رضایت مشتری ANRD کاهش ریسک سرمایه گذاری - آیا پیوندی وجود دارد؟

1. مقدمه - ریسک سرمایه گذاری و رضایت مشتری: یک رابطه خیلی آشکار < PAN> رضایت مشتری و کاهش ریسک سرمایه گذاری - آیا پیوندی وجود دارد؟

1. مقدمه - ریسک سرمایه گذاری و رضایت مشتری: رضایت و کاهش ریسک سرمایه گذاری بسیار آشکار نیست - آیا پیوندی وجود دارد؟

1. مقدمه - ریسک سرمایه گذاری و رضایت مشتری: یک رابطه خیلی واضح نیست

فرض بر این است که سرمایه گذاران خطر سرمایه گذاری خود را محاسبه می کنند [1]. علاوه بر این فرض بر این است که سرمایه گذاران تصمیم سرمایه گذاری خود را بر اساس اطلاعات صحیح پایه گذاری می کنند.[2] سرانجام ، فرض بر این است که سرمایه گذاران با ایجاد اوراق بهادار سرمایه گذاری ، خطر سرمایه گذاری خود را متنوع می کنند.[3] این نظریه اقتصادی کلاسیک است که این فرضیات را ایجاد می کند. نظریه اقتصادی کلاسیک توسط بازیگران منطقی و بازارهای کارآمد و تعادل انواع مختلفی که همیشه بین عرضه و تقاضا برقرار می شود ، سکونت دارد.[4] با این حال ، دهه های گذشته شاهد فرسایش الگوی بازیگر عقلانی بوده است ، عمدتاً به این دلیل که به نظر نمی رسد که بازیگران همانطور که توسط مدلهای اقتصادی کلاسیک پیش بینی شده است رفتار کنند. بلافاصله پس از ظهور پارگی در سطح نظریه کلاسیک ، داوری های نظری شروع به استفاده از این پارگی ها به نفع خود کردند. آنها ایده های مربوط به عقلانیت محدود ، [5] ایده های بازیگران را بیشتر به موقعیت ها نسبت به استدلال صحیح [6] و ایده های متغیرهای مختلف بر روند تصمیم گیری بازیگران معرفی کردند.[7] با توجه به تصمیمات سرمایه گذاری ، شاخه ای کاملاً جدید از تحقیق و مدل سازی نظری پدیدار شد: اقتصاد رفتاری.[8] اقتصاد رفتاری مبتنی بر این فرض است که تفاوت بین پیش بینی تصمیمات بازیگران ناشی از مدل کلاسیک و رفتار واقعی بسیار بزرگ ، بیش از حد منظم و بسیار گسترده است که مورد غفلت واقع شود.[9] باد جدید در اقتصاد و امور مالی بر عوامل موقعیتی برای تصمیمات سرمایه گذاری به طور کلی و برداشت از ریسک به طور خاص تأکید می کند.[10] بر این اساس ، خطر دیگر ویژگی عینی تصمیمات سرمایه گذاری نیست که می تواند محاسبه شود ، اما ریسک یک موجود چندگانه است که بسته به درک بازیگران از متغیرهای موقعیتی ، از طیف متنوعی از عناصر تشکیل شده است.[11] همه این عناصر یک چیز مشترک دارند ، آنها دارای یک تمایل هستند که ریسک را برای بازیگران فراهم می کند. بر این اساس ، هر چیزی که بتواند ریسک را در نگاه سرمایه گذاران (منطقی) کاهش دهد ، به نمونه کارها اقدامات کاهش خطر اضافه می شود. این هدف از این مقاله کوتاه برای بررسی پتانسیل رضایت مشتری به عنوان ابزاری برای کاهش خطر است. کاملاً بدیهی است که رضایت مشتری می تواند بار ریسک سرمایه گذاری را از دو طریق کاهش دهد ، با این که یک تجربه شخصی یا با ارائه اطلاعات کلی در مورد خطرات سرمایه گذاری باشد.

برای هر دو شکل رضایت از سفارشی نقش مربوط به آنها در یک نمونه کارها سرمایه گذاری سرمایه گذاران به دلایل نظری ارزیابی می شود. بنابراین لازم است در مورد ریسک و ریسک درک شده بحث شود. علاوه بر این ، لازم است تعریف کارآمد از رضایت مشتری ارائه شود. سرانجام ، لازم است پیوند مفقود شده بین ریسک (درک شده) ، رضایت مشتری و تصمیمات سرمایه گذاری فراهم شود.

2. ریسک و ریسک درک شده < SPAN> برای هر دو شکل رضایت مشتری نقش مربوط به آنها در یک نمونه کارها سرمایه گذاری سرمایه گذاران به دلایل نظری ارزیابی می شود. بنابراین لازم است در مورد ریسک و ریسک درک شده بحث شود. علاوه بر این ، لازم است تعریف کارآمد از رضایت مشتری ارائه شود. سرانجام ، لازم است پیوند مفقود شده بین ریسک (درک شده) ، رضایت مشتری و تصمیمات سرمایه گذاری فراهم شود.

2. ریسک و ریسک درک شده برای هر دو شکل رضایت مشتری نقش مربوط به آنها در یک نمونه کارها سرمایه گذاری سرمایه گذاران به دلایل نظری ارزیابی می شود. بنابراین لازم است در مورد ریسک و ریسک درک شده بحث شود. علاوه بر این ، لازم است تعریف کارآمد از رضایت مشتری ارائه شود. سرانجام ، لازم است پیوند مفقود شده بین ریسک (درک شده) ، رضایت مشتری و تصمیمات سرمایه گذاری فراهم شود.

2. خطر و خطر درک شده

بدیهی است که خطر در اطراف ما است ، این یک ماده اساسی زندگی است یا همانطور که مک دانیلز و کوچک بیان می کنند: "زنده بودن به معنای جستجوی فرصت ها و ریسک کردن است".[12] خطر ، همانطور که کوهرسسن و کووللو بیان کردند "از نظر فنی به عنوان احتمال آسیب رساندن به خطر" تعریف شده است.[13] ریسک ناشی از پیامدهای منفی تصمیمات یا اقدامات انجام شده است. بر این اساس ، خطر "به معنای این احتمال است که یک نتیجه جانبی خاص در طی یک کوانتوم معین از قرار گرفتن در معرض خطر رخ دهد".[14] تعریف ریسک به عنوان یک احتمال امکان ارزیابی ریسک و محاسبه ریسک را فراهم می کند. یک روش برای انجام این کار ، توسط هری مارکوویتز در تئوری معروف نمونه کارها ارائه شده است.[15] با این حال ، محاسبه ریسک به تجربه گذشته و تجربه گذشته متکی است ، در حالی که سرنخی در مورد انتظارات آینده ارائه می دهد ، توسعه یا نتیجه خاصی را تضمین نمی کند. از این رو ، بین یک خطر قابل محاسبه و عدم اطمینان تفاوت مشخصی وجود دارد که با این وجود تحقق خطر مربوطه را احاطه کرده است: "تفاوت های عملی بین دو دسته ، خطر و عدم اطمینان ، این است که در اولی توزیع نتیجه در یک گروهاز مواردی شناخته شده است (یا از طریق محاسبه پیشینی یا از آمار تجربه گذشته) ، در حالی که در مورد عدم اطمینان ، این درست نیست ، دلیل این امر به طور کلی که تشکیل گروهی از موارد غیرممکن است زیرا وضعیت به آن رسیدگی می کنددر درجه بالایی منحصر به فرد ".[16] اطلاعات اصلی که از این خطوط گرفته می شود این است که تجربه از اهمیت بالایی برای کاهش یا کاهش درک خطر برخوردار است. همراه با تعریف فنی از خطر ، این امر به سمت الگوی یک بازیگر منطقی باز می گردد: "مفهوم فنی خطر به احتمال زیاد بر احتمال وقایع و بزرگی پیامدهای خاص متمرکز است. خطر معمولاً با ضرب دو اصطلاح تعریف می شود ... ".[17] برای ارزیابی مناسب از ریسک متصل به یک تصمیم خاص که یک بازیگر به اطلاعات کامل در مورد گذشته و آینده نیاز دارد ، که بدیهی است ، او نمی تواند داشته باشد. او نه تنها فاقد اطلاعات مهم است ، بلکه باید با سوء برداشت ها ، تعصبات و کلیشه هایی که مانع از گرفتن سهام او عینی می شود ، مبارزه کند. این باعث شده است که میچل بین یک هدف و یک خطر ذهنی تمایز قائل شود.[18] به عنوان مثال ، خطر عینی بیمار شدن از خوردن غذای ژنتیکی بسیار کوچکتر از خطر ابتلا به مصرف گوشت است.[19] با این وجود ،

برداشت های ذهنی اغلب دومی را در زیر اولی قرار می دهد. با توجه به انحراف از خطر عینی و ذهنی ، فیشوف به این نتیجه رسید: "اگرچه خطرات واقعی وجود دارد ، هیچ کس نمی داند آنها چیست. تمام آنچه که هر کسی در مورد ریسک می داند می تواند به عنوان ادراک طبقه بندی شود.… در این نور ، آنچه معمولاً بین خطر واقعی و درک شده درگیری نامیده می شود ، بهتر است به عنوان درگیری بین دو مجموعه ادراک ، رتبه بندی دانشمندان در زمینه تخصص خود و افراد دیگر. "[20] با این حال ، اگر ارزیابی های عینی از یک خطر خاص چیزی غیر از "حدس های آگاهانه" نباشد ، از این که می تواند به طور کلی مفهوم "خطر عینی" را کنار بگذارد: "یکی از مهمترین فرضیات رویکرد ما این است که خطر این است که خطرذاتاً ذهنی استخطر وجود ندارد - در آنجا "مستقل از ذهن و فرهنگ ما ، منتظر اندازه گیری است. انسان مفهوم "خطر" را برای کمک به آنها در درک و کنار آمدن با خطرات و عدم قطعیت های زندگی اختراع می کند. هیچ چیز به عنوان "خطر واقعی" یا "خطر عینی" وجود ندارد.[21] تأکید بر این مهم است که رویکرد Slovic به معنای رویکردی برای توضیح رفتار واقعی بازیگران است ، این یک رویکرد برای مدل سازی رفتار بازیگران نیست.[22] بنابراین با توجه به اینکه خطر یک نهاد عینی نیست بلکه یک درک شده است ، عواملی که بر درک خطر تأثیر می گذارد چیست؟"پایان نامه اصلی ... این است که وقایع خطر با روندهای روانی ، اجتماعی و فرهنگی به روش هایی که می تواند درک عمومی از خطر و رفتار ریسک مرتبط را افزایش یا کاهش دهد ، تعامل دارند.[23] ریسک فقط به عنوان ریسک درک شده وجود دارد و میزان ریسک درک شده توسط یک بازیگر تابعی از منابع اطلاعاتی ، توانایی وی در ارزیابی ریسک ها و توضیحات موجود برای یک خطر خاص است.[24] ارزیابی ریسک فردی در یک قاب که توسط مرزهای فرهنگی و اجتماعی وارد شده است ، روندی است که شامل (1) ارزیابی اطلاعات قبل از پیشینه تجربه شخصی ، (2) فیلتر کردن اطلاعات موجود با استناد به علایق ، و (3) ارزیابیاطلاعات فیلتر شده با توجه به قابلیت اطمینان منبع منبع.[25] برای کوتاه کردن این فرآیند طولانی که بازیگران از اکتشافی برای ارزیابی ریسک متصل به یک تصمیم خاص استفاده می کنند: "وقتی از افراد غیر روحانی خواسته می شود ریسک را ارزیابی کنند ، به ندرت شواهد آماری دارند. در بیشتر موارد ، آنها بر اساس آنچه به خاطر می آورند شنیدن یا مشاهده خطر مورد نظر را به یاد می آورند ، مداخله می کنند.

تحقیقات تعدادی از قوانین استنباطی عمومی را که افراد در چنین شرایطی از آن استفاده می کنند ، شناسایی کرده است. این قوانین ، که به عنوان اکتشافی شناخته می شوند ، برای کاهش کارهای ذهنی دشوار به موارد ساده تر استفاده می شوند. "[26] اما ، موارد ذکر شده Tversky و Kahneman نشان دادند که اکتشافی می تواند راهنماهای ضعیفی را ارائه دهد ، بیشتر اگر با توجه به شادی و قاب بندی نقص داشته باشند. در حالی که شادی به درک خطر افزایش می یابد و از فرکانس و برجستگی قرار گرفتن در معرض افزایش می یابد ، قاب بندی به ارزیابی هایی اشاره دارد که به یک قاب خاص از ادراک محدود می شوند. هر دو ، شادی و قاب بندی ، ممکن است عقلانیت را به ویژه از طریق اکتشافی نمایندگی ، [27] هوریستی لنگر [28] و در دسترس بودن اکتشافی [29] که قضاوت فردی را ابری می کند ، به خطر بیاندازد.[30] اگر اکتشافی گاهی اوقات بازیگران را به سمت تصمیمات نقض قاعده عقلانیت راهنمایی می کند ، این سؤال که آیا یک اکتشافی به عنوان یک اکتشافی سالم تلقی می شود ، کسی که ارزش اعتماد دارد یا نه ، به یک مسئله اهمیت می پردازد. در نتیجه ، ریسکی که درک می شود به یک سرمایه گذاری خاص متصل می شود ، تابعی از متغیرهای موقعیتی ، تجربه گذشته و اکتشافی است که برای تصمیم گیری صحیح مستقر شده است. برای تبدیل شدن به یک اکتشافی امکان پذیر که در زمینه تصمیمات سرمایه گذاری مورد استفاده قرار می گیرد ، یک اکتشافی باید ارتباط بین تجربه شخصی و تصمیم سرمایه گذاری در دست داشته باشد. بنابراین این سؤال ، آیا رضایت مشتری یا شاخص های رضایت از مشتری وسیله ای مفید است که در تصمیمات سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود ، این سؤال را می کند که آیا شاخص مربوطه یا تجربه شخصی به عنوان وسیله ای مفید برای امنیت بیشتر به تصمیمات سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود.

[1] مارتین (2011) ، ص 5.

[2] Grünig & Kühn (2009) ، p. 30.