وقت آن است که از استراتژی جنگ تجاری ناموفق با چین خودداری کنیم

غیرممکن است که بدانیم جنگ تجاری ایالات متحده و چین چه مدت ممکن است ادامه یابد ، اما فرض کنیم که ما هنوز می توانیم در روزهای اولیه آن باشیم. و در حال حاضر ، ما می توانیم الگوهای موجود در داده ها را مشاهده کنیم که نشان می دهد چرا استراتژی ایالات متحده یک فقیر است.

دیوید دلار

همکار ارشد - سیاست خارجی ، اقتصاد جهانی و توسعه ، مرکز چین جان ال تورنتون چین

ایالات متحده 25 ٪ تعرفه را برای 250 میلیارد دلار محصول از چین تحمیل کرده است و 25 ٪ تعرفه در باقیمانده واردات ما از چین را تهدید می کند - 300 میلیارد دلار اضافی. هدف دولت ترامپ کاهش کسری تجارت ایالات متحده ، بازگرداندن مشاغل تولیدی از چین به ایالات متحده و پایان دادن به شیوه های ناعادلانه تجارت چین از جمله انتقال اجباری فناوری ، سرقت مالکیت معنوی و یارانه شرکت های دولتی است.

با افزایش حمایت ایالات متحده با هدف چین ، واردات ایالات متحده از چین رو به کاهش است. در جدیدترین داده ها ، از ژانویه تا آوریل ، ایالات متحده 20. 6 میلیارد دلار کمتر از چین نسبت به مدت مشابه سال 2018 وارد کرده است (نمودار را ببینید). اما واردات از شرکای دیگر بالا رفته است. افزایش واردات از مکزیک ، کره جنوبی و تایوان تا حدودی منعکس کننده تغییر در زنجیره های ارزش جهانی است. چین هم در وسط و هم در انتهای بسیاری از زنجیره های ارزشی قرار دارد. اگر مونتاژ نهایی به مکزیک (یا ویتنام یا بنگلادش) تغییر یابد ، می توان از تعرفه های ایالات متحده جلوگیری کرد. چین هنوز بخش عمده ای از ارزش افزوده را ارائه می دهد. صادرات آن به کشورهایی غیر از ایالات متحده در حال افزایش است. Foxconn ، شرکت تایوانی که تلفن های اپل را مونتاژ می کند ، گفته است که می تواند بازار ایالات متحده را از گیاهان غیر چینی که قبلاً در اختیار دارد ، سرویس دهد. در همین حال ، هنوز هم برای بازارهای چینی ، اروپایی و سایر موارد غیر آمریکایی ، در چین تولید خواهد شد.

توجه داشته باشید که واردات از اروپا نیز افزایش یافته است. این احتمالاً نشان دهنده تغییر شکل زنجیرهای ارزشی به اروپا نیست. در عوض ، این نشان دهنده این واقعیت است که کشوری که از حمایت خود تحمیل می کند ، می تواند انتظار داشته باشد که ارز آن قدردانی کند تا از هر شرکایی که در اثر حمایت قرار نمی گیرد ، بیشتر وارد شود. به استثنای اوپک ، واردات کل ایالات متحده افزایش یافته است ، در طول این آزمایش با محافظت کاهش نمی یابد.

در مورد مانده های تجاری چطور؟کسری ایالات متحده با چین در چهار ماه اول سال 11. 7 میلیارد دلار کاهش یافته است. اما کسری ایالات متحده با تقریباً همه افراد دیگر بالا رفت. و کل کسری ایالات متحده ، نادیده گرفتن اوپک ، نیز بالا رفت. این با تئوری و تاریخ مطابقت دارد. حمایت از چین به احتمال زیاد باعث بهبود کسری تجاری ایالات متحده نخواهد شد زیرا زنجیره های ارزش به سایر شرکا منتقل می شوند و دلار آمریکا قدردانی می کند. این مشابه نتایج حاصل از محافظت در دهه 1930 و 1980 است. واردات ایالات متحده از شرکای هدفمند پایین آمد ، اما صادرات ایالات متحده نیز چنین شد و هیچ گونه پیشرفتی در مانده تجارت ایالات متحده وجود نداشت. ایالات متحده به احتمال زیاد به دلیل کاهش واردات از کشورهای اوپک ، ناشی از افزایش تولید نفت و گاز در خانه ، شاهد بهبود تعادل تجارت است. اما این هیچ ارتباطی با جنگ تجاری با چین ندارد.

شواهد تا به امروز با این دیدگاه که جنگ تجاری با چین احتمالاً باعث کاهش کسری تجارت ایالات متحده یا بازگرداندن مشاغل تولیدی به خانه نمی شود ، سازگار است. اما این استدلال مبنی بر اینکه این یک تاکتیک برای تغییر شیوه های تجارت ناعادلانه چین است چیست؟مشکل این رویکرد این است که تغییر رفتار چین مستلزم همکاری با شرکای اتحادیه اروپا و ژاپن است. اما هیچ یک از شرکای ما با این تاکتیک موافق نیستند. در حالی که تجارت ایالات متحده و چین کاهش می یابد ، تجارت آنها با چین در حال افزایش است. چین تعرفه ها و موانع تجاری را به طور کلی برای تشویق این تجارت کاهش داده است ، اما شرکت های آمریکایی به دلیل تعرفه های متقابل در حال تعطیل هستند. ایالات متحده می توانست یک پرونده مشترک را در WTO ، با اتحادیه اروپا و ژاپن ، در مورد انتقال فناوری و IPR آورده باشد. و/یا می توانست در مشارکت بین اقیانوس آرام بماند و جامعه ای از اقتصادهای همفکر را بنا کند. در عوض ، ما یک جنگ تجاری دو جانبه با چین انتخاب کردیم و به نظر می رسد که از نظر همه اهداف بیان شده ناکام است.