انواع قرارداد

نوع قرارداد اصطلاحی است که برای نشان دادن تفاوت در ساختار یا فرم قرارداد ، از جمله ترتیب جبران خسارت و میزان ریسک (یا برای دولت یا پیمانکار) استفاده می شود. قراردادهای دولت فدرال معمولاً به دو نوع اصلی ، قیمت ثابت و هزینه مجدد تقسیم می شوند.

انواع دیگر قراردادها شامل قراردادهای تشویقی ، مادی ، قراردادهای ساعت کار ، قراردادهای تحویل نامحدود و قراردادهای نامه است. این طیف گسترده ای از انواع قراردادها در دسترس دولت و پیمانکاران برای ارائه انعطاف پذیری در دستیابی به تنوع و حجم زیاد منابع و خدمات مورد نیاز آژانس ها است. انواع قراردادها با توجه به:

• مدرک و زمان ریسک فرض شده توسط پیمانکار برای هزینه های عملکرد
• میزان و ماهیت تشویقی سود ارائه شده به پیمانکار برای دستیابی یا فراتر از استانداردها یا اهداف مشخص شده

در حالی که بیش از ده ها نوع قرارداد در آیین نامه دستیابی به فدرال (FAR) قسمت 16 آیکون خارجی توضیح داده شده است ، در جدول زیر انواع قراردادهای متداول CDC برجسته شده است.

متداول ترین نوع قرارداد CDC

(زیرگروه قرارداد بازپرداخت هزینه)

• ساعات کار مستقیم با نرخ ثابت ساعتی مشخص که شامل دستمزدها ، سربار ، هزینه های عمومی و سود است
• هزینه واقعی برای مواد از جمله:
  • مواد مستقیم
  • قراردادهای فرعی برای منابع و خدمات حادثه ای که برای آنها یک دسته کار در قرارداد مشخص نشده است.
  • سایر هزینه های مستقیم (سفر ، استفاده از رایانه و غیره)
  • هزینه های غیرمستقیم قابل اجراهزینه های حمل و نقل مادی فقط شامل هزینه هایی است که به وضوح از نرخ ساعت کار محروم است.< SPAN> برای کارهای تحقیق و توسعه ، به ویژه با مؤسسات آموزشی غیرانتفاعی یا سایر سازمان های غیرانتفاعی استفاده می شود.