامله می کنند و بیشتر معاملات در میان سرمایه گذاران فردی و نهادی انجام می شود که دارای سهام در شرکت های سهامی عام هستند. معامله سهام آمازون، فیس بوک یا نایک تأثیر کمی دارد و جریان نقدی مستقیمی به شرکت اصلی ندارد. با این حال، اطلاعات ارائه شده توسط چنین معاملاتی ارزشمند است، زیرا بیانیه ای پرهزینه و عمومی در زمان واقعی توسط سرمایه گذاران از ادراک آنها از ارزش شرکت و بازتابی از رضایت و انتظارات است.

برخی از معاملات، هرچند بسیار کمتر، در بازار سهام برای خرید و فروش اوراق بهادار جدید است. شرکت ها سهام جدیدی به نام عرضه های سهام فصلی (SEO) یا عرضه های عمومی اولیه (IPO) در بازار منتشر می کنند. اینها انتشار سهام جدید سهام است که قبلاً معامله نشده است و انتشار آنها جریان های نقدی را مستقیماً به شرکت های زیربنایی ارسال می کند. سئوها سهام جدیدی هستند که توسط شرکت های تاسیس شده منتشر می شوند و IPO سهام جدیدی هستند که توسط شرکت هایی که برای اولین بار در بورس منتشر می شوند. پس از انجام معامله اولیه، خریداران این اوراق جدید می توانند آنها را معامله کنند. با این حال، معاملات دوم و بعدی، معاملات بازار ثانویه و نه اولیه هستند.

معاملات گسترده بازار اولیه هر هفته انجام می شود، زمانی که وزارت خزانه داری میلیاردها دلار اوراق بهادار جدید خزانه داری را به حراج می گذارد. این اوراق جدید اوراق بهادار در حال سررسید خزانه داری را بازپرداخت می کند و نقدینگی مداوم و نیازهای استقراضی بلندمدت دولت فدرال را تامین می کند. باز هم، معاملات بعدی این بدهی دولتی به عنوان معاملات بازار ثانویه رخ می دهد.

بازیگران کلیدی بازار

فعالان اصلی بازار در امور مالی شامل نمایندگی ها ، کارگزاران ، واسطه های مالی و من و شما هستیم. هر یک از این بازیکنان تبادل محصولات ، اطلاعات و سرمایه را به روش های مختلف تسهیل می کنند. حضور این بازیکنان معاملات مالی را آسانتر ، سریعتر و ایمن تر می کند - در اصل کارآمدتر است. شما و دوستانتان ممکن است در معاملات مالی مستقیم مانند خرید قهوه یا وام گرفتن پول برای یک فیلم شرکت کنید. اینها معمولاً معاملات کوچک هستند. با این حال ، برای معاملات بزرگتر یا پیچیده تر ، به نهادهای مالی پیشرفته با سرمایه ، تخصص و شبکه نیاز دارید. همانطور که شکل 1. 7 نشان می دهد ، دو بخش از بازارهای ثانویه بازارهای کارگزار و بازارهای فروشنده هستند. تفاوت اصلی بین بازارهای کارگزار و فروشنده ، نحوه اجرای هر یک از اوراق بهادار است.

شکل 1. 7 بازارهای کارگزار و فروشنده

فروشندگان

فروشندگان مالی دارای اوراق بهادار هستند که آنها خریداری می کنند یا می فروشند. هنگامی که یک فروشنده درگیر یک معامله مالی می شود ، آنها از سبد سهام خود معامله می کنند. فروشندگان به همان روشی که یک فرد یا یک سرمایه گذار نهادی در بازار شرکت نمی کنند ، که به سادگی سعی می کنند سرمایه گذاری های خود را تا حد ممکن ارزش داشته باشند ، شرکت نمی کنند. درعوض ، فروشندگان تلاش می کنند "بازارها را بسازند" ، به این معنی که آنها مایل و قادر به خرید و فروش در پیشنهاد فعلی هستند و قیمت ها را برای امنیت درخواست می کنند. به جای اینکه به عملکرد اوراق بهادار اساسی برای تولید ثروت تکیه کنند ، فروشندگان از حجم تجارت و گسترش بین قیمت پیشنهاد خود (آنچه که مایل به پرداخت امنیت هستند) و قیمت درخواست آنها (قیمتی که در آن قرار دارند ، پول می گیرند. مایل به فروش امنیت هستند). فروشندگان با آماده بودن برای همیشه خرید یا فروش ، نقدینگی و کارآیی بازار را افزایش می دهند. فروشندگان در ایالات متحده تحت صلاحیت نظارتی کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) قرار دارند. چنین نظارت نظارتی تضمین می کند که فروشندگان سریع سفارشات را اجرا می کنند ، قیمت های معقول را شارژ می کنند و هرگونه تضاد احتمالی منافع را با سرمایه گذاران فاش می کنند.

کارگزار

کارگزاران به عنوان تسهیل کننده در یک بازار عمل می کنند و آنها خریداران و فروشندگان را برای معامله جمع می کنند. کارگزاران با فروشندگانی که از سبد سهام خود خریداری و می فروشند متفاوت است. این شرکت ها و افراد به طور سنتی کمیسیون فروش را دریافت می کنند.

در دنیای کارگزاران سهام ممکن است با یک کارگزار تخفیف یا یک کارگزار کامل کار کنید و هزینه ها و هزینه ها به طور قابل توجهی متفاوت است. یک کارگزار با تخفیف معاملات را برای مشتریان انجام می دهد. کارگزاران برای مشتریان مورد نیاز هستند زیرا مبادلات امنیتی برای پذیرش سفارشات نیاز به عضویت در مبادله دارند. کارگزاران تخفیف یا سیستم عامل هایی مانند Robinhood یا تجارت الکترونیکی در بسیاری از اعدام های تجاری خود هیچ کمکی یا کمیسیون بسیار کم هزینه دارند ، اما ممکن است از مبادلات هزینه دریافت کنند. آنها همچنین مشاوره سرمایه گذاری ارائه نمی دهند.

کارگزاران کامل خدمات خدمات بیشتری ارائه می دهند و هزینه های بالاتر و کمیسیون را نسبت به کارگزاران تخفیف شارژ می کنند. کارگزاران کامل خدمات ممکن است مشاوره سرمایه گذاری ، برنامه ریزی بازنشستگی و مدیریت نمونه کارها و همچنین انجام معاملات را ارائه دهند. مورگان استنلی و بانک مریل لینچ نمونه هایی از کارگزاران کامل خدمات هستند که هم به سرمایه گذاران نهادی و هم در خدمت هستند.

واسطه های مالی

یک واسطه مالی ، مانند یک بانک تجاری یا یک شرکت سرمایه گذاری صندوق متقابل ، به عنوان یک واسطه برای فعال کردن مبادلات آسانتر و کارآمدتر در بین احزاب معامله گر خدمت می کند. به عنوان مثال ، یک بانک تجاری سپرده های پس انداز و سرمایه گذاران را می پذیرد و وام برای وام گیرندگان ایجاد می کند. یک شرکت سرمایه گذاری وجوه را از سرمایه گذاران گرفته تا ارزان قیمت سهام و اوراق قرضه را خریداری و مدیریت می کند. این معاملات با یک فروشنده یا کارگزار متفاوت است. کارگزاران معاملات را تسهیل می کنند و فروشندگان آماده خرید یا فروش از اوراق بهادار خود هستند. با این حال ، واسطه های مالی پول سرمایه گذاران را می پذیرند و ممکن است امنیت کاملاً متفاوتی را با هم ایجاد کنند. به عنوان مثال ، اگر وام گیرنده در وام رهنی ایجاد شده توسط بانک تجاری که در آن گواهی سپرده خود را دارید ، پیش فرض می کند ، سرمایه گذاری شما هنوز هم با خیال راحت بهره می برد و مستقیماً تحت تأثیر قرار نمی گیرید.

موسسات مالی معمولاً واسطه مالی را تسهیل می کنند. با این حال ، گاهی اوقات وام دهندگان و وام گیرندگان قادر به انجام معاملات بدون کمک یک واسطه مالی هستند. هنگامی که این در مقیاس بزرگ اتفاق می افتد ، این فرآیند که به عنوان تفکیک شناخته می شود ، می تواند باعث آشفتگی زیادی در بازارهای مالی شود. در دهه 1970 ، تورم به طور سالانه بالاتر از 10 ٪ افزایش یافت و با این وجود بانکهای تجاری محدود به ارائه حداکثر 5 ٪ در سپرده های پس انداز خود بودند. 7 پس انداز بانک ها و انجمن های پس انداز و وام را دور زدند تا مستقیماً در اوراق بهادار خزانه داری و سایر اوراق بهادار قابل فروش کوتاه مدت سرمایه گذاری کنند. این عدم بودجه سپرده و رفتار بعدی صنعت اساساً صنعت پس انداز و وام را از بین برد و منجر به مقررات زدایی قابل توجه بانکداری تجاری و سرمایه گذاری در ایالات متحده شد.

مزایای یک شبکه قوی از واسطه های مالی بسیار است. آنها از طریق پایین آمدن هزینه های معامله ، کارآیی را به سیستم مالی اضافه می کنند. آنها برای به حداقل رساندن سوء استفاده مالی و کلاهبرداری ، اطلاعات را جمع آوری و پراکنده می کنند. آنها اقتصاد مقیاس و دانش تخصصی را ارائه می دهند. سرانجام ، واسطه های مالی برای عملکرد اقتصاد سرمایه داری بسیار مهم هستند.

پانویسها و منابع

• 7 رئیس جمهور ایالات متحده و شورای مشاوران اقتصادی."دهه 1970: تورم ، نرخ بهره بالا و رقابت جدید."گزارش اقتصادی رئیس جمهور. 1991. https://fraser. stlouisfed. org/files/docs/publications/erp/pages/6688_1990-1994. pdf