نمادها: S& P 500 ® و Dow ®

میانگین صنعتی داو جونز (Dow یا DJIA) و S& P 500 معیارهای بازار بی نظیری هستند. هر دو زیربنای تعدادی از محصولات سرمایه گذاری ، توسط شاخص های S& P Dow Jones منتشر شده و سهام شرکت های بزرگ آمریکایی را ردیابی می کنند.

انتخاب سهام

روند بررسی

وزن سازی

محاسبه

کارایی

اقدامات اصلی بازار

داو و S& P 500 هر دو دارای تاریخ طولانی و متمایز هستند.

چارلز داو محاسبه میانگین روزانه 12 سهام اصلی صنعتی خود را در ماه مه 1896 به عنوان همراه با میانگین حمل و نقل داو جونز ™ ، که وی در سال 1884 معرفی کرد ، آغاز کرد. او از این دو برای نظارت بر روند گسترده بازار استفاده کرد. هشت سهام در سال 1916 و 10 مورد دیگر در سال 1928 اضافه شد و تعداد آنها را به 30 رساند ، جایی که امروز باقی مانده است. از نظر داو ، میانگین قیمت سهام به عنوان معیار بازار خدمت می کند ، نقشی که همچنان به آن بازی می کند. اما آنچه تغییر کرده است - به همراه اندازه و پیچیدگی بازار که آن را ردیابی می کند - این است که DOW دیگر محدود به سهام صنعتی نیست.

در سال 1923 ، در تلاش برای بازتاب روند بازار ، شرکت استاندارد آمار اولین شاخص سهام خود را توسعه داد. این پیشرو S& P 500 233 سهام ایالات متحده را ردیابی کرد و هفتگی محاسبه شد. در سال 1926 ، به عنوان شاخص سهام کامپوزیت ، که 90 سهام را ردیابی می کرد و روزانه محاسبه می شد ، اصلاح شد. با گذشت زمان ، تعداد اوراق بهادار افزایش یافت و فرکانس محاسبه افزایش یافت تا اینکه ، در مارس 1957 ، S& P 500 در قالب که امروز ادامه دارد ، آغاز شد.

از نظر ساخت و ساز شاخص ، هر دو DOW و S& P 500 سهام بزرگ ایالات متحده آمریکا را ردیابی می کنند. اجزای داو شرکت های بزرگ و مشهور هستند که اغلب به عنوان تراشه های آبی توصیف می شوند. S& P 500 شرکت های برتر در صنایع پیشرو در بخش بزرگ بازار را نیز ردیابی می کند. تمام سهام موجود در DOW به طور معمول در S& P 500 گنجانده شده است ، جایی که آنها به طور کلی بین 25 تا 30 درصد از ارزش بازار آن را تشکیل می دهند.

انتخاب سهام

از زمان معرفی آنها ، DOW و S& P 500 شرکت هایی را که از بخش بزرگ بازار سهام ایالات متحده انتخاب شده اند ، شامل می شوند.

برای هر شاخص ، تصمیم نهایی در مورد اینکه سهام برای افزودن توسط کمیته شاخص های S& P Dow Jones: کمیته میانگین در مورد DOW و کمیته شاخص ایالات متحده در مورد S& P 500.

در حالی که انتخاب سهام برای The Dow توسط مجموعه ای از قوانین سختگیرانه کنترل نمی شود، کمیته بر شهرت یک شرکت واجد شرایط، تاریخچه رشد پایدار آن، علاقه آن به سرمایه گذاران و نمایندگی بخش آن در بازار گسترده تر تمرکز می کند. به عنوان مثال، طی 15 سال گذشته، تعدادی شرکت فناوری اضافه شده اند که نشان دهنده رشد این بخش در بازار سهام ایالات متحده است.

با این حال، هیچ شرکت آب و برق یا حمل و نقلی در داو وجود ندارد، زیرا آنها به طور جداگانه در میانگین ابزار Dow Jones و Dow Jones Transportation Average ردیابی می شوند.

فرآیند انتخاب برای S& P 500 بر اساس معیارهای کمی - از جمله قابلیت مالی، شناور عمومی، نقدینگی کافی، و نوع شرکت - که تعیین می کند آیا یک اوراق بهادار واجد شرایط گنجاندن است یا خیر، کنترل می شود. نقش کمیته انتخاب از میان سهام واجد شرایط با در نظر گرفتن نمایندگی بخش است. از جمله الزامات کلیدی این است که یک شرکت دارای ارزش بازار به اندازه کافی برای واجد شرایط بودن به عنوان سهام با ارزش بالا باشد. همچنین باید دارای شناور کافی یا درصد سهام در دسترس برای تجارت عمومی باشد. می توانید آستانه های فعلی هر دوی این معیارها را در برگه اطلاعات S& P 500 مشاهده کنید.