مرورگر شما به روز نیست و ممکن است با وب سایت ما سازگار نباشد. لیستی از محبوب ترین مرورگرهای وب را می توان در زیر یافت. برای رسیدن به صفحه بارگیری ، فقط روی نمادها کلیک کنید.

وارد شدن

یا ورود به سیستم را ادامه دهید

یک ارز مشترک در ASEAN به نفع شهروندان خواهد بود

فقط پول نقد: یک کارمند در 23 ژوئن 2022 اسکناس های روپیه را در بانک ماندیری در جاکارتا ترتیب می دهد. ارزهای آسیای جنوب شرقی و جهان امسال در میان افزایش نرخ ذخایر فدرال ایالات متحده آمریکا را به دست آورده اند.(آنتارا/محمد ادیماجا)

این مقاله را به اشتراک بگذارید

• مقاله علامت گذاری
• در فیسبوک به اشتراک بگذارید
• در توییتر به اشتراک بگذارید
• به اشتراک در LinkedIn
• در واتساپ به اشتراک بگذارید
• به اشتراک گذاشتن در ایمیل

این مقاله را به اشتراک بگذارید

• مقاله علامت گذاری
• در فیسبوک به اشتراک بگذارید
• در توییتر به اشتراک بگذارید
• به اشتراک در LinkedIn
• در واتساپ به اشتراک بگذارید
• به اشتراک گذاشتن در ایمیل

هنگ کنگ ، چین ● چهارشنبه ، 28 سپتامبر 2022 2022-09-28 10:40 91 FA2962411DB2844CC4B05493CDADB 2 آکادمی ASEAN ، ارز ، ایالات متحده ، بحران ، اروپا ، نابرابری ، آزاد

این عادلانه است که بگوییم سطح نابرابری اجتماعی و اقتصادی در ASEAN وجود دارد.

پس از بحران ارزی آسیا در سال 1997 که آسیب پذیری ASEAN را در برابر جریان های مرزی در معرض دید قرار داده است ، این منطقه دستخوش تحول قابل توجهی از بلوک کشورهای عمدتا توسعه نیافته و در حال توسعه به یک کشور با پویا ترین اقتصاد جهان است.

با این حال ، توسعه سریع منجر به افزایش نابرابری درآمدی و سطح بالای نابرابری شده است که باعث تضعیف مبارزه با فقر ، کند شدن رشد اقتصادی و تهدید انسجام اجتماعی می شود.

پس از بحران مالی آسیا بود که نخست وزیر مالزی ، مهاتیر محمد ، ایده داشتن ارز مشترک برای منطقه را شناور کرد. به تازگی ، در سال 2019 ، وی بار دیگر این پیشنهاد را مجدداً تأکید کرد ، با بیان اینکه ASEAN "باید یک ارز تجاری مشترک را اتخاذ کند ، نه به صورت محلی بلکه به منظور تسویه حساب تجارت" که به طلا می رسد ، برای ایجاد ارز که جایگزین شوددلار آمریکا به عنوان ارز وسیله نقلیه منطقه در تجارت و سرمایه گذاری منطقه ای.

چرا فشار برای یک ارز مشترک در آسه آن؟

تنها کاری که باید انجام دهیم این است که به اروپا نگاه کنیم ، جایی که یورو بهترین نمونه از یک ارز مشترک است. در 20 سال از اجرای آن ، یورو در ثبات ، رقابت و رونق اقتصادهای اروپا نقش داشته است. واحد واحد به پایدار نگه داشتن قیمت ها و محافظت از اقتصادهای منطقه یورو از نوسانات نرخ ارز کمک کرده است.

با این حال ، در حالی که اروپا نشان داده است که یک ارز مشترک در یک جهان جهانی شده کار می کند و می تواند کار کند ، باید احتیاط کند ، همانطور که توسط بحران بدهی حاکمیت اروپا مشهود است ، که به طور غیرمستقیم توسط سیاست پولی مجرد یورو که در محلی مناسب نبود ، ایجاد شده استشرایط اقتصادی.

تحت رژیم های نرخ ارز شناور ، ارزها تمایل به بی ثبات تر از آنچه که توسط اصول اقتصادی یک اقتصاد ضروری است ، بی ثبات هستند. این امر به ویژه در مورد اقتصادهای کوچک در حال توسعه با بازارهای سرمایه نازک صادق است.

بسیاری از اقتصادهای بازار نوظهور آسیا (EMES) دارایی های ذخیره شده قابل توجهی از دلار آمریکا را به عنوان ابزاری برای بیمه خود در برابر بی ثباتی مالی بالقوه دارند. با این اعتماد به دلار آمریکا ، کشورهای آسیایی در معرض شوک های ناشی از تغییر در سیاست اقتصادی و شرایط مربوط به ایالات متحده قرار دارند. اقتصادهای ما در جریان "چرخه های مالی جهانی" در جریان سرمایه ، قیمت دارایی و رشد اعتبار مشمول هستند.

از این رو ، کشورهای در حال توسعه با بدهی های بزرگ ارز خارجی که غالباً "ترس از شناور شدن" دارند. سیاست های پولی در چنین کشورهایی تمایل دارند که به جای ضد چرخه ، طرفدار چرخه باشند. با توجه به انتظارات طرفداران رژیم های نرخ ارز شناور ، نرخ ارز انعطاف پذیر اغلب به جای کمک های شوک به منبع شوک تبدیل شده است.

خطرات حاصل از ارزهای نادرست تحت رژیمهای نرخ ارز شناور قابل توجه بوده است و نوسانات نامتناسب در نرخ ارز منجر به افزایش عدم اطمینان ، کاهش تجارت ، سرمایه گذاری کمتر و کاهش رشد کلی اقتصادی شده است.

اقداماتی در جهت ارائه ادغام پولی بیشتر در منطقه انجام شده است. در سال 2000 ، ASEAN PLUS چین ، ژاپن و کره جنوبی (ASEAN+3) شبکه ای از ترتیب مبادله ارز دو جانبه را برای تأمین نقدینگی کوتاه مدت در یک بحران آینده ایجاد کردند. این شبکه سرانجام به یک تسهیلات رسمی تر معروف به ابتکار چند جانبه Chiang MAI (CMIM) تبدیل شد. دفتر تحقیقات کلان ASEAN+3 (AMRO) در سال 2011 برای انجام نظارت منطقه ای و حمایت از ابتکار عمل تشکیل شد.

مانند یک زبان مشترک ، برقراری ارتباط مؤثر در بین افراد ، یک ارز مشترک می تواند به از بین بردن عدم اطمینان نرخ ارز ، محافظت در برابر حملات سوداگرانه و افزایش قدرت چانه زنی آسه آن کمک کند.

نرخ بهره بلند مدت به طور بالقوه ممکن است کاهش یابد و کمتری بی ثبات شود. یک ارز مشترک همچنین جریان تجاری بیشتر داخل را تسهیل می کند ، بنابراین فشار به قیمت ها وارد می شود و منجر به کالاها و خدمات ارزان تر می شود.

افراد نیز از این مزیت بهره مند می شوند زیرا دیگر نیازی به تغییر پول در هنگام مسافرت در منطقه نخواهند داشت و قادر به مقایسه سریع قیمت ها هستند. به عنوان مثال ، در کشوری مانند تایلند که در وسط آسه آن واقع شده است ، یک ارز مشترک می تواند منافع تجاری داخل آسیایی را برای کشور بیشتر کند.

خدماتی از قبیل مراقبت های بهداشتی ، آموزش و گردشگری به طور بالقوه برای سایر شهروندان ASEAN که تقاضا را در این بخش ها افزایش می دهد ، مقرون به صرفه تر می شود. نیروی انسانی و استعدادها را می توان به راحتی با هم تعویض کرد و منجر به فرصت های شغلی بیشتر و افزایش ادغام اقتصادی بین کشورهای ASEAN شد.

با توجه به اینکه ASEAN در سال 2030 به چهارمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شد ، وسوسه انگیز است که فکر کنیم یک ارز واحد ASEAN می تواند به یکی از مهمترین ارزهای جهان تبدیل شود. در حالی که در حال حاضر تقریباً 13. 7 درصد از سرمایه گذاری های مستقیم خارجی را در دست گرفته است ، یک بازار مشترک می تواند نقش ASEAN را به عنوان یک بازیگر جهانی تقویت کند.

با این حال ، حفظ یک ارز مشترک در سطح عملی ممکن است دشوارتر از تصویب آن باشد.

براساس گزارش بانک توسعه آسیا ، عواملی که در حال حاضر مانع تصویب می شوند شامل تنوع در سطح توسعه اقتصادی در سراسر کشورها ، ضعف در بخش های مالی بسیاری از کشورها ، عدم کفایت "مکانیسم های جمع آوری منابع" و مؤسسات مربوطه هستند که هستندبرای اتحادیه ارزی مورد نیاز است. این بانک می گوید ، مهمتر از همه ، این منطقه فاقد پیش شرط های سیاسی برای همکاری های پولی است.

تنوع زیاد توسعه اقتصادی به پیچیدگی می افزاید. سنگاپور ، که از همه پیشرفته ترین ، درآمد سرانه تقریباً 60 برابر میانمار دارد ، با ویتنام ، اندونزی و مالزی در بین کشورهای بهتر در بین بیشتر اعضای آسه آن قرار دارد.

یک ارز مشترک به سیستم ها و بازارهای مالی قوی و همچنین پشتیبانی قوی نهادی نیاز دارد. همه کشورهای ASEAN چنین موسساتی برای مقابله با تهدیدهای مربوط به بخش مالی ندارند که در سالهای اخیر افزایش یافته است.

سپس عدم کنترل بر سیاست های ملی پولی و مالی ، محدود کردن حاکمیت و استقلال دولت ها وجود دارد. همه اعضای ASEAN حاضر نیستند این موضوع را با ضربان قلب بپذیرند.

شاید اجرای یک ارز دیجیتال ، که کشورهایی مانند سنگاپور و کامبوج در حال حاضر در حال کاوش برای افزایش راندمان پرداخت هستند ، می تواند کلید حل مسائل مطرح شده در بالا باشد. ارزهای دیجیتال و سایر نوآوری های موجود در سیستم های پرداخت می توانند سرعت معاملات داخلی و مرزی را افزایش دهند ، هزینه های معامله را کاهش دهند و در نهایت دسترسی به سیستم مالی توسط خانواده های فقیر و روستایی را گسترش دهند.

با داشتن ASEAN با پذیرش ارز دیجیتال ، مزایای داشتن ارز دیجیتالی به تعمیق ادغام اقتصادی منطقه ای کمک می کند.< SPAN> شاید اجرای ارز دیجیتال ، که کشورهایی مانند سنگاپور و کامبوج در حال حاضر در حال کاوش برای افزایش کارایی پرداخت هستند ، می تواند کلید حل مسائل مطرح شده در بالا باشد. ارزهای دیجیتال و سایر نوآوری های موجود در سیستم های پرداخت می توانند سرعت معاملات داخلی و مرزی را افزایش دهند ، هزینه های معامله را کاهش دهند و در نهایت دسترسی به سیستم مالی توسط خانواده های فقیر و روستایی را گسترش دهند.