وظایف جدید ، مجازات های بالاتر و جریان درآمد کمتر: کارگزاران و ICB

لایحه قراردادهای بیمه برای مشاوره در 24 فوریه 2022 منتشر شد و نشانگر قصد دولت برای اصلاحات اساسی در قانون بیمه در نیوزیلند ، از جمله تغییرات چشمگیر در وظایف کارگزاران و توانایی آنها در استفاده از حق بیمه است.

تغییرات کلیدی برای کارگزاران عبارتند از:

• تغییر در وظایف موجود در قانون اصلاح قانون بیمه 1977 برای معرفی وظیفه جدید واسطه ها برای انتقال اطلاعات به بیمه گذار.
• تغییر در توانایی استفاده از حق بیمه ، که در حال حاضر طبق قانون واسطه های بیمه 1994 مجاز است. وت
• تغییرات اساسی در وظیفه افشای سیاست گذاران ، معرفی وظایف جدید برای صاحبان سیاست برای افشای اطلاعات به یک بیمه گذار.

کارگزاران همچنین باید توجه داشته باشند که به بیمه گذاران نیاز دارند تا قراردادهای بیمه مصرف کننده را به صورت واضح ، مختصر و مؤثر ارائه دهند ، که ممکن است منجر به تعدادی از بیمه نامه ها شود که به طور قابل توجهی دوباره پیش نویس شده اند.

آیا من یک واسطه مشخص شده واسطه یا بیمه هستم؟

این لایحه با هدف ادغام بسیاری از قوانین بیمه ، اما موفقیت کمی در ادغام اصطلاحات مختلف مورد استفاده برای توصیف کارگزاران و واسطه ها داشته است. کارگزاران ، واسطه های مشخص شده و واسطه های بیمه همه در این لایحه تعریف شده اند و هر یک تعهدات جداگانه ای دارند. این اصطلاحات با استفاده از "واسطه" در لایحه اصلاحات بازارهای مالی (رفتار نهادها) پیچیده تر است.

MBIE اذعان کرده است که این لایحه شامل این سه مفهوم جداگانه است ، با این حال ، در نظر دارد که این "اجتناب ناپذیر است زیرا همه این مفاهیم گروه های مختلفی از مردم را به خود جلب می کنند". ما MBIE را ترغیب می کنیم تا این تعاریف جزئی را تجزیه و تحلیل و تحکیم کند ، نه اینکه پدربزرگ آنها را در این لایحه از قانون فعلی جزئی در این لایحه قرار دهید. ما در نظر می گیریم که شامل هر سه مفهوم جداگانه در این لایحه با هدف لایحه تثبیت و ساده سازی قانون بیمه گیج کننده و ضد انعطاف پذیر است.

دلال

آ. چه کسی مشاغل ترتیب قراردادهای بیمه را انجام می دهد (خواه تجارت اصلی شخص باشد یا در ارتباط با هر مشاغل دیگری انجام شود). و بچه کسی کارمند بیمه گر نیست. و سی. که تحت توافق امضا شده به عنوان نماینده بیمه گر برای اهداف دریافت منصوب نشده است:

• پول به دلیل بیمه گذار از صاحب سیاست ؛وت
• پول به دلیل دارنده سیاست بیمه گر.

واسطه مشخص شده

در رابطه با قرارداد بیمه:

آ. به معنای شخصی است که می تواند از کمیسیون بیمه گر یا سایر موارد ارزشمند در نظر گرفتن تنظیم ، مذاکره ، درخواست یا تهیه قرارداد بیمه ب. بین شخص دیگری غیر از آن شخص و بیمه گر ؛اما بشامل یک کارمند بیمه گر نیست.

واسطه بیمه

آ. که برای پاداش ، قراردادهای بیمه را در نیوزیلند یا جاهای دیگر ترتیب می دهد. و بچه کسی این کار را به عنوان کارمند یا نماینده یک یا چند بیمه گذار یا به عنوان نماینده دارنده سیاست انجام می دهد ،

و شامل یک کارگزار است.

وظایف جدید هنگام گذراندن اطلاعات

این لایحه تعهدات دیگری را در مورد "واسطه های مشخص شده" در رابطه با انتقال اطلاعات به بیمه گذار قرار می دهد. در حال حاضر ، تحت S 10 (2) و (3) از ILRA 1977 ، بیمه گذاران به نظر می رسد که اطلاعاتی را که به "نمایندگان بیمه گذاران" شناخته شده است (که عموماً شامل کارگزاران می شود) می دانند. در جایی که یک نماینده نتواند اطلاعات مربوط به دارنده را منتقل کند ، بیمه گذار هنوز هم می داند که این اطلاعات را می داند.

این بخش های ILRA 1977 به قسمت 2 این لایحه منتقل شده است ، که شامل تعهد جدیدی در مورد "واسطه های مشخص شده" (اصطلاحی است که جایگزین "نماینده" در ILRA 1977 می شود) به:

• در رابطه با قراردادهای بیمه مصرف کننده*: تمام اقدامات معقول را برای انتقال به بیمه گذار انجام دهید و کلیه نمایندگی های مادی را که یک شخص دارایی در رابطه با یک قرارداد بیمه مصرف کننده ساخته شده است ، مگر اینکه واسطه به دلایل معقول اعتقاد داشته باشد که نمایندگی یک نمایندگی نادرست است (بند 63)؛وت
• در رابطه با قراردادهای بیمه غیر مصرف کننده: تمام اقدامات معقول و منطقی را برای افشای هر شرایط مادی که برای واسطه شناخته شده است ، انجام دهید (بند 64) ،

در هر مورد قبل از ورود بیمه گذار به قرارداد یا موافقت با تنوع.

*قرارداد بیمه مصرف کننده قراردادی است که توسط یک دارنده سیاست کاملاً یا عمدتاً برای اهداف شخصی ، داخلی یا خانگی منعقد شده است.

تأثیر تغییر پیشنهادی ، فراهم آوردن یک بیمه گر در برابر واسطه مشخص شده در صورت عدم واسطه ای مشخص شده ، نمی تواند اطلاعات مربوطه را منتقل کند. جایی که اطلاعات به بیمه گر منتقل نمی شود ، ممکن است ضرر توسط واسطه مشخص شده تحمل شود. هدف از این تغییر محافظت از صاحبان سیاست در برابر ضرر است.

MBIE معتقد است که تعهدات مندرج در واسطه های مشخص "غیر منطقی" نیست. با این حال ، اصطلاح "واسطه مشخص شده" (همانطور که در بالا تعریف شد) شامل افرادی است که نماینده بیمه گر نیستند. تحمیل چنین وظیفه ای بر واسطه ها به طور مؤثر ، واسطه را ملزم می کند که گویا عامل بیمه گر باشد و اطلاعاتی را که دریافت کرده است ، عمل کند. با این حال ، بر خلاف یک نماینده ، در جایی که بیمه گذار نتواند اطلاعات مربوطه را از صاحب سیاست به دست آورد ، برخلاف یک رابطه آژانس ، مسئولیت در کنار واسطه قرار می گیرد.

این وظیفه جدید بیانگر عزیمت از الزامات در حوزه های قضایی استرالیا و انگلیس است ، که فقط بیمه گذاران را می دانند که اگر این واسطه عامل بیمه گر باشد ، اطلاعاتی را که به واسطه فاش می شود ، می دانند.

ما انتظار داریم که کارگزاران ممکن است به بیمه گذاران نیاز داشته باشند تا کمیسیون خود را افزایش دهند تا این نیاز جدید را منعکس کنند.

عبور از حق بیمه

IIA برای مشتریان "واسطه های بیمه" (که شامل کارگزاران می شود) محافظت می کند. IIA عمدتاً مربوط به پرداخت حق بیمه است که توسط یک دارنده سیاست از طریق یک واسطه انجام شده است. IIA از صاحبان سیاست محافظت می کند که حق بیمه توسط صاحب سیاست پرداخت می شود ، اما هرگز توسط واسطه به بیمه گذار منتقل نمی شود. این لایحه مفاد IIA را به قانون پیشنهادی منتقل می کند (به قسمت 4 لایحه مراجعه کنید) و مقررات را به روز می کند (به عنوان مثال ، برای حذف منابع به چک ها). همانطور که در زیر بحث شده است ، تعدادی از تغییرات دیگر نیز ارائه شده است.

محدودیت در استفاده از حق بیمه

مقاله مشاوره ای که توسط MBIE منتشر شده است ، درخواست ارسالی در مورد اینکه آیا باید تغییراتی در S 8 فعلی IIA ایجاد شود (به واسطه ها اجازه می دهد تا 50 روز به حق بیمه بپردازند) و 15 از IIA (به واسطه ها اجازه می دهد حق بیمه را سرمایه گذاری کنند و نگه دارندسود در چنین سرمایه گذاری ها). در حال حاضر ، این بخش ها در این لایحه در رابطه با کارگزاران حمل می شوند ، اما MBIE می تواند محدودیت های خاصی را اضافه کند (به عنوان مثال ، محدود کردن توانایی کارگزاران برای سرمایه گذاری حق بیمه و حفظ بازده سرمایه گذاری) قبل از ارائه این لایحه به پارلمان.

در مقاله مشاوره ، MBIE اظهار داشت که از بیمه گذاران ارسال شده است که نشان می دهد بخش های فعلی انگیزه ای را برای کارگزاران ایجاد می کند تا تا حد امکان بر حق بیمه نگه دارند. MBIE همچنین نگرانی خود را بیان کرد که این امر می تواند خطر مربوط به کارگزاران را به طور پیش فرض در تعهدات پرداخت افزایش دهد ، و با توجه به محدودیت های استفاده از چنین پولی برای واسطه های محصولات مالی تحت پول مشتری یا قوانین املاک در بازارهای مالی ، چنین توانایی ای غیر معمول استقانون 2013.

MBIE در حال حاضر در حال بررسی این است که آیا چنین محدودیتی ها معرفی خواهد شد یا خیر. ما نگرانی در مورد اینکه آیا چنین محدودیت هایی به نفع سیاست گذاران است یا خیر ، داریم. اگر MBIE تصمیم بگیرد محدودیت هایی را برای استفاده از پول های بیمه اعمال کند ، این امر می تواند منبع درآمد را برای کارگزاران حذف کند. این یک نتیجه رضایت بخش خواهد بود ، زیرا کارگزاران ممکن است در نتیجه به دنبال کمیسیون های بالاتر باشند و هزینه بیمه برای صاحبان بیمه نامه را افزایش دهند. علاوه بر این ، اگر حق بیمه به بیمه گر پرداخت نشود ، هیچ خطری برای دارندگان وجود ندارد زیرا کارگزار پس از پرداخت پول دارنده پول به کارگزار ، مسئولیت بیمه نامه را برای پول در نظر می گیرد. بنابراین ، محدودیت در استفاده از حق بیمه ، همانطور که برای پول مشتری و خدمات املاک تحت FMCA وجود دارد ، ضروری نیست.

افزایش مجازات ها به دلیل عدم تصویب حق بیمه

این لایحه همچنین پیشنهاد می کند که مجازات های مربوط به شکست های کارگزاران برای تصویب حق بیمه ، مجازات های مربوط به مقررات مشابه در FMCA را افزایش دهد (به ویژه ، مجازات ها برای ارائه دهندگان پول مشتری و خدمات املاک مطابقت دارند). نقض در این رابطه ، مسئولیت مدنی تحت 449 (4) FMCA را ایجاد می کند ، از جمله مجازاتی که بیش از NZD200،000 در مورد یک فرد یا NZD600،000 در هر مورد دیگر نیست (به ترتیب در مقایسه با NZD5 ، به ترتیب NZD5، 000 و NZD10،000 تحت IIA).

علاوه بر این ، بخش جدیدی درج شده است تا در جایی که یک کارگزار نتواند به بیمه گذار اطلاع دهد که حق بیمه در دوره مربوطه دریافت نشده است ، کارگزار باید مبلغ حق بیمه دریافتی را به بیمه گذار بپردازد. بشراین به عنوان MBIE معتقد است که بهترین عمل برای عدم رعایت یک وظیفه است (با توجه به اینکه معادل 10 از IIA به نظر نمی رسد نتیجه داشته باشد).

حمایت از مشتری برای انجام وظیفه جدید خود در مورد افشای

قسمت 2 این لایحه وظیفه فعلی افشای مربوط به دارندگان را اصلاح می کند. در حال حاضر ، قبل از اینکه قرارداد بیمه وارد شود یا تمدید شود ، یک دارنده سیاست باید تمام اطلاعاتی را که می تواند در داوری یک بیمه گر معقول در ارزیابی ریسکی که با ارائه بیمه فرض می کنند ، بر روی بیمه گر افشا کند ، صرف نظر از اینکه بیمه گر صریحاً خواسته استبرای اطلاعات یا نه

این لایحه وظیفه فعلی را با سطح جداگانه ای از وظیفه افشای مصرف کنندگان و غیر مصرف کنندگان جایگزین می کند

کارگزاران باید به تغییرات وظیفه افشای توجه توجه کنند و در نظر بگیرند که چگونه می توانند به بهترین وجه از مشتریان خود حمایت کنند تا طبق قانون پیشنهادی تعهدات خود را انجام دهند. وظیفه بیمه گذاران برای اطلاع رسانی به صاحب سیاست از وظیفه افشای خود وجود دارد. با این حال ، در عمل ، کارگزاران را توضیح می دهد که وظیفه ، عواقب نقض وظیفه را توضیح می دهد و به دارنده سیاست کمک می کند تا مطابق با وظایف مربوطه ، اطلاعات را به بیمه گر افشا کند.

کارگزاران هنگام انتقال اطلاعات از دارنده سیاست ، باید با وظایف افشای قابل استفاده برای مشتریان خود آشنا باشند. به طور خاص ، واسطه های مشخص شده که با دارندگان سیاست های مصرف کننده کار می کنند ، باید ارزیابی کنند که آیا دارنده سیاست برای مراقبت از معقول و معقول مراقبت می کند یا اینکه در غیر این صورت زمینه های معقول و منطقی وجود دارد که باور داشته باشد که دارنده سیاست در حال ارائه یک نمایش نادرست است (در این صورت ، واسطه مشخص شده است. این لایحه لازم نیست که آن اطلاعات را به بیمه گذار منتقل کند).

صاحب سیاست مصرف کننده

یک دارنده سیاست تحت "قرارداد بیمه مصرف کننده" - قرارداد بیمه ای که توسط یک دارنده بیمه نامه کاملاً یا عمدتاً برای اهداف شخصی ، داخلی یا خانگی منعقد شده است.

وظیفه

دارندگان سیاست "باید مراقبت معقول انجام دهند تا به عنوان بیمه گر ارائه ندهند" (با در نظر گرفتن همه شرایط مربوطه تعیین می شود).

شرایط مربوطه شامل (از جمله موارد دیگر): نوع محصول بیمه مصرف کننده ، چقدر سؤالاتی که از بیمه گذار پرسیده می شود ، چقدر واضح و خاص است ، چقدر واضح است که بیمه گر اهمیت افشای اطلاعات را برقرار کرده و آیا مصرف کننده مشاوره مالی دریافت کرده است. هر ویژگی یا شرایط خاصی از صاحبنظر که بیمه گذار از آن آگاه است ، یا باید منطقی باشد که آگاه باشد ، باید نیز در نظر داشته باشد.

نتیجه نقض

در جایی که دارنده سیاست وظیفه مراقبت معقول را نقض کرده است ، بیمه گذار در صورتی که:

• آنها می توانند ثابت كنند كه بدون ارائه نادرست ، آنها وارد قرارداد نمی شدند (یا با تنوع موافقت می كردند) ، یا این كار را با شرایط مختلف انجام می دادند. وت
• این که آیا عدم پذیرش صاحب سیاست عمدی و/یا بی پروا بود.

توجه داشته باشید که این لایحه ممنوعیت بیمه گذاران زندگی در قانون اصلاحات قانون بیمه 1977 از جلوگیری از قرارداد بیمه برای ارائه نادرست است ، مگر اینکه در شرایط خاصی انجام شود.

دارای صاحب سیاست غیر مصرف کننده

صاحب سیاست برای قراردادی که "قرارداد بیمه مصرف کننده" نیست (یعنی قراردادی که برای اهداف تجاری انجام شده است).

وظیفه

دارندگان سیاست باید "ارائه عادلانه از ریسک" قرارداد را ارائه دهند.

به طور خلاصه ، "ارائه منصفانه" از خطر ، افشای هر شرایطی مادی است که دارنده سیاست می داند یا باید آن را بشناسد ، که در آن هر نمایندگی ساخته شده کاملاً صحیح است.

نتیجه نقض

در صورت نقض این وظیفه ، این لایحه (به طور مشابه برای صاحبان سیاست مصرف کننده) ارائه می دهد که یک بیمه گذار دارای یک روش درمانی متناسب است.

چه زمانی این تغییرات اتفاق می افتد؟

مشاوره در مورد پیش نویس لایحه بسته شده در 4 مه 2022. MBIE در حال تجزیه و تحلیل بازخورد و در نظر گرفتن هرگونه تغییراتی است که ممکن است در لایحه لازم باشد. پس از نهایی شدن ، این لایحه به مجلس معرفی می شود. MBIE اعلام نکرده است که آنها انتظار دارند که دولت این لایحه را معرفی کند ، چه رسد به اینکه این لایحه تصویب شود و رضایت سلطنتی را دریافت کند. با این حال ، انتظار ما این است که دولت دوست داشته باشد که قبل از انتخابات بعدی اتفاق بیفتد ، که باید قبل از پایان سال 2023 برگزار شود.

به طور کلی ، مقررات موجود در این لایحه با دستور در شورا به اجرا در می آیند ، با این که کلیه مقررات توسط سومین سالگرد لایحه دریافت رضایت سلطنتی به اجرا در می آیند. احتمالاً تاریخ شروع این لایحه پس از این لایحه در مراحل نهایی قانونگذاری خود تعیین می شود. از این رو نتیجه می گیرد که اصلاحات اصلی در این لایحه احتمالاً در سال 2025 یا 2026 مدتی لازم است ، اگرچه اگر رژیم را اولویت داشته باشد می تواند سریعتر حرکت کند.

این مقاله توسط سارا جونز ، وکیل دادگستری در تیم خدمات مالی ما همکاری شده است.