ترازنامه

دارایی های موجود در ترازنامه به دارایی های جاری و دارایی های غیرجاری طبقه بندی می شوند. دارایی ها در سمت چپ ترازنامه قرار دارند.

اهداف یادگیری

بخش دارایی ترازنامه را ترسیم کنید

خوراکی های کلیدی

امتیاز کلیدی

• دسته های اصلی دارایی ها معمولاً ابتدا و معمولاً به ترتیب نقدینگی فهرست می شوند. در ترازنامه، دارایی ها معمولاً به دارایی های جاری و دارایی های غیرجاری (بلند مدت) طبقه بندی می شوند.
• دارایی های جاری دارایی هایی هستند که می توانند به نقد تبدیل شوند یا برای پرداخت بدهی های جاری ظرف 12 ماه استفاده شوند. دارایی های جاری شامل وجه نقد و معادل های نقدی، سرمایه گذاری های کوتاه مدت، حساب های دریافتنی، موجودی ها و بخشی از بدهی های پیش پرداخت شده در یک سال است.
• یک دارایی غیرجاری را نمی توان به راحتی به پول نقد تبدیل کرد. دارایی های غیرجاری شامل دارایی ها، ماشین آلات و تجهیزات (PPE)، دارایی های سرمایه گذاری، دارایی های نامشهود، دارایی های مالی بلندمدت، سرمایه گذاری های حساب شده با استفاده از روش حقوق صاحبان سهام و دارایی های زیستی است.

شرایط کلیدی

• نقدینگی: در دسترس بودن وجه نقد در کوتاه مدت: توانایی ارائه بدهی های کوتاه مدت.

ترازنامه: نمونه ترازنامه داخلی (DBS) برای ارجاع توسط حسابداری رفاه داخلی (DWBA)

ترازنامه

ترازنامه استاندارد شرکت دارای سه بخش است: دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام. دسته های اصلی دارایی ها معمولاً ابتدا و معمولاً به ترتیب نقدینگی فهرست می شوند. در سمت چپ ترازنامه، دارایی ها معمولاً به دارایی های جاری و دارایی های غیرجاری (بلند مدت) طبقه بندی می شوند.

دارایی های جاری

دارایی جاری در ترازنامه دارایی است که می تواند به نقد تبدیل شود یا برای پرداخت بدهی های جاری ظرف 12 ماه استفاده شود. دارایی های جاری معمولی شامل وجه نقد و معادل های نقدی، سرمایه گذاری های کوتاه مدت، حساب های دریافتنی، موجودی ها و بخشی از بدهی های پیش پرداخت شده است که ظرف یک سال پرداخت می شود.

وجه نقد و معادل های نقدی نقدشوندگی ترین دارایی های موجود در بخش دارایی ترازنامه یک شرکت هستند. معادل های نقدی دارایی هایی هستند که به آسانی به پول نقد تبدیل می شوند، مانند دارایی های بازار پول، اوراق قرضه کوتاه مدت دولتی یا اسناد خزانه، اوراق بهادار قابل معامله و اوراق تجاری. معادل های نقدی از طریق وجود کوتاه مدتشان از سایر سرمایه گذاری ها متمایز می شوند. آنها در عرض 3 ماه سررسید می شوند در حالی که سرمایه گذاری های کوتاه مدت 12 ماه یا کمتر هستند و سرمایه گذاری های بلند مدت هر سرمایه گذاری است که بیش از 12 ماه سررسید می شود.

حساب های دریافتنی بیانگر پولی است که توسط اشخاص به شرکت در فروش محصولات یا خدمات به اعتبار خود بدهکار است. در بیشتر نهادهای تجاری ، حساب های دریافتنی به طور معمول با تولید فاکتور و یا ارسال نامه یا ارسال الکترونیکی آن به مشتری اجرا می شوند ، که به نوبه خود باید آن را در یک بازه زمانی تعیین شده ، به نام شرایط اعتباری یا شرایط پرداخت بپردازند.

بیشتر سازمانهای تولیدی معمولاً موجودی خود را به این موارد تقسیم می کنند:

• مواد اولیه - مواد و اجزای برنامه ریزی شده برای استفاده در ساخت یک محصول ،
• کار در فرآیند (WIP) - مواد و مؤلفه هایی که تحول خود را به کالاهای نهایی آغاز کرده اند ،
• کالاهای نهایی - کالاهای آماده برای فروش به مشتریان ، و
• کالاهای فروش مجدد - کالاهای برگشتی که قابل فروش هستند.

هزینه معوق یا پیش پرداخت ، هزینه پیش پرداخت (غالباً پیش پرداخت) ، دارایی است که به نمایندگی از نقدی که برای کالاها یا خدماتی که در یک دوره حسابداری بعدی دریافت می شود ، به یک همتای پرداخت می شود. به عنوان مثال ، اگر یک قرارداد خدماتی از قبل سه ماهه پرداخت شود ، در پایان ماه اول دوره دو ماه به عنوان یک هزینه معوق باقی مانده است. در هزینه معوق ، پرداخت اولیه با هزینه مرتبط و شناخته شده در دوره حسابداری بعدی همراه است و همین مبلغ از پیش پرداخت کسر می شود.

دارایی های غیر جاری

دارایی غیر جاری اصطلاحی است که در حسابداری دارایی ها و دارایی ها استفاده می شود که به راحتی نمی توانند به پول نقد تبدیل شوند. این را می توان با دارایی های فعلی مانند نقدی یا حساب های بانکی مقایسه کرد که به عنوان دارایی های نقدی توصیف می شوند. دارایی های غیر جریان شامل دارایی ، کارخانه و تجهیزات (PPE) ، املاک سرمایه گذاری (مانند املاک و مستغلات که برای اهداف سرمایه گذاری نگهداری می شود) ، دارایی های نامشهود ، دارایی های مالی بلند مدت ، سرمایه گذاری ها با استفاده از روش عدالت و دارایی های بیولوژیکی ، که به حساب می آیند ،گیاهان یا حیوانات زنده هستند.

املاک ، گیاهان و تجهیزات به طور معمول شامل مواردی از قبیل زمین و ساختمان ، وسایل نقلیه موتوری ، مبلمان ، تجهیزات اداری ، رایانه ها ، وسایل و اتصالات و کارخانه و ماشین آلات است. این موارد غالباً از طریق دارایی های کوتاه مدت ، درمان مالیاتی مطلوب (کمک هزینه استهلاک) دریافت می کنند.

دارایی های نامشهود به عنوان دارایی های قابل شناسایی و غیر پولی تعریف می شوند که نمی توان آنها را مشاهده کرد ، لمس کرد یا از نظر جسمی اندازه گیری کرد. آنها با گذشت زمان و تلاش ایجاد می شوند و به عنوان یک دارایی جداگانه قابل شناسایی هستند. دو شکل اصلی نامشهود وجود دارد - نامشهود قانونی (مانند اسرار تجاری (به عنوان مثال ، لیست مشتری) ، کپی رایت ، حق ثبت اختراع و علائم تجاری) و نامشهودهای رقابتی (مانند فعالیت های دانش (دانش ، دانش) ، فعالیت های همکاری ، فعالیت های اهرمو فعالیتهای ساختاری). دارایی نامشهود "حسن نیت" نشان دهنده تفاوت بین دارایی های خالص شرکت و ارزش بازار آن است. این مبلغ برای اولین بار در زمان کسب ثبت می شود. ارزش اضافی بنگاه بیش از دارایی های خالص آن معمولاً نشان دهنده شهرت شرکت ، استعدادهای استعدادی و سایر ویژگی هایی است که آن را از رقابت جدا می کند. در صورت تغییر ارزش بازار شرکت ، سرقفلی باید برای اختلال در سالانه آزمایش شود و تعدیل شود.

سرمایه گذاری های مربوط به استفاده از روش سهام عدالت 20-50 ٪ سرمایه گذاری در سایر شرکت ها است. سرمایه گذار چنین سهام را به عنوان دارایی در ترازنامه نگه می دارد. سهم متناسب سرمایه گذار از درآمد خالص شرکت همکار ، سرمایه گذاری را افزایش می دهد (و ضرر خالص سرمایه گذاری را کاهش می دهد) و پرداخت متناسب سود سهام آن را کاهش می دهد. در بیانیه درآمد سرمایه گذار ، سهم متناسب درآمد خالص سرمایه گذار یا ضرر خالص به عنوان یک مورد تک خط گزارش شده است.

بدهی و عدالت

ترازنامه حاوی جزئیات مربوط به بدهی های شرکت و حقوق صاحبان سهام است.

اهداف یادگیری

معادله حسابداری را برای ایجاد ترازنامه اعمال کنید