همه فکر می کنند افزایش نرخ بهره برای سهام فناوری بد است. اما آیا آنها هستند؟

مانند بسیاری از تصورات غلط گسترده ، این ایده که سهام فناوری به ویژه در برابر افزایش نرخ بهره آسیب پذیر است ، از نظر منطقی به اندازه کافی شروع شد. برای مبتدیان ، تقریباً صادق است که امروز یک دلار بیش از یک دلار فردا ارزش دارد ، با توجه به عدم قطعیت های آینده و تمایل ارزهای فیات برای از دست دادن قدرت خرید. و تعداد کمی از سرمایه گذاران اعتراض می کنند که بسیاری از شرکت های بخش فناوری ، به ویژه شرکت هایی که به تازگی شروع به ضربه زدن به بازارهای آدرس پذیر خود کرده اند ، انتظار می رود سهم بیشتری از درآمد خود را نسبت به شرکت های دورتر از شرکت های بالغ در بخش های محو ایجاد کنند. بنابراین دلیل این امر است که سهام فناوری ممکن است نسبت به تغییرات در نرخ بهره حساس تر باشد ، و این مفهوم به همان اندازه که Omicron به یک نوع غالب Covid-19 تبدیل شده است ، به یک مانترا سرمایه گذاری تبدیل شده است.

متأسفانه ، روایتی مبنی بر اینکه نرخ های بالاتر کریپتونیت برای سهام فناوری است ، دو نقص کشنده دارد. اول ، این بستگی به پیدا کردن یک استفاده از برچسب خارج از کشور برای مدت زمان در بازار سهام دارد ، حتی اگر این ابزار ضروری بازار اوراق بهادار برای توضیح تغییرات در قیمت سهام مناسب نیست. دوم ، اگر کسی بیش از یک برآمدگی همه گیر از آن در نظر بگیرد ، سابقه تجربی با روایت مغایر است.

ریاضی اوراق بهادار برای سهام اعمال نمی شود

مدت زمان ، که عمر وزنی متوسط جریان برنامه ریزی شده اوراق قرضه است ، همچنین نحوه آینه کاری ارزش بازار آن در نرخ بهره را تقریب می دهد. سرمایه گذاران این شرکت با یک متریک استاندارد برای مقایسه حساسیت به نرخ بهره در سراسر اوراق قرضه ، و بازارهای با درآمد ثابت به سختی می توانند بدون آن کار کنند. این امر به ویژه برای خزانه داری مفید است ، که دارندگان آنها می توانند از دریافت هر پرداخت برنامه ریزی شده به موقع و به طور کامل اطمینان داشته باشند. داشتن یک معیار مدت برای سهام مفید خواهد بود ، اما آنها تاریخ بلوغ ندارند و جریان درآمد آینده آنها به طور مداوم به تغییرات در نرخ بهره پاسخ نمی دهد.

اما فقط حرف ما را برای آن نگیرید. مروری بر داده های تجربی بی رحمانه کاستی های مدت زمان سهام را در معرض دید قرار می دهد. در طی نزدیک به 70 سال داده های دقیق 10 ساله خزانه داری ، بازده کل ماهانه S& P 500 همبستگی منفی به سختی قابل توجه با تغییرات ماهانه در نرخ بهره نشان داده است-حرکت نرخ فقط 1 درصد از تغییرپذیری در بازده سهام را توضیح می دهد. یک مقایسه مناسب تر برای چند سال آینده ممکن است بازار سه دهه خرس اوراق بهادار باشد که در سال 1982 به پایان رسید ، اما حتی اگر این رابطه در طول آن کشش قوی تر بود ، اما هنوز هم بسیار ضعیف بود ، با تغییر در نرخ ها تنها 5 درصد از سهام عدالت را توضیح می دادتنوع

رابطه بین نرخ بهره و بخش فناوری طولانی مدت طولانی تر نیست. در طی 32 سال که شاخص های قیمت بخش مطابق با طبقه بندی بخش طبقه بندی صنعت جهانی (GICS) ساخته شده است ، بازده فناوری همبستگی مثبت ضعیفی با نرخ بهره نشان داده است ، به این معنی که سهام فناوری در صورت داشتن نرخ ها کمی بهتر عمل کرده استبلندتر از زمانی که آنها افتاده اند. اما صرف نظر از جهت ، این رابطه دشوار است: حرکات نرخ بهره فقط 2 درصد از تغییرپذیری در بازده بخش فناوری را توضیح داده است. به عبارت دیگر ، تغییر در نرخ بهره هیچ قدرت توضیحی خاصی نسبت به بازده نسبی سهام فناوری ندارد. وقتی صحبت از مدت زمان و سهام می شود ، در آنجا به سادگی وجود ندارد.

توهمات معمولی محبوب

بنابراین چگونه می توان این که هر شرکت کننده در بازار ظاهراً اکنون می داند که سهام فناوری دارایی های طولانی مدت است که به طور حاد در برابر پشتیبان گیری در بازده آسیب پذیر هستند؟خوب ، هنگامی که شواهد کمی بیش از حد نتواند کشش را بدست آورد ، فقط می توانیم تصور کنیم که تعصبات شناختی در کار هستند. در این حالت ، به نظر می رسد که قدرت روایت ها - که همراه با تعصب و بی تحرکی است - سرمایه گذاران را متقاعد کرده است که چیزی را باور کنند که به سادگی درست نیست.

برای ردیابی روشهایی که نرخ بهره ممکن است بر بازده سهام تأثیر بگذارد ، ما قیمت سهام را به بلوک های ساختمانی اساسی آنها کاهش دادیم: درآمد آینده و چند مورد که سرمایه گذاران مایل به پرداخت هزینه آنها هستند. درآمد فنی S& P 500 نسبت به درآمد S& P 500 نسبت به تغییرات در نرخ بهره حساسیت کمتری دارد زیرا شرکت های فنی بیش از نیمی از بودجه بدهی را که فناوری سابق انجام می دهد ، دارند و به دلیل دو شرکتی که تقریبا نیمی از کلاه بازار بخش را تشکیل می دهند، اپل و مایکروسافت ، کالاهای بلیط بزرگ را که مشتریانشان برای تأمین مالی دارند ، نمی فروشند.

داده های تجربی از این ادعا پشتیبانی می کنند. از زمان بحران مالی جهانی ، رابطه درآمد نسبی فناوری با بازده 10 ساله از معکوس متوسط تا بی تفاوت است ، مگر در طول سال 2020 ، هنگامی که این درآمد با نرخ سقوط افزایش یافت و با افزایش نرخ ها کاهش یافت. اما اگرچه 2020 چیزی بیش از مجموعه ای از مجموعه داده های کامل را نشان نمی دهد ، سرمایه گذاران روی آن تثبیت شده اند. علاوه بر این ، اگرچه ممکن است تصور شود که سال 2020 ، سالی که فعالیت اقتصادی COVID-19 به شدت مختل شده است ، به ویژه غیر عادی است ، اما سرمایه گذاران در عین حال عدم توجه به عدم همبستگی بین نرخ ها و عملکرد نسبی ، در همبستگی با علیت قرار گرفتند. در سال 2021.

در صورت عدم وجود رابطه نرخ بهره/درآمد-فنی ، پیوند گفته شده بین نرخ بهره و عملکرد نسبی فن آوری باید به چند برابر قیمت کاهش یابد. اما برای ده سال اول پس از بحران مالی جهانی ، چند برابر نسبی فناوری افزایش یافت و با نرخ بهره هماهنگ شد:

آنچه به نظر می رسد اتفاق افتاده است این است که گله از برتری داده های نفی شهود خود چشم پوشی کرده و به کشش زودگذر بسته شده است که در طی آن ، همبستگی مشاهده شده با قدرت منفی بود. در این نمایش بین داده ها و یک روایت محبوب ، داده ها فرصتی ندارند.

تحقیقات BCA در بخش فناوری صعودی نیست. دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است عملکرد بیش از حد فناوری دوره خود را طی کند - قانون تعداد زیادی باعث می شود تا نرخ رشد تاریخی به طور فزاینده ای دشوار شود ، سرچشمه های قانونی و نظارتی در حال ظهور است ، و تغییر از برندگان همه گیر به بازنده های همه گیر ممکن است در حال انجام باشد.- اما افزایش نرخ یکی از آنها نیست.

داگ PETA استراتژیست اصلی استراتژی سرمایه گذاری ایالات متحده و استراتژی جهانی ETF در BCA Research است. BCA یک ارائه دهنده تحقیقات مستقل جهانی است که متعلق به سرمایه گذار نهادی Euromoney است.