اقتصاد ایران در حال سوختن از طریق زمین سوخته است

ایران به نشان دادن مقاومت اقتصادی ادامه می دهد اما چشم انداز ادغام در اقتصاد جهانی بسیار دور است.

• به اشتراک در LinkedIn
• در توییتر به اشتراک بگذارید
• ارسال به یک دوست

ایران به نشان دادن مقاومت اقتصادی ادامه می دهد اما چشم انداز ادغام در اقتصاد جهانی بسیار دور است.

توافق هسته ای 2015 به دلیل استفاده مجدد یک جانبه تحریم ها توسط ایالات متحده در سال گذشته ، فرصت های تجاری و سرمایه گذاری بین المللی مورد انتظار را به ایران نداد.

اقتصاد ایران به حالت مقاومت بازگشت و مصمم است که دولت ترامپ را بیشتر کند. تورم بالا و چشم انداز رشد بلند مدت فرومایه قیمت پرداخت است.

ظرفیت پرداخت هنوز در معرض خطر نیست ، اما خطرات سیاسی زیاد است. تحریم های اتحادیه اروپا و/یا خروج ایرانی از توافق هسته ای مراحل بعدی امکان پذیر است ، در حالی که ناآرامی های اجتماعی در مقیاس بزرگ و درگیری نظامی خطرات دم است.

دوره بازخوانی برای ایران پس از توافق هسته ای با P5+1 (پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل و آلمان) که پایان سال 2015 امضا شد ، کوتاه مدت بود. ایالات متحده در ماه مه سال 2018 دوباره تحریم های هسته ای را دوباره تحریم های هسته ای آغاز کرد و از آن زمان به طور پیوسته فشارهایی را افزایش داده است که شامل نفوذ نظامی ایران در منطقه خاورمیانه است. استفاده از تاکتیک های به اصطلاح "زمین سوخته" به عنوان ابزاری برای جنگ اقتصادی ایالات متحده ، فراتر از تحریم های مالی و تحریم صادرات نفت که در ابتدا در آن وجود داشت ، می رود. واشنگتن هم اکنون صادرات فلزی و پتروشیمی ایران را نیز هدف قرار داده است. این نگهبان انقلابی ایران ، که عمیقاً در زندگی اقتصادی و سیاسی ایران به عنوان یک سازمان تروریستی وارد شده است. علاوه بر این ، رهبر عالی آیت الله علی خامنه و وزیر امور خارجه محمد جواد زریف در لیست سیاه قرار گرفته اند و تمام کانال های رسمی دیپلماتیک را تعطیل می کنند. ایده این است که ایران را به طور کامل از سایر نقاط جهان از طریق تأثیر فرازمینی تحریم ها جدا کنیم و از ترس شرکتهای غیر آمریکایی و موسسات مالی بازی کنند تا جریمه های ایالات متحده را نادیده بگیرند.

بدیهی است که خطرات سیاسی (GEO) برای ایران بسیار زیاد است و همین امر باعث می شود تا بازار برای صادرکنندگان دشوار باشد. این یادداشت تحقیق بر مقاومت اقتصادی ایران متمرکز است ، که برای ظرفیت پرداخت خارجی آن مهم است ، اما همچنین به طور بالقوه بر ثبات اجتماعی کشور تأمل می کند. این اولین رودو ایران نیست و بازگشت به "اقتصاد مقاومت" باعث می شود که ایران به یک مهره سخت برای شکستن تبدیل شود. اما جمعیت ایران در حالی که از پیشرفت فناوری جهانی محروم می شوند ، باید در دوره دیگری از رشد کم و تورم زیاد ، گنگ بزنند.

رشد تنش های ژئوپلیتیکی

ایران مدتهاست که از اقدامات تلافی جویانه خودداری می کند ، اما مقاومت در برابر ایالات متحده سخت است. مهمتر از آن ، حمایت اتحادیه اروپا در زنده نگه داشتن معامله آهسته است. وسیله نقلیه ویژه ای به نام Instex برای تسهیل تجارت متقابل و دور زدن تحریم های ایالات متحده بیش از یک سال اتحادیه اروپا را برای راه اندازی انجام داد و به عنوان یک ببر کاغذی درک می شود. این کالاها عمدتا کالاهای بشردوستانه را در بر می گیرد ، این چیزی نیست که ایران برای آن چانه زنی کرده است.

در ازای داشتن فعالیت هسته ای خود ، بلند کردن تحریم ها باید منجر به عادی سازی ایران از صادرات کلیدی نفت و ادغام مجدد آن در اقتصاد جهانی شود. در نتیجه ، ایران شروع به رعایت كمتر از برخی از تعهدات خود تحت توافق هسته ای كرده است و هشدار داده است كه در صورت عدم انجام بیشتر توسط امضاكنندگان باقیمانده برای نجات معامله ، فعالیت هسته ای را بیشتر می كند. تهران همچنین روشن کرده است که حاضر نیست مذاکره با واشنگتن را مورد تهدید قرار دهد. تعدادی از حوادث مربوط به آزار و اذیتهای نفتی نفتی و شلیک هواپیماهای بدون سرنشین ، موضع گیری را از هر دو طرف سخت تر کرده و این خطر را افزایش می دهد که محاسبه اشتباه سیاست می تواند منجر به تشدید نظامی شود.

بازگشت به "اقتصاد مقاومت"

اصطلاح "اقتصاد مقاومت" توسط دولت ایران برای توصیف تلاش های این کشور برای مقاومت در برابر تحریم های بین المللی بین سالهای 2012 تا 2015 استفاده شد. این امر مستلزم اعتماد به نفس بیشتر به تولید داخلی و جابجایی به تجارت به عنوان خروجی برای صادرات نفت بود. با عدم حمایت بین المللی ، ایران اکنون مجبور شده است که این سیاست محاکمه را پشت سر بگذارد.

برای مقابله با کاهش جریان دلار ، ایران ممنوعیت بیش از 1300 محصول وارداتی را اجرا کرده است. اگرچه کمتر عمدی ، استهلاک شدید ریال در بازار آزاد به کاهش صورتحساب واردات کمک می کند. با ایجاد واردات غیر یارانه ای در مقایسه با محصولات محلی بسیار گرانتر است ، همچنین باعث کاهش فشار بر ذخایر بین المللی و تحریک تولید داخلی می شود. در نتیجه ، حساب جاری حتی پس از کاهش صادرات نفت ایران از بیش از 2. 5 میلیون بشکه در روز (BPD) در آوریل 2018 ، بیش از 400000 BPD در ژوئیه 2018 ، مازاد جزئی را حفظ خواهد کرد. این سطح است. در دوره تحریم قبلی بسیار پایین تر از 1. 1 میلیون bpd در روز.

کاهش درآمد نفت برای کسری بودجه مشکل ساز تر است. قطع یارانه های سنگین و بار نقل و انتقالات اجتماعی مطمئناً جمعیت را بخور می دهد. با این حال ، با تمرکز بر اقدامات تثبیت مالی کمترین حساس اجتماعی ، مانند کاهش هزینه های سرمایه و کاهش دستمزدهای بخش دولتی از نظر واقعی (ضمن افزایش اسمی) ، دولت ایران هنوز قادر به محدود کردن کسری بودجه به 5. 5 ٪ است. تولید ناخالص داخلی از کمتر از 2 ٪ در سال 2015-2019 (پیش بینی EIU). چنین کسری قابل کنترل است. برای تأمین مالی ، دولت ایران می تواند به طور موقت از ترفند بقاء تأمین مالی پولی (یعنی چاپ پول) به طور مستقیم توسط بانک مرکزی یا به طور غیرمستقیم از طریق بخش بانکی داخلی بازگردد.

علاوه بر این ، Barter برای دور زدن محدودیت های USD ، ایران همیشه از طریق خاموش کردن سیستم های ردیابی در تانکرهای نفتی ، راه هایی برای ماندن در زیر رادار پیدا کرده است. بنابراین ایالات متحده بعید است که بتواند صادرات ایران را به صفر کاهش دهد. علاوه بر این ، سهم صادرات غیر نفتی حدود 35 ٪ است که شامل پتروشیمی ها ، پلاستیک ها ، فلزات و سبزیجات و میوه ها است. به نظر می رسد این کالاهای صادراتی تا حدودی بیشتر اثبات مجازات هستند ، زیرا مقصد اصلی کشورهایی با موضع بحرانی در مقابل سیاست ایالات متحده و ایران هستند (مانند ترکیه ، چین ، هند و عراق ، شکل 1 را ببینید).

همراه با بهبود رقابت در هزینه ایران به دلیل استهلاک ارز ، این می تواند تا حدودی ضربات مورد انتظار به کل صادرات را کاهش دهد. با این حال ، اثر سرمازدگی تحریم های ایالات متحده نباید دست کم گرفته شود. اگرچه خرابی صادرات کالاهای ایران برای سال 2019 در دسترس نیست ، اما از نظر دلار رشد صادرات غیر نفتی در حال حاضر به میزان قابل توجهی در سال 2018 کاهش یافته است ، از 17. 5 ٪ در سال 2017.

تورم بالاتر هزینه ای برای پرداخت است

"اقتصاد مقاومت" ایران به هیچ وجه روشی بی پروا برای مقابله با تأثیر تحریم ها نیست. نرخ تورم سالانه در حال حاضر بالاتر از 50 ٪ افزایش یافته است و در دوره تحریم قبلی در سال 2013 از اوج 45 ٪ فراتر رفته است. دلایل مختلفی در این فشار تورمی وجود دارد. اول ، ایران بار دیگر نتوانسته است سیستم ارز موازی خود را از نرخ ارز رسمی (ثابت) و بازار آزاد (شناور) متحد کند ، در حالی که استهلاک نرخ ارز 70 ٪ در بازار آزاد بسیار واضح تر از پس از تلاش مشابه اتحاد در آن بود2013 (شکل 2 را ببینید). دوم ، عبور از استهلاک نرخ ارز به قیمت مصرف کننده بسیار بیشتر از آنچه انتظار می رود سهم واردات محدود ایران از 25 ٪ تولید ناخالص داخلی باشد. صادرکنندگان خارجی که هنوز جرات برخورد با ایران را دارند ، قدرت قابل توجهی قیمت گذاری بر کشور دارند ، زیرا با توجه به وضعیت منزوی ایران ، نیازی به ترس از دست دادن سهم بازار ندارند.

سوم ، تورم بالاتر نه تنها نتیجه استهلاک ارز باعث افزایش قیمت واردات می شود. حجم واردات همچنین به دلیل کاهش اشتها از صادرکنندگان به مقابله با ایران و ممنوعیت واردات خود تحمیل شده ، که در کمبود محصول کمک می کند ، کاهش می یابد زیرا صنعت داخلی نمی تواند به راحتی ضرر واردات را جایگزین کند. این وضعیت مطلوب تر از سال 2013 است ، هنگامی که کاهش ارزش پس از یک دوره موقت از تسکین تحریم و افزایش واردات دنبال شد. اگر مقامات به تأمین مالی پولی کسری بودجه برگردند ، این امر به فشارهای تورمی و نرخ ارز می افزاید.

تورم برای موارد "لوکس" در لیست ممنوعیت واردات بالاترین است. قیمت مصرف کننده غذاهای دریایی و ماهی و میوه و آجیل که در این لیست قرار دارند به ترتیب 90 ٪ و 110 ٪ Y-O-Y به ترتیب پایان سال 2018 افزایش یافته است که بالاتر از استهلاک نرخ ارز 70 ٪ است. حتی بیشتر مشکل ساز است که کالاهای اساسی با وجود این واقعیت که واردکنندگان می توانند دلار ارزان قیمت را در برابر نرخ ارز رسمی ثابت برای خرید آنها بدست آورند ، مقرون به صرفه تر می شوند. به عنوان مثال ، قیمت مصرف کننده نان و غلات 30 ٪ افزایش یافته است ، که بسیار بیشتر از 10 ٪ کاهش ارزش نرخ ارز رسمی است. اطلاعات حکایتی حاکی از آن است که بخشی از این یارانه دولت در جیب واسطه ها ناپدید می شود.

آسیب به رشد اقتصادی طولانی مدت است

محدودیت های واردات و ترس های مجازات در بین شرکای تجاری نیز از نظر پتانسیل رشد ایران بازدارنده است. تخمین زده می شود که اقتصاد ایران در سال 2018 4. 9 ٪ قرارداد داشته باشد ، که احتمالاً با کاهش 6. 5 درصدی در سال 2019 (پیش بینی EIU) دنبال خواهد شد. علاوه بر این ، صندوق بین المللی پول فقط پس از تعدیل اقتصاد با تأثیر تحریم ، انتظار می رود حدود 1 ٪ در میان مدت بهبودی داشته باشد. این روش پایین تر از نرخ رشد بالقوه 4 ٪ ایران درست قبل از Snapback تحریم ایالات متحده است. چشم انداز رشد میان مدت ایران اکنون حتی نسبت به زمان تحریم قبلی ، حتی هنگامی که صندوق بین المللی پول پیش بینی می کرد رشد اقتصادی به 2 ٪ بازگردد ، حتی کمتر گلگون است (شکل 3).

تأمین نیروی کار تنگنای اصلی نیست ، اگرچه تخلیه مغز مسئله ای است. جمعیت ایران نسبتاً جوان است (40 ٪ کمتر از 25 سال سن دارد) و بسیار تحصیل کرده است. برای افزایش بهره وری و باز کردن پتانسیل رشد عظیم ایران ، انتقال فناوری از خارج از کشور و سرمایه گذاری های بزرگ در بخش نفت و همچنین در بخش های غیر نفتی لازم است. صنعت نفت پس از سالها سرمایه گذاری با محدودیت های ظرفیت روبرو بوده است. هرچه سهام سرمایه قدیمی موجود منسوخ شود ، رشد بیشتر می شود. واردات کالاهای سرمایه در سال 2018 8 ٪ کاهش یافته است. معدود تعهدات سرمایه گذاری مستقیم خارجی که توسط شرکت های چند ملیتی مانند Total و زیمنس انجام شده است. بخش بانکی ضعیف ایران تأمین مالی پروژه های سرمایه گذاری را دشوار می کند. علاوه بر این ، پروژه های سرمایه گذاری عمومی اولین کسی خواهند بود که از کاهش مالی رنج می برند. یک خطر اضافی در اینجا این است که ایران نتواند قوانین باقیمانده را در برابر پولشویی و تأمین مالی تروریسم که توسط کارگروه اقدام مالی (FATF) - یک نگهبان جهانی - قبل از مهلت اکتبر لازم است ، اجرا کند. این می تواند ایران را به لیست سیاه برگرداند و به تعداد محدودی از بانکهایی که هنوز در حال انجام معاملات با ایران هستند حتی برای انجام رفتار با ایران ، دقت بیشتری کسب کنند. همچنین می تواند عملکرد Instex را به خطر اندازد ، زیرا اروپایی ها به وضوح نشان داده اند که دوست دارند ایران با مقررات بین المللی مطابقت داشته باشد.

اگرچه افزایش سهم واردات کالاهای سرمایه ایران از شرکت های اتحادیه اروپا به 28 ٪ در سال 2018 (از 23 ٪ در سال 2017) نشان می دهد که اروپا بیش از سایرین برای زنده نگه داشتن معاملات هسته ای انجام می دهد ، صادرکنندگان اروپایی موظفند بازار امیدوار کننده ای را از دست بدهندبشر

صادرکنندگان اروپایی کالاهای سرمایه در حال از دست دادن یک بازار امیدوار کننده هستند

با توجه به اینکه واردات کالاهای سرمایه از ایالات متحده به دلیل تحریم ها تقریباً غیرممکن است ، برای واردات فناوری غربی به اتحادیه اروپا بسیار وابسته است. از طرف دیگر ، سهم صادرات به ایران در کل صادرات اتحادیه اروپا بسیار اندک است (0. 2 ٪). با این وجود ، برای شرکت های خاص اروپایی که فقط در حال گرم شدن در بازار بودند ، بحران فعلی یک پیشرفت ناخواسته است. در حالی که حدود یک سوم تجارت آنها شامل داروها ، غلات و سایر کالاها (که تا حدودی کالاهای ضروری هستند) است ، سهم کالاهای سرمایه ای در صادرات اتحادیه اروپا به ایران از سال 2016 از 33 ٪ در سال 2016 به حدود 43 ٪ افزایش یافته است. تجارت با ایران با توجه به اینکه رژیم تحریم ایالات متحده نسبت به دوره تحریم قبلی سخت تر است ، می تواند 3 میلیارد دلار درآمد 3 میلیارد دلار درآمد سالانه یا حتی بیشتر هزینه کند. در صورت گسترش دامنه خود برای شامل کالاهای سرمایه ، تسهیلات Instex می تواند به محدود کردن این ضرر کمک کند. از دیدگاه ایران نیز اگر این تسهیلات برای استفاده توسط کشورهای سوم از جمله چین باز شود ، خوب خواهد بود. چین - بزرگترین تأمین کننده کالاهای سرمایه ایران - که قبلاً تحویل کالاهای سرمایه خود را به ایران در سال 2018 کاهش داده است.

یک تجارت پرخطر

ایران یک بازار دشوار برای صادرکنندگان است. خبر خوب این است که ظرفیت پرداخت خارجی ایران (و تمایل به پرداخت) در معرض خطر فوری نیست. بدهی های خارجی ایران پس از سالها انزوا محدود است. علیرغم برخی از پروازهای سرمایه ، ایران ذخایر بین المللی کافی برای دفاع از ارز باقی مانده است. ذخایر توسط EIU تخمین زده می شود تا 17 ماه واردات را پوشش دهد و توسط مازاد حساب جاری مداوم پشتیبانی می شود. در حالی که تنش های اجتماعی تحت مشکلات اقتصادی فعلی رو به رشد است ، اما ناآرامی های اجتماعی خشونت آمیز در مقیاس بزرگ هنوز رخ نداده است. تا کنون اصلاح طلبان و هاردینرها (که مورد حمایت نیروهای امنیتی قوی قرار می گیرند) در جلوگیری از تحرکات بی ثبات سیاسی در مواجهه با تهدید خارجی فعلی متحد هستند. تورم همچنان بالا رفته است ، اما به تدریج از سطح اوج فعلی خود پایین می آید که نرخ ارز بازار کم و بیش تحت کنترل بوده است و جایگزینی واردات به تدریج کمبود کالا را کاهش می دهد.

در این نور ، هنوز صادرکنندگان هستند که با ایران تجارت می کنند. اینها اغلب شرکت هایی هستند که در معرض اندک بازار ایالات متحده قرار دارند و متعاقباً در معرض خطر تحریم های فرازمینی ایالات متحده قرار دارند. با این حال ، هنوز هم این خطر کلی وجود دارد که ممکن است پرداخت ها از آن عبور نکنند. در صورتی که معدود بانکهای خبرنگار باقیمانده پای سرد و یا ایران در لیست سیاه FATF قرار بگیرند ، کانال های پرداخت در حال حاضر محدود به ایران کاهش می یابد. علاوه بر این ، نمی توان رد کرد که اتحادیه اروپا در پاسخ به تخلفات ایران از توافق هسته ای ، تحریم ها را دوباره تحریم خواهد کرد. اگرچه سناریوی پایه ما نیست ، اما خطر درگیری نظامی با ایالات متحده در حال افزایش است که می تواند مسیرهای حمل و نقل را مختل کند و می تواند اثرات ویرانگر برطرف کننده منطقه را داشته باشد.

نوعی آشتی با ایالات متحده لازم است تا اقتصاد ایران بتواند از خاکستر تاکتیک های زمین سوخته ایالات متحده برخاست. امید ایران این است که با یک مذاکرات رئیس جمهور جدید ایالات متحده با شرایط برابر تر می توان دوباره احیا شد. انتخابات ایالات متحده در سال 2020 برگزار می شود. اگر پیش از انتخابات ریاست جمهوری بعدی ایران در سال 2021 اتفاق نیفتد ، چشم انداز یک راه حل سریع کمرنگ می شود. پس از سالها سختی و ناامیدی تحت اصلاح طلبان رئیس جمهور روحانی ، ممکن است هاردلینرها در ایران به قدرت برسند ، که می تواند به معنای خروج ایران از توافق هسته ای باشد و آخرین روابط ایران را با اقتصاد جهانی کاهش دهد.

Niels de Hoog ، اقتصاددان niels. [email protected] +31 20 553 2407