تجزیه و تحلیل ریسک کیفی

به طور کلی ، مردم در تجزیه و تحلیل خطر عالی نیستند. به جای اینکه یک دیدگاه کاملاً عینی داشته باشیم ، ما به راحتی از احساسات و تعصبات خود دور می شویم.

با توجه به نیمی از فرصتی که اکثر ما به آنچه می خواهیم باور کنیم اعتقاد خواهیم داشت و به طور انتخابی اطلاعاتی را که از پرونده ما پشتیبانی نمی کند ، فیلتر می کنیم. ما به همان اندازه بد هستیم که به شکلی جامع به احتمال زیاد نگاه کنیم. تمرکز روی جدیدترین خطر و فراموش کردن یکی از مواردی که سال گذشته اتفاق افتاد ، آسان است.

در دسترس بودن اکتشافی

تمایل به بیش از حد احتمال وقایع با "در دسترس بودن" بیشتر در حافظه. این می تواند تحت تأثیر چگونگی خاطرات اخیر باشد یا ممکن است آنها چقدر غیرمعمول یا عاطفی باشند.

از آنجایی که ما در هنگام ریسک در نظر گرفتن تصویر بزرگ بسیار بد هستیم ، معقول است که روی تجزیه و تحلیل ریسک کمی تمرکز کنیم. با تکیه بر داده ها برای تعیین خطر ، تعصب را از بین می برد و ارزیابی های دقیق را تضمین می کند. اما چگونه این خطرات را در اولویت قرار می دهید؟با استفاده از تجزیه و تحلیل ریسک کیفی.

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی فرایند ارزیابی احتمال بروز یک ریسک و تأثیر آن در یک پروژه در صورت وقوع است.

این راهنما شما را با تجزیه کامل تجزیه و تحلیل ریسک کیفی طی می کند. شما یاد خواهید گرفت:

• تفاوت بین تجزیه و تحلیل ریسک کیفی و کمی
• انواع و فرآیندهای انجام تجزیه و تحلیل
• نکات و بهترین روشها

این به شما بینش در مورد ابزارها و تکنیک هایی که می توانید از آنها برای انجام تجزیه و تحلیل ریسک دقیق و مقرون به صرفه برای پروژه های خود استفاده کنید ، می دهد.

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی چیست؟

تجزیه و تحلیل کیفی ریسک 3 عملکرد را ارائه می دهد:

1. خطرات را با توجه به احتمال و تأثیر اولویت بندی کنید
2. مناطق اصلی قرار گرفتن در معرض خطر را شناسایی کنید
3. درک خطرات پروژه را بهبود بخشید

پروژه ها در معرض انواع خطرات قرار دارند و برای مدیران پروژه برای مقابله با همه آنها غیر عملی است. در بسیاری از موارد ، منابع صرف شده برای کاهش یک ریسک در واقع از خود ریسک فراتر می رود.

به این ترتیب ، یکی از اهداف اصلی برای تجزیه و تحلیل ریسک کیفی ، اولویت بندی خطرات بر اساس احتمال و تأثیر آنها است. این امر به مدیران پروژه اجازه می دهد تا برای مهمترین خطرات بر روی تدوین درمانها تمرکز کنند.

استفاده از این روش همچنین به مدیران پروژه ایده بهتری از زمینه های اصلی قرار گرفتن در معرض خطر می دهد. شما می توانید با طبقه بندی خطرات توسط منبع آنها به این هدف برسید. این مهم در مورد اولویت بندی مناطق خطر و برنامه های درمانی مهم است.

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی همچنین می تواند درک مدیر پروژه از خطرات را بهبود بخشد. این امر به تدوین درمان های ریسک مؤثرتر و بودجه بندی احتمالی برای پروژه های آینده کمک می کند. مدیران پروژه خیلی بیشتر از احتمال خطر و عواقب آن را کشف می کنند. آنها همچنین شرایط ، فرضیات و عناصر پروژه تحت تأثیر را کشف می کنند. همه اینها به ایجاد تصویر بهتر برای پروژه های آینده کمک می کند.

کیفی در مقابل تجزیه و تحلیل ریسک کمی

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی شامل شناسایی تهدیدات (یا فرصت ها) ، احتمال وقوع آنها و تأثیرات احتمالی در صورت انجام است. نتایج به طور معمول با استفاده از ماتریس رتبه بندی احتمال/ضربه نشان داده می شود. این نوع تجزیه و تحلیل همچنین خطرات را با منبع یا اثر طبقه بندی می کند.

بر خلاف تجزیه و تحلیل ریسک کمی ، که از مقادیر عددی استفاده می کند و از داده های قابل اثبات استفاده می کند ، تجزیه و تحلیل ریسک کیفی در یک فضای عمومی تر و "تصویر بزرگ" عمل می کند. تجزیه و تحلیل ریسک کمی از داده ها برای تولید یک مقدار برای اندازه گیری قابل قبول بودن نتیجه رویداد خطر استفاده می کند.

در طی یک پروژه معمولی ، ابتدا تجزیه و تحلیل ریسک کیفی اتفاق می افتد. از آنجا ، مدیران ریسک می توانند داده ها را برای پرداختن به خطرات خاص با جزئیات بیشتر ترسیم کنند. بنابراین ، در حالی که آنها دو تمایز دارند ، آنها برای برتری رقابت نمی کنند. آنها دو بخش از فرآیند مدیریت ریسک بزرگتر هستند.

مزایای تجزیه و تحلیل ریسک کیفی

این می تواند یک چالش جدی لجستیکی و مالی برای انجام مدل سازی کمی دقیق برای پروژه های بزرگ باشد. عوامل زیادی در بازی وجود دارد. تجزیه و تحلیل کیفی از محیط ریسک شما به شما کمک می کند تا وضوح را در اولویت بندی سریع و مقرون به صرفه در اولویت قرار دهید.

مزایای دیگر عبارتند از:

روشهای ارزیابی ساده

تیم پروژه نیازی به آموزش ندارد ، زیرا به هیچ ابزار یا نرم افزاری پیچیده متکی نیست. تجزیه و تحلیل ریسک کیفی به فرکانس وقوع خطر بستگی ندارد. بنابراین ، تیمی که تجزیه و تحلیل را انجام می دهد می تواند با پیش بینی فرکانس و زمان دقیق هر خطر ، در زمان صرفه جویی کند. تیم های پروژه می توانند مناطقی از خطر بیشتر را در مدت زمان کوتاه و بدون هزینه هزینه کنند.

اولویت بندی آسان

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی خطرات را با توجه به احتمال و تأثیر آنها طبقه بندی می کند. این امر می توان تعیین کرد که چه چیزی یک سازمان باید روی آن تمرکز کند - آنهایی که در بالاترین احتمال و تأثیرگذاری قرار می گیرند.

گزینه های ارائه پاک

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی خطرات را با توجه به احتمال و تأثیر آنها طبقه بندی می کند. این امر می توان تعیین کرد که چه چیزی یک سازمان باید روی آن تمرکز کند - آنهایی که در بالاترین احتمال و تأثیرگذاری قرار می گیرند.

محدودیت های تحلیل ریسک کیفی

مدیریت ریسک پروژه یک فرایند چند مرحله ای است. این امر به این دلیل است که تجزیه و تحلیل ریسک کیفی محدودیت های خود را دارد. این شامل:

ارزیابی ذهنی

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی هیچ معیاری ایجاد نمی کند ، این بستگی به درک شخصی دارد که مطالعه را انجام می دهد. به منظور به حداقل رساندن ذهنیت ، یک تحلیل ریسک کیفی باید چندین نفر را درگیر کند. صحت و جزئیات تجزیه و تحلیل به تجربه تیم قبلی بستگی دارد. اگر تیم ریسک نوع پروژه را تجربه نکرده باشد ، ممکن است برخی از خطرات را از دست بدهد یا آنها را به طور ناکافی ارزیابی کند.

دامنه محدود

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی هر ریسک را در یک پروژه ارزیابی می کند اما ارزیابی از قرار گرفتن در معرض خطر کلی پروژه را ارائه نمی دهد. این تجزیه و تحلیل همچنین محاسبه نمی کند که فعالیت های مدیریت ریسک و درمان ریسک هزینه خواهد داشت.

عدم تمایز

به عنوان مثال ، هنگامی که چندین خطری در یک دسته قرار گرفتند ، به عنوان مثال ، احتمال زیاد و تأثیر متوسط ، هیچ راهی دیگر برای تمایز بین شدت خطرات و هیچ راهی برای تعیین اینکه در ابتدا باید با آن روبرو شود وجود ندارد.

انواع تجزیه و تحلیل

انواع مختلف پروژه انواع مختلفی از تحلیل ریسک کیفی را تقاضا می کند. در دسترس بودن منابع و تجربه شخصی نیز در تصمیم گیری در مورد چگونگی نزدیک شدن به ارزیابی ریسک یک پروژه نقش دارد. پنج نوع متداول تجزیه و تحلیل عبارتند از:

ماتریس احتمال/پیامد

برای بسیاری ، این روش استاندارد برای ایجاد شدت خطر است. ماتریس های خطر اغلب از نظر اندازه متفاوت خواهند بود ، اما همه آنها اساساً همین کار را انجام می دهند. آنها با ضرب احتمال بروز ریسک در برابر تأثیر خطر ، یک روش عملی برای رتبه بندی شدت یک خطر ارائه می دهند.

با رتبه بندی احتمال ریسک در برابر عواقب خطر ، می توانید عامل اصلی شدت ریسک را ببینید ، خواه این یک احتمال باشد و چه پیامد. این اطلاعات بر اساس رانندگان برجسته آن ، به شناسایی درمان های مناسب برای مدیریت ریسک کمک می کند.

تجزیه و تحلیل کراوات

تجزیه و تحلیل کمان کراوات یکی از عملی ترین تکنیک ها برای شناسایی کاهش ریسک است. تجزیه و تحلیل Bow-Tie با بررسی یک رویداد خطر شروع می شود و سپس آن را از دو جهت پروژه می کند. در سمت چپ ، تمام دلایل احتمالی یک رویداد را ذکر می کنید. در سمت راست ، شما تمام پیامدهای احتمالی این رویداد را ذکر می کنید.

با استفاده از این روش ساده ، می توانید درمان ها را برای هر یک از دلایل و پیامدهای جداگانه شناسایی و اعمال کنید. این به شما کمک می کند با کاهش احتمال وقوع یک طرف ، هر دو طرف یک خطر را برطرف کنید ، در حالی که در صورت بروز خطر ، تأثیر را محدود می کنید.

تکنیک

متخصصان در یک زمینه به عنوان تکنیک دلفی شناخته می شوند ، به چندین دور پرسشنامه پاسخ می دهند. پاسخ ها پس از هر دور جمع می شوند و با گروه به اشتراک گذاشته می شوند.

هنگامی که در مدیریت ریسک اعمال می شود ، این تکنیک می تواند برای شناسایی ریسک و متعاقباً برای ارزیابی احتمال و تأثیر اعمال شود. از کارشناسان خواسته می شود تا در مورد چگونگی وقوع خطر و نتیجه وقوع آن نظر خود را بیان کنند. این پاسخ ها توسط کارشناسان جمع می شوند و تا زمان دستیابی به اجماع بررسی می شوند.

تکنیک دلفی در دهه 50 توسط اولاف هلمر و نورمن دالکی از شرکت رند تصور شد. این نام به اوراکل دلفی ، کشیش در معبد آپولو در یونان باستان ، که به خاطر پیشگویی های خود مشهور بود ، اشاره دارد.

تجزیه و تحلیل سریع

Swift با ایستادن برای "تکنیک ساخت یافته What-If" ، یک رویکرد سیستماتیک و مبتنی بر تیم برای تجزیه و تحلیل ریسک در یک محیط کارگاه را اعمال می کند. تیم ها بررسی می کنند که چگونه تغییرات از یک برنامه مصوب ، ممکن است از طریق یک سری ملاحظات "چه می شود" بر یک پروژه تأثیر بگذارد. این تکنیک به ویژه در ارزیابی زنده ماندن خطرات فرصت مفید است.

اصل پارتو

به عنوان "قانون 80/20" بهتر شناخته می شود ، اصل پارتو به شناسایی خطرات مؤثر کمک می کند. این به عنوان 80/20 شناخته شده است زیرا پایان نامه اصلی معتقد است که 80 ٪ از دستاوردهای تحقق یافته از 20 ٪ تلاش منشأ می شود.

مدیران ریسک از تجزیه و تحلیل پارتو به عنوان ابزاری برای شناسایی سریع مهمترین 20 ٪ خطرات استفاده می کنند که به طور مؤثر 80 ٪ از تأثیر را کاهش می دهد.

چالش مدیران ریسک دانستن چگونگی کسب موثر هر ریسک است. پروژه های بزرگ ممکن است برای اولویت های مختلف تجارت ، مانند داده های امنیتی و سیاست های عملیاتی یا انطباق ، به وزن چند اتصال نیاز داشته باشد.

اما ، هنگامی که فهمیدید به کجا نگاه کنید و به چه چیزی نگاه کنید ، به شما کمک می کند تا مهمترین 20 ٪ را به خود جلب کنید. این یک پا مهم در مدیریت تهدیدها و آسیب پذیری هایی که پتانسیل داشتن بیشترین تأثیر را دارند ، ارائه می دهد.

فرآیند تحلیل ریسک کیفی

مانند هر کار بزرگی که ارزش انجام آن را دارد ، مدیریت ریسک می تواند دلهره آور به نظر برسد - به خصوص وقتی که با یک بوم خالی شروع می کنید. بنابراین ، بهترین راه برای استفاده از تجزیه و تحلیل ریسک کیفی ، تجزیه آن در مراحل کوچکتر است:

1. شناسایی خطرات

شناسایی ریسک احتمالاً مهمترین بخش تجزیه و تحلیل ریسک کیفی است. اگر نتوانید خطرات را قبل از زمان شناسایی کنید ، مدیریت آنها بسیار چالش برانگیز می شود.

ترفند شناسایی خطر ، ساده نگه داشتن آن است. شروع به فکر کردن به هر چیزی که می تواند تأثیر نامشخصی در پروژه شما داشته باشد. گرفتن خطرات آشکار به شما کمک می کند تا به عمیق تر به موارد مورب بیشتر برسید. شناسایی ریسک همه چیز در مورد کمیت است. بنابراین ، تا آنجا که می توانید به بسیاری از افراد دسترسی پیدا کنید تا طیف گسترده ای از منظره ها را بدست آورید.

ابزاری برای شناسایی ریسک

• نقشه های ذهن
• پرسشنامه
• مصاحبه
• بررسی مستند سازی
• تجزیه و تحلیل لیست چک
• تجزیه و تحلیل SWOT

2. تجزیه و تحلیل تأثیر

هنگامی که خطرات احتمالی را مشخص کردید ، مرحله بعدی در نظر گرفتن تأثیر بالقوه آنها است.

• خطرات را به تهدیدها و فرصت ها جدا کنید ، اما به یاد داشته باشید که آنها مشابه هستند اما برعکس نیستند.
• با استفاده از تجزیه و تحلیل ریسک کیفی ، تأثیر هر ریسک را در مقیاس (1-5 یا کم/متوسط/زیاد/شدید/شدید) تخمین بزنید.
• در مرحله بعد ، با استفاده از یک مقیاس مشابه ، احتمال وقوع هر ریسک را تخمین بزنید.
• سرانجام ، این نمرات را بگیرید و آنها را با هم ترکیب کنید تا یک رتبه بندی ریسک ایجاد شود.

سادگی مهمترین مزیت تجزیه و تحلیل ریسک کیفی است. هیچ مدل آماری وجود ندارد که به کیفیت داده های مورد استفاده شما متکی باشد.

3. درمان خطر

مرحله بعدی در تجزیه و تحلیل ریسک کیفی استفاده از درمانها برای هر ریسک است. این بسته به صنعت یا فرآیند شما می تواند به هر تعداد روش نزدیک شود. یک مثال ساده می تواند پنج گزینه را در هنگام درمان خطر نشان دهد ، اما اینها به هیچ وجه قطعی نیستند:

تایید کنید

اگر یک خطر از تأثیر کم و احتمال کم برخوردار باشد ، یا هزینه جلوگیری از آن بسیار زیاد است ، گاهی اوقات پذیرش آن مقرون به صرفه تر است.

کاهش

برخی از خطرات احتمال بالایی دارند ، به این معنی که ممکن است نتوانید از آنها جلوگیری کنید. به منظور کاهش تأثیر خطر در هنگام بروز مشکل ، می توانید آن را کاهش دهید.

بهره برداری

چند خطرات را می توان به نفع پروژه شما بهره برداری کرد. داشتن توانایی در شناسایی خطرات قابل بهره برداری می تواند بسیار سودمند باشد و اهمیت جستجوی متخصصان با تجربه را که می توانند این فرصت ها را تشخیص دهند ، برجسته می کند.

انتقال

خطرات با تأثیرات مالی نمونه ای متداول از خطرات است که می تواند به شخص ثالث منتقل شود. بیمه به گونه ای طراحی شده است که از طرف شما ریسکی را به عهده بگیرد ، بنابراین اگر مشکلی پیش بیاید ، تأثیر سختی نمی کنید. به همین ترتیب ، می توان ریسک را از طریق قرارداد به یک تأمین کننده یا پیمانکار منتقل کرد.

اجتناب کردن

اگر نمی توانید ریسک را کاهش داده یا انتقال دهید ، و این خطر برای پذیرش خیلی زیاد است ، تنها مراجعه به آن جلوگیری از آن است. با تغییر یا از بین بردن برخی موارد خاص یا تغییر رویکرد می توان از خطرات جلوگیری کرد.

برنامه ریزی احتمالی

اگر یک ریسک به مسئله تبدیل شود ، به یک برنامه نیاز دارید. تو باید بدانی:

• چه کاری باید انجام شود
• چه کسی مطلع می شود
• چه کسی چه کاری انجام می دهد

مستند سازی یک برنامه احتمالی باعث صرفه جویی در وقت و هزینه می شود. وقتی می دانید در صورت بروز مسئله چه کاری باید انجام دهید ، می توانید با پاسخ سریعتر تأثیر آن را کاهش دهید. ماهیت و جزئیات برنامه ریزی احتمالی شما به ماهیت خطرات خود بستگی دارد.

4. بررسی و نظارت

مدیریت ریسک هرگز به پایان نرسیده است ، حتی پس از اتمام پروژه. با پیشرفت پروژه ، مهم است که گزارش های ریسک را به روز نگه دارید. در هر مرحله از پروژه ، احتمال خطر در نوسان خواهد بود. برخی از خطرات ناپدید می شوند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است در احتمال افزایش یابد. مرور منظم خطرات شما به شما در حفظ بالای این تغییرات کمک می کند.

پس از این پروژه ، یک گذشته نگر کامل ، داده ها و تجربه های ارزشمندی را برای پروژه های آینده فراهم می کند ، و مورد بعدی را امن تر می کند و به پیشرفت بلوغ ریسک شما کمک می کند.

اشتها را به خطر می اندازد

از ماتریس ریسک می توان برای تعیین اشتهای خطر برای سازمان استفاده کرد. استفاده ساده از رنگ می تواند به فرایند تصمیم گیری و همچنین به تعیین فرهنگ ریسک در گروه کمک کند. یک شرکت گرسنه ریسک ممکن است تحمل زیادی برای ریسک پذیری داشته باشد ، در حالی که یک شرکت پرخطر ، به عنوان مثال در صنعت هسته ای ، ممکن است اشتهای آنها را بسیار پایین تر کند.

به عنوان مثال ، تمام خطرات موجود در منطقه قرمز غیرقابل تحمل هستند و باید تحت درمان قرار گیرند تا آنها را به سطح قابل قبول کاهش دهد.

ماتریس های خطر باید برای راهنمایی ذهنی استفاده شوند ، نه اینکه داده های رتبه بندی ریسک کمی قطعی را در اختیار شما قرار دهند.

افزایش خطر

چه اتفاقی می افتد که یک خطر از زرد به قرمز می رود؟آیا صاحب ریسک هنوز صلاحیت مدیریت موثر ریسک را دارد یا باید تشدید شود؟

اگر صاحب ریسک ابزاری برای مدیریت آن خطر داشته باشد ، نیازی به تشدید نیست. به سادگی یک خط برق روشن را در مورد پیشرفت ریسک به یک سطح قابل قبول حفظ کنید و نیازی به اقدامات تشدید شده نیست.

چرا باید تشدید کنید؟

• اگر مطلقاً هیچ کاری وجود ندارد ، می توانید این خطر را به یک سطح قابل قبول برسانید.
• در صورت نیاز به درمان در خارج از نمایندگی خطر اصلی.
• اگر در حال مدیریت یک خطر مشترک هستید.

نتیجه

مدیریت ریسک همه چیز در مورد ایجاد فرهنگی است که در آن تصمیمات بر اساس ارزیابی داده ها به منظور به حداکثر رساندن فرصت و به حداقل رساندن نتیجه تهدیدها اتخاذ می شود.

مدیریت ریسک کیفی یک مؤلفه اصلی در کیت ابزار متخصصان ریسک است. این امکان اولویت بندی سریع خطرات را برای کمک به تیم های پروژه برای دستیابی به اهداف خود فراهم می کند. با استفاده از این تکنیک ها ، پروژه شما شانس بیشتری برای تحویل به موقع و در بودجه خواهد داشت.< Pan> اگر صاحب ریسک ابزاری برای مدیریت آن خطر داشته باشد ، نیازی به تشدید نیست. به سادگی یک خط برق روشن را در مورد پیشرفت ریسک به یک سطح قابل قبول حفظ کنید و نیازی به اقدامات تشدید شده نیست.