بودایی

بودیسم یکی از بزرگترین ادیان جهان است و 2500 سال پیش در هند سرچشمه گرفته است. بودایی ها بر این باورند که زندگی بشر یکی از رنج ها است و مراقبه ، کار معنوی و جسمی و رفتار خوب راه هایی برای دستیابی به روشنگری یا نیروانا است.

درجات

فاعل، موضوع

دین ، مطالعات اجتماعی ، داستان پردازی

شمع های نماز بودایی

بخور دادن در داخل معبد کون یام در ماکائو روشن شده است. بخور دادن و مراقبه نقش مهمی در بودیسم دارد.

عکس توسط جو Scherschel

واژگان ورودی دائر ycl المعارف

بودیسم یکی از ادیان اصلی جهان است. این کشور در حدود قرن 5 B. C. E در آسیای جنوبی سرچشمه گرفت. با Siddhartha Gautama ، و بیش از هزاره های بعدی در آسیا و سایر نقاط جهان گسترش یافت. بودایی ها معتقدند که زندگی بشر چرخه رنج و تولد دوباره است ، اما اگر کسی به حالت روشنگری (نیروانا) دست یابد ، می توان از این چرخه برای همیشه فرار کرد. Siddhartha Gautama اولین کسی بود که به این حالت روشنگری رسید و بود و هنوز هم امروز است ، معروف به بودا. بودائیان به هیچ نوع خدایی یا خدا اعتقاد ندارند ، اگرچه چهره های ماوراء طبیعی وجود دارند که می توانند به مردم در مسیر روشنگری کمک کنند یا مانع شوند.

Siddhartha Gautama که در طرف نپالی در مرز نپال و هندوستان متولد شد ، شاهزاده ای در حدود قرن پنجم B. C. E بود. چه کسی با دیدن مردم فقیر و در حال مرگ ، فهمید که زندگی بشر رنج می برد. او از ثروت خود چشم پوشی کرد و وقت خود را به عنوان یک گدای فقیر گذراند ، مراقبه و مسافرت کرد اما در نهایت ، ناراضی باقی ماند و روی چیزی به نام "راه میانه" مستقر شد. این ایده به معنای این بود که نه زهد شدید و نه ثروت شدید ، مسیر روشنگری نبود ، بلکه راهی برای زندگی بین این دو افراط بود. سرانجام ، در حالت مراقبه عمیق ، او به روشنگری یا نیروانا ، در زیر درخت بدی (درخت بیداری) دست یافت. معبد مهابودی در بیهار ، هند - سایت روشنگری وی - اکنون یک سایت مهم زیارت بودایی است.

بودا در مورد چهار حقیقت نجیب آموخت. اولین حقیقت "رنج (دوککا)" نامیده می شود ، که می آموزد همه افراد در زندگی به نوعی رنج می برند. حقیقت دوم "منشأ رنج (سامودیا) است. این بیان می کند که همه رنج ها از میل (Tanhā) ناشی می شود. حقیقت سوم "قطع رنج (نیرودا)" است و می گوید که می توان از رنج و دستیابی به روشنگری جلوگیری کرد. حقیقت چهارم ، "مسیر قطع رنج (مگگا)" در مورد راه میانه است ، که مراحل دستیابی به روشنگری است.

بودایی ها به چرخ تولد دوباره به بدنهای مختلف اعتقاد دارند. این به "کارما" مرتبط است ، که به چگونگی عملکرد خوب یا بد شخص در گذشته یا زندگی گذشته آنها می تواند در آینده بر آنها تأثیر بگذارد.

سه مدرسه اصلی بودیسم وجود دارد: Mahayana ، Theravada و Vajrayana. بودیسم ماهایانا در چین ، تایوان ، ژاپن و کره جنوبی رایج است. این امر بر الگوهای نقش Bodhisattvas تأکید می کند (موجوداتی که به روشنگری رسیده اند اما به آموزش انسان باز می گردند). بودیسم Theravada در سریلانکا ، کامبوج ، تایلند ، لائوس و برمه (میانمار) رایج است. این امر بر یک سبک زندگی و مراقبه صومعه به عنوان راه روشنگری تأکید می کند. Vajrayana مکتب اصلی بودیسم در منطقه تبت و نپال ، بوتان و مغولستان است. این مسیر سریعتر از Mahayana یا Theravada به دنبال کنندگان می دهد.

رئیس دانشکده بودیسم تبت و رهبر سنتی تبت ، دالایی لاما ، از ترس از زندگی خود از تبت تحت کنترل چین به هندوستان فرار کرد. بسیاری از بودایی های تبت به طور فعال در برابر کنترل چین در منطقه مقاومت می کنند. به تازگی ، دالایی لاما فعلی ، که به نظر می رسد چهاردهمین تناسخ اولین دالایی لاما است ، سؤالاتی را در مورد اینکه آیا و کجا انتخاب می کند برای تناسخ مجدد انتخاب کرده است ، مطرح کرده است.