نرخ بهره بدون ریسک

ما نرخ بهره بدون ریسک را تحت تأثیر بازده راحتی در دارایی های ایمن تخمین می زنیم. ما آنها را از قیمت دارایی های خطرناک بدون تکیه بر هر مدل خاص از ریسک استنباط می کنیم. ما نرخ بهره را بدست می آوریم و بازده راحتی را با سررسید تا سه سال در فرکانس ناچیز ضمنی می کنیم. عملکرد تخمین زده شده ما در خزانه ها با حدود 40 امتیاز پایه ، زیر سه ماه بلوغ و چهار برابر در طول بحران مالی است. در مطالعات رویدادهای با فرکانس بالا ، محرک پولی معمولی و غیر متعارف نرخ ما را بیشتر از بازده خزانه داری مربوط می کند ، بنابراین به طور گسترده ای حتی در خارج از محدوده باریک بازار با درآمد ثابت تأثیر می گذارد.

معرفی

یکی از مهمترین متغیرهای اقتصاد ، نرخ بهره سرمایه گذاری بدون ریسک است. معمولاً به عنوان معیار ارزش زمان پول استفاده می شود: بازده مورد نیاز برای دریافت بازپرداخت بی خطر در آینده به جای زمان حال. برای اندازه گیری تمایل سرمایه گذاران برای ریسک پذیری ، بازده دارایی های ریسک پذیر با نرخ بهره بدون ریسک مقایسه می شود ، جایی که تفاوت در بازده متوسط به طور معمول به عنوان جبران خسارت ریسک دارایی ، یعنی حق بیمه ریسک دارایی تعبیر می شود. در نتیجه ، هرگونه تلاش برای اندازه گیری حق ریسک یا ارزش زمان پول نیاز به معیار برای نرخ بهره بدون ریسک دارد.

از نظر تجربی ، بازده یا نرخ بهره در دارایی های ایمن (به عنوان مثال ، اوراق قرضه دولتی) اغلب برای این معیار استفاده می شود. با این حال ، ادبیات اخیر شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد نرخ بهره دارایی های ایمن توسط سایر نیروها هدایت می شود (کریشنامورتی ، ویسینگ-جورگنسن ، 2012 ، ناگل ، 2016). دارایی های ایمن به اصطلاح "بازده راحتی" را ارائه می دهند که نشان دهنده سهولت است که می توان آنها را توسط نمایندگان ناآگاهانه معامله کرد ، به عنوان وثیقه ارسال شد ، الزامات نظارتی نظارتی را برآورده می کند یا نقش های دیگری مشابه با پول را انجام می دهد. 1 بنابراین ، بازده دارایی مانند پول زیر هزینه بدون ریسک سرمایه است و نشان دهنده نقدینگی و ارزش وثیقه چنین دارایی ها است.

در این مقاله ، ما با استنباط آنها از قیمت دارایی های خطرناک ، نرخ عاری از ریسک را که تحت تأثیر بازده راحتی در دارایی های ایمن نیست ، تخمین می زنیم. اندازه گیری تجربی ما از این واقعیت ایجاد می شود که در چندین مدل قیمت گذاری دارایی اخیر با اصطکاک ، دارایی های خطرناک عملکرد راحتی را به دست نمی آورند در حالی که دارایی های ایمن انجام می دهند. 2 در نتیجه ، تحت فرضیات این مدل ها ، نرخ عاری از ریسک استنباط شده از قیمت دارایی های پرخطر ، یک معیار خالص از هزینه بدون ریسک سرمایه است. گسترش بین این نرخ استنباط شده و عملکرد مشاهده شده بر روی دارایی ایمن ، بنابراین عملکرد راحتی دارایی ایمن برای نمایندگان قادر به سرمایه گذاری در هر دو نرخ است. 3

ما نرخ معیار خود را (که ما آن را جعبه می نامیم) استنباط می کنیم از رابطه برابری-تماس برای گزینه های سبک اروپایی و با استفاده از سایر نرخ های بدون ریسک ، مانند مواردی که از یک آربیتراژ ذخیره سازی در بازار برای آینده فلزات گرانبها استنباط می شود ، استحکام نشان می دهیم. و از آینده سهامما می یابیم که بازده راحتی در اوراق قرضه دولتی برابر با 40 امتیاز پایه ، به طور متوسط ، در دوره نمونه 2004-2018 ، با ساختار متوسط نسبتاً مسطح در طول سررسید بیش از سه ماه و 65 امتیاز پایه زیر سه ماه است. عملکرد تخمین زده شده ما در یک بحران مالی به طور قابل توجهی رشد می کند و به طور متوسط 100 امتیاز پایه برای سررسید بیش از سه ماه و 160 امتیاز پایه زیر سه ماه در سال 2008 می رسد.

نرخ تخمین زده شده ما نسبت به سایر اقدامات بازده راحتی دارای چندین مزیت است. اول ، نرخ ما فقط از قیمت دارایی های پرخطر استنباط می شود ، بنابراین آنها حتی اگر بازپرداخت آنها بی خطر باشد ، عملکرد راحتی ندارند. کار قبلی یا بازده بین دو دارایی ایمن را محاسبه می کند ، که تنها تفاوت در بازده راحتی آنها را مشخص می کند ، یا از بازده اوراق قرضه در معرض ریسک اعتباری استفاده می کند ، به طوری که گسترش اعتباری در برآورد بازده راحتی گنجانده شده است. عملکرد راحتی 40-نقطه ما از تخمین های این رویکرد اول بزرگتر است و از تخمین های دوم کوچکتر است ، نشان می دهد که ما یک تخمین معقول از اندازه واقعی عملکرد راحتی در دارایی های ایمن داریم. دوم ، ما تخمین های دقیقه به دقیقه را ارائه می دهیم و نشان می دهیم که نرخ ما سریعتر از خزانه ها به اطلاعات جدید پاسخ می دهد. بنابراین ، اندازه گیری بازده راحتی ما برای اولین بار برای مطالعات رویدادهای با فرکانس بالا مناسب است ، که اصلی ترین روش تجربی برای تجزیه و تحلیل چگونگی تأثیر سیاست پولی بر بازارهای دارایی است. سوم ، ما یک ساختار کامل از برآوردهای بازده راحتی را با سررسید از یک ماه تا سه سال بدست می آوریم ، که به ما امکان می دهد مستند کنیم که عملکرد راحتی بیشتر در طول ساختار اصطلاح مسطح است و نقش مهم بازده راحتی را در این نشان می دهدپیش بینی بازده اوراق قرضه. 4

یکی از نگرانی های بالقوه با نرخ تخمین زده شده ما این است که تحریفات خاص برای بازار گزینه می تواند بر نرخ بهره مورد نظر گزینه ما تأثیر بگذارد. ما برای برآورد معیار خود (با استفاده از گزینه های S& P00 شاخص (SPX)) که اقدامات قابل مشاهده اصطکاک (به عنوان مثال ، اندازه گسترش پیشنهادات) در بازار گزینه مربوط به نرخ تخمینی ما نیست ، مستند می کنیم. ما تجزیه و تحلیل خود را با استفاده از گزینه های شاخص بسیار کم مایع Dow Jones (DJX) تکرار می کنیم و نرخ هایی را پیدا می کنیم که به طور متوسط ، اما به طور قابل توجهی پر سر و صدا هستند. هنگامی که گسترش بین نرخ های SPX- و DJX وجود دارد ، می یابیم که همگرایی DJX به سمت نرخ SPX و نه برعکس. علاوه بر این ، اقدامات گسترش قیمت پیشنهاد در هر دو بازار (که دارای تنوع مستقل قابل توجهی هستند) دارای حداقل پیش بینی برای تفاوت در نرخ ضمنی در دو بازار هستند.

اگرچه ما دقیقاً نرخ بهره بدون عملکرد کاندیداها را تخمین زده ایم ، نرخ ما ممکن است هزینه های بدون ریسک سرمایه (یا هزینه بودجه) را برای واسطه های مالی متخصص اندازه گیری کند ، زیرا نرخ ما از یک کلاس دارایی پیشرفته استنباط می شود. گفته می شود ، نتایج ما فراتر از تنظیم خاص بازارهای گزینه سهام عدالت گسترش می یابد ، زیرا ما همچنین نرخ متوسط مشابه (اما پر سر و صدا) را با استفاده از داده های تجاری برای آینده های فلزی گرانبها و آینده شاخص تخمین می زنیم. اگرچه تا چه اندازه گروه های مختلف سرمایه گذار دارای نرخ های مختلف بدون ریسک هستند ، یک سوال مهم برای تحقیقات آینده است ، اما این سؤال نیست که داده های ما می توانند نور بیشتری را برطرف کنند.

ما از مجموعه داده های جدید خود در سه برنامه استفاده می کنیم ، که به طور خاص ما را ملزم به رعایت ساختار مدت نرخ بهره با فرکانس بالا (و بازده راحتی) می کنیم. اول ، ما یک مطالعه رویداد در مورد اثرات تسکین کمی و سیاست پولی در بازده راحتی و هزینه بدون ریسک سرمایه انجام می دهیم. 5 ما می یابیم که تسکین کمی (QE) و سیاست های پولی انبساط باعث کاهش بازده راحتی ، به ویژه در اعماق بحران مالی می شود. این یافته حاکی از آن است که نرخ بهره تخمین زده شده ما حتی حساس تر از بازده اوراق قرضه دولت به QE و سیاست پولی است. QE خرید اوراق بهادار خزانه داری و اوراق بهادار تحت حمایت رهنی است که توسط صدور ذخایر بانکی تأمین می شود ، که نوعی بدهی یک شبه است. یک سؤال مهم در مورد مکانیسم انتقال آن این است که آیا اثرات آن فراتر از قیمت اوراق بهادار بدهی است که در واقع خریداری شده است.

از آنجایی که نرخ های بهره ما از گزینه های سهام استنتاج می شوند و نه از اوراق بهادار با درآمد ثابت هدف QE، برای آزمایش اینکه آیا QE بر بازده دارایی های غیر هدفمند تأثیر می گذارد ایده آل هستند. بر اساس دیدگاه «محدود» از مکانیسم انتقال QE، با وجود کاهش بازده بلندمدت خزانه داری یا MBS (دارایی که خریداری می شود)، QE نباید به طور گسترده به نرخ های تنزیل بخش خصوصی سرایت کند. از سوی دیگر، دیدگاه "گسترده" از مکانیسم انتقال QE در بسیاری از ادبیات نظری رایج است (Caballero, Farhi, 2018, Diamond, 2020) که تاکید می کند مبادله ذخایر با دارایی های پرخطر یا طولانی مدت باعث افزایشعرضه کلی دارایی های ایمن/نقد و بنابراین باید بازدهی تسهیلات را در سراسر بازارها کاهش دهد. ما متوجه شدیم که نرخ های بدون ریسک ما حساس تر از بازدهی خزانه داری مربوط به QE هستند، به این معنی که QE کمبود دارایی های مطمئن را همانطور که در ادبیات نظری نشان می دهد کاهش می دهد. تأثیر QE بر کمبود دارایی های مطمئن در اعماق بحران مالی قوی ترین است و به نظر نمی رسد بازدهی تسهیلات به سیاست های پولی مرسوم در خارج از بحران پاسخ دهد.

کاربرد دوم ما نشان می دهد که بازده راحتی نقش مهمی در پیش بینی بازده اوراق قرضه ایفا می کند. ما متوجه شدیم که یک عامل پیش بینی که صرفاً از مقطع بازدهی تسهیلات ساخته شده است، بر اساس روحیه کوکران و پیاتزی (2005) دارای قدرت پیش بینی برای هر دو بازده اضافی اوراق قرضه دولتی و بازده اضافی بدون سود، حتی زمانی که عوامل موجود در ادبیات را کنترل می کند، دارد. در رگرسیون های تک متغیره، ما از قدرت پیش بینی پیش بینی کننده های معمولی در نمونه خود بهتر عمل می کنیم. نتایج نشان می دهد که توضیح کاملی از پیش بینی پذیری در بازده مازاد اوراق قرضه شامل تغییرات زمانی در بازده راحتی و همچنین سایر منابع قابل پیش بینی (به عنوان مثال، ریسک گریزی، نوسانات یا خطاهای انتظاری متغیر با زمان) است.

برنامه سوم به بررسی نرخ های اختیاری ما در ارزهای مختلف می پردازد. رابطه برابری بهره تحت پوشش (CIP) به این معنی است که نرخ های بهره بدون ریسک در ارزهای مختلف به نسبت نرخ مبادله لحظه ای به نرخ آتی بین ارزها مرتبط است. اقدامات موجود در مورد نقض CIP از نرخ های بهره استفاده می کند که دارای بازدهی راحت (مثلاً نرخ اوراق قرضه دولتی) یا ریسک اعتباری (مثلاً LIBOR) است که این سؤال را مطرح می کند که تا چه حد چنین نقض هایی پس از بهره بدون ریسک تداوم دارند. نرخ ها استفاده می شود. 6 با استفاده از داده های گزینه از ژاپن، نرخ بهره ضمنی-گزینه شاخص را برای آن منطقه نیز ایجاد می کنیم، و متوجه می شویم که هنگام استفاده از نرخ های ضمنی اختیار برای هر دو کشور، نقض CIP مستند قبلی کاهش می یابد.

مقاله ما به چندین ادبیات مرتبط کمک می کند. اول، با ارائه یک معیار سودآوری که با انگیزه و مرتبط با نظریه است، به ادبیات تجربی ذکر شده در بالا در مورد دارایی های ایمن کمک می کند. برخی از پراکسی های سود تسهیلات موجود، اسپرد بین بازدهی دو دارایی ایمن مختلف هستند، که اگر هر دو دارایی بازدهی مطلوبی مثبت داشته باشند، ممکن است دست کم برآورد شود. سایر شاخص های موجود در ادبیات، اسپرد بین یک دارایی ایمن و یک دارایی کم خطر است که اگر دارایی پرریسک دارای حق بیمه غیرمعمول ریسک اعتباری باشد، ممکن است بیش از حد برآورد شود. اسپردهای محاسبه شده ما بزرگتر از اسپردهای دسته اول و کوچکتر از اسپردهای دسته دوم هستند. ما همچنین دریافتیم که اسپرد ما تقریباً مشابه اسپرد LIBOR-Treasury قبل از بحران است، اما پس از آن به میزان قابل توجهی کمتر است. این یافته با این دیدگاه مطابقت دارد که ریسک اعتباری در LIBOR قبل از بحران ناچیز اما پس از آن قابل توجه بود. به طور مشابه، ما بازدهی کمی کمتر از 73 امتیاز پایه گزارش شده در مقاله اصلی کریشنامورتی و ویسینگ-یورگنسن (2012) را با استفاده از اسپرد AAA- خزانه تخمین می زنیم، شاید به دلیل برخی ریسک اعتباری در اوراق قرضه AAA. ما همچنین با ارائه یک ساختار اصطلاحی کامل از بازده راحتی در یک فرکانس در سطح دقیقه به این ادبیات کمک می کنیم.

دوم ، ما به ادبیات مربوط به سیاست های پولی و مطالعات رویداد QE کمک می کنیم. مطالعه رویداد پایه در مورد QE (Krishnamurthy and Vissing-Jorgensen ، 2011) گسترش بین بازده های مختلف روی دارایی های ایمن را نشان می دهد اما با کشف آهسته قیمت به یک پنجره رویداد دو روزه محدود می شود ، در حالی که ما می توانیم طی یک ساعت از همه تخمین ها از تخمین ها استفاده کنیمتمبرهای زمان رویداد. علاوه بر این ، هیچ کار موجود در مطالعات انتقال پولی نرخ عاری از ریسک استنباط شده از دارایی های خارج از بازار درآمد ثابت است ، بنابراین داده های ما برای آزمایش چگونگی افزایش QE به کلاسهای دارایی دوردست ایده آل هستند. علاوه بر این ، مطالعات رویداد با فرکانس بالا در مورد سیاست های پولی معمولی ، پاسخ بازده راحتی را بررسی نکرده است ، شاید به دلیل محدودیت داده های مشابه که ما بر آن غلبه می کنیم.

کار ما همچنین به ادبیات مربوط به قیمت گذاری دارایی واسطه ای مربوط می شود ، به ویژه زیر مجموعه ادبیات مربوط به آربیتراژ در اصطکاک های مالی. او و کریشنامورتی (2013) یک مدل قیمت گذاری دارایی واسطه ای متعارف را ارائه می دهند ، از نظر تئوری و کمی فرضیاتی را نشان می دهند که بر اساس آن سرمایه گذاری واسطه های مالی یک متغیر کلیدی برای پویایی قیمت دارایی است. یک مقاله نظری و تجربی مرتبط توسط Frazzini و Pedersen (2014) مدلی را ارائه می دهد که در آن گسترش بین بازده یک امنیت صفر بتا و نرخ بدون ریسک ، سفتی محدودیت های اهرم را برای سرمایه گذاران اهرم نشان می دهد و این بتا صفر را نشان می دهدنرخ در طیف گسترده ای از کلاس های دارایی بسیار بالا است. اندازه گیری نرخ بتا صفر نیاز به گرفتن موضع در مورد عامل خطر خاص که بتا در برابر آن محاسبه می شود. اگر این فاکتور کلیه خطرات مربوط به سرمایه گذاران را به خود جلب نکند ، نرخ بتا صفر شامل یک مؤلفه ریسک مقدم است. در مقابل ، نرخ بدون ریسک ما از گزینه های موجود در بازارها نیازی به مشخص کردن مدل خطر خاص ندارد و دلالت بر گسترش کوچکتر از تخمین های پخش شده در مقاله آنها دارد. گسترش ما تخمین می زنیم بنابراین ، سفتی محدودیت های اهرم را در هر تعمیم چند عاملی از مدل آنها اندازه گیری می کند. همچنین مربوط به کار ما هبرت (2020) است که یک مدل نظری ارائه می دهد که در آن گسترش داوری به دلیل محدودیت در تجارت واسطه های مالی است.

در نهایت، کار ما با استفاده از یک روش تخمین ساده و بدون فرض بر روی داده های مظنه روزانه، بدون نویز ریزساختار، ادبیاتی را در مورد نرخ های بهره مستلزم قیمت های اختیار پیش می برد. اکثر متون، قیمت یک قرارداد منهای خرید را با قیمت دارایی پایه ای که گزینه ها روی آن نوشته شده است، مقایسه می کنند، و از اقتصادسنجی می خواهد که ارزش فعلی سود سهام پرداخت شده را قبل از انقضای گزینه ها بداند. کار اخیر نارانجو (2009)، که از این رویکرد بر روی داده های روزانه بلومبرگ استفاده می کند، نرخ به طور قابل توجهی بی ثبات تر از ما پیدا می کند، که به عدم تعادل عرضه/تقاضای مرتبط با ساختار نسبت داده می شود که در Garleanu و همکارانش تأکید شده است.(2009). مقاله اصلی برنر و گالای (1986)، و همچنین رون و رون (1989)، که اولین کسانی بودند که اسپردهای باکس را مطالعه کردند، همچنین از گزینه های آمریکایی به جای اروپایی استفاده می کند که برابری فراخوانی برای آنها فقط یک رابطه تقریبی است. نزدیکترین به کار ما Avino و همکاران است.(2017)، که تنها نویسندگانی هستند که در دانش ما هستند که نرخ ها را از گزینه های اروپایی بدون فرضیات سود سهام پرداختی استنباط می کنند. سری نرخ آنها از نظر کمی نزدیک به ما در فرکانس های پایین است، اگرچه با داده های OptionMetrics روزانه و یک روش تخمین غیرخطی پیچیده تر تخمین زده می شود. با تخمین نرخ های ما با استفاده از رگرسیون های خطی دقیقه به دقیقه با R-squared بسیار نزدیک به 1، ما مستند می کنیم که قیمت های آپشن همگی با نرخ بهره ضمنی منحصربه فردی که برابری تماس را برآورده می کند، مطابقت دارند. علاوه بر این، نشان می دهیم که این نرخ دارای حداقل نوسانات درون روز است و به سرعت به اطلاعات جدید پاسخ می دهد، که نشان می دهد دقیق ترین سری نرخ ضمنی اختیاری تا به امروز برآورد شده است. این یافته برای کاربردهایی مانند مطالعات رویداد با فرکانس بالا در مورد انتقال پول بسیار مهم است.

مقاله به صورت زیرادامه پیدا می کند. در بخش 2 ، ما نشان می دهیم که چگونه از روابط برابری-تماس با گزینه های اروپایی برای برآورد نرخ های بدون ریسک استفاده می کنیم. ما چندین تجزیه و تحلیل استحکام با توجه به سایر اقدامات نرخ بهره در بخش 3 انجام می دهیم. در بخش 4 ، ما مستند می کنیم که گسترش های پیشنهادات سطح نرخ بهره تخمین زده شده ما را تعصب نمی کند. در بخش 5 ، ما اثرات اعلامیه های سیاست پولی را بر نرخ تخمینی خود بررسی می کنیم و آنها را با تأثیرات اوراق قرضه دولتی و بازده راحتی (تفاوت) مقایسه می کنیم. در بخش 6 ، ما بررسی می کنیم که دینامیک اصطلاح ساختار راحتی تا چه اندازه به قابلیت پیش بینی بازگشت اوراق می افزاید. در بخش 7 ، ما انحراف CIP را با استفاده از نرخ بهره مورد نظر گزینه در بازارها بررسی می کنیم. در بخش 8 ، ما نشان می دهیم که چگونه کشف قیمت برای نرخ جعبه با قیمت های موجود در بازارهای خزانه داری مقایسه می شود. بخش 9 نتیجه می گیرد. در ضمیمه آنلاین ، ما بیشتر نشان می دهیم که داده های تجاری مشاهده شده ، به طور متوسط ، به تخمین نرخ یکسان منجر می شود ، اگرچه استفاده از داده های تجاری نرخ ما را پر می کند. علاوه بر این ، ما در آن پیوست نشان می دهیم که (1) باقیمانده از روش تخمین نرخ ما بسیار اندک است ، (2) باقیمانده های شدید به معنای بازگشت در طی روزها به صفر (هرچند که سریعتر پس از بحران مالی) و (3) باقیمانده های شدید بازگردند. به نظر نمی رسد مربوط به سطح نرخ تخمین زده شده ما باشد.

قطعه قطعه

نرخ بهره بدون ریسک بدون بازده راحتی

در این بخش ، ابتدا به صورت مفهومی توضیح می دهیم که چرا استفاده از قیمت دارایی های پرخطر برای استنباط نرخ بهره که عاری از بازده راحتی در دارایی های ایمن باشد ، امکان پذیر است. سپس ما یک برآوردگر جدید از ساختار اصطلاح نرخ بهره بدون بازده را پیشنهاد می کنیم که از گزینه های سبک اروپایی در S& P500 معامله شده در بورس گزینه های هیئت مدیره شیکاگو (CBOE) استفاده می کند.

استحکام به سایر نرخ بهره

در این بخش ، ما چندین تجزیه و تحلیل استحکام مربوط به نرخ بهره ضمنی خود را انجام می دهیم. به طور خاص ، ما نرخ جعبه های SPX را با چهار نرخ بهره دیگر مقایسه می کنیم: نرخ repo GC ، نرخ جعبه گزینه DJX و نرخ بدون ریسک ناشی از معاملات آتی فلزات گرانبها (بخش 3. 1) و همچنیننرخ بدون ریسک دلالت بر ترکیب معاملات آتی و گزینه های سهام (بخش 3. 2).

استحکام به گسترش پیشنهادات

یکی از نگرانی های احتمالی در مورد نرخ های مورد نظر ما این است که اصطکاک متمایز از عملکرد راحتی در دارایی های ایمن می تواند برآوردهای ما را مغرضانه کند. به عنوان مثال ، نرخ ما می تواند به طور سیستماتیک بالاتر یا پایین تر از اقدامات واقعی هزینه های بدون ریسک بازرگانان گزینه در هنگام بازار گزینه به ویژه غیرقانونی باشد. اگرچه به نظر می رسد گزینه های SPX ما بسیار مایع هستند و حاکی از برآورد نرخ بسیار دقیق هستند (همانطور که توسط مقادیر R-squared مقطعی هنگام تخمین معادله (2) و اندازه گیری می شود.

بازده راحتی ، سیاست پولی و QE

اکنون ما از داده های خود برای انجام مطالعات رویدادهای فرکانس بالا در مورد اثرات سیاست پولی و QE در اصطلاح ساختار راحتی و نرخ جعبه استفاده می کنیم. داده های سطح دقیقه ما برای این منظور ایده آل هستند و مجموعه ای از سؤالاتی را که می توانند با استفاده از مطالعات رویداد با فرکانس بالا قابل بررسی باشند ، گسترش می دهد. مطالعات رویداد موجود در مورد اثرات QE (Krishnamurthy and Vissing-Jorgensen ، 2011) از ویندوزهای رویداد دو روزه به دلیل موارد مربوط به کشف آهسته قیمت استفاده می کند. اگرچه کشف قیمت در

پیش بینی بازگشت اوراق قرضه

ادبیاتی که در اوایل Fama و Bliss (1987) بر پیش بینی بازده های بیش از حد پیوند دولت با استفاده از اطلاعات موجود در اصطلاح ساختار بازده اوراق قرضه متمرکز است. این پیش بینی یکی از یافته های تجربی دشوار برای مربع با تئوری قیمت گذاری دارایی بوده است ، به ویژه با توجه به قطع بودن به نظر می رسد این بازده اضافی که انتظار می رود از تغییرات مستند در بازده اضافی در بورس سهام استفاده شود.

به دلیل ساختار اصطلاح منحصر به فرد ما

انحراف CIP با سرعت جعبه

یک رابطه مهم بدون آربیتراژ که در سالهای اخیر مورد توجه فزاینده قرار گرفته است ، رابطه به اصطلاح CIP است. CIP اظهار داشت كه نسبت نرخ نرخ نرخ ارز و نقطه ای با نسبت بین نرخ سود ناخالص اسمی در دو كشور برابر است. اما اخیراً ، Du et al.(2018a) و Du et al.(2018b) نقض بزرگ و مداوم CIP را با استفاده از اوراق قرضه دولتی و بازده LIBOR به عنوان اقدام برای نرخ بهره اسمی نشان می دهد. همانطور که قبلاً مطرح شد ، دولت

کشف قیمت

به عنوان آخرین تجزیه و تحلیل استحکام ، ما سرعت کشف قیمت برای نرخ جعبه را بررسی می کنیم و آن را با سرعت در بازارهای خزانه داری مقایسه می کنیم. به طور خاص ، ما بررسی می کنیم که چگونه نرخ سریع به یک سطح پایدار جدید که اخبار را در اطلاعیه های FOMC درج می کند ، همگرا می شوند. تحقیقات قبلی (Fleming and Piazzesi ، 2005) از داده های عملکرد خزانه داری از GOVPX استفاده می کند تا نشان دهد بازده اوراق قرضه دولت به سرعت به چنین اعلامیه هایی پاسخ می دهد. ما نشان می دهیم که سرعت همگرایی در داده های نرخ جعبه در سطح دقیقه ما همانند است

نتیجه

ما پانل جدیدی از نرخ بهره بدون ریسک را ساخته و تجزیه و تحلیل کرده ایم که عاری از عملکرد راحتی در دارایی های ایمن است. ما سه کاربرد مهم این مجموعه داده های جدید را ارائه داده ایم: (1) مطالعات رویداد با فرکانس بالا در مورد اثرات سیاست بانک مرکزی ، (2) نقش بازده راحتی در پیش بینی بازگشت اوراق قرضه ، و (3) ساخت عملکرد راحتیاندازه گیری رایگان انحراف CIP در بازارهای ارزی. به طور کلی ، ما می خواهیم از نرخ های خود دفاع کنیم. < pan> به عنوان آخرین تجزیه و تحلیل استحکام ، سرعت کشف قیمت را برای نرخ جعبه بررسی می کنیم و آن را با سرعت در بازارهای خزانه داری مقایسه می کنیم. به طور خاص ، ما بررسی می کنیم که چگونه نرخ سریع به یک سطح پایدار جدید که اخبار را در اطلاعیه های FOMC درج می کند ، همگرا می شوند. تحقیقات قبلی (Fleming and Piazzesi ، 2005) از داده های عملکرد خزانه داری از GOVPX استفاده می کند تا نشان دهد بازده اوراق قرضه دولت به سرعت به چنین اعلامیه هایی پاسخ می دهد. ما نشان می دهیم که سرعت همگرایی در داده های نرخ جعبه در سطح دقیقه ما همانند است