ایران برای بهترین سال گردشگری خود در یک نسل آماده می شود

ما امیدواریم که شاهد برخی جناح های خاص در ایران باشیم که به اندازه کافی دیوانه نشوند تا همه بدانند یک مقصد شگفت انگیز است.

'اتباع خارجی! به تهران خوش آمدید! شما همچنین ممکن است در اینجا صف کنید. "یک مقام فرودگاه خندان را که در یک چادور سیاه و بلند و سیاه و سفید که به یک غرفه مهاجرت تازه افتتاح شده اشاره می کند ، اعلام می کند. مسافران جوان هلندی ، لهستانی و آلمانی ، کوله پشتی خود را انتخاب می کنند و از پشت صف ما جدا می شوند و به سمت جدید می روند.

صف برای دارندگان گذرنامه خارجی در فرودگاه بین المللی امام خمینی تقریباً یک دهه است که به طرز آشکاری کوتاه بوده است ، اما سال 2014 بزرگترین سال برای گردشگری غربی در تاریخ 35 ساله جمهوری اسلامی است. رئیس جمهور پیشین پوپولیست و بمباران ، محمود احمدی نژاد در اواخر سال گذشته از سمت خود خارج شد و جایگزینی وی ، حسن روحانی ، یک سبک دیپلماتیک نرم تر را به عهده گرفت و موانع بسیاری را که گردشگران را از بین می برد ، برداشته است.

این اخبار ، این هفته ، مبنی بر اینکه سفارت انگلیس برای بازگشایی مجدد در تهران است باید ببیند که دفتر خارجی و مشترک المنافع توصیه های خود را در برابر همه سفرهای ضروری به ایران تغییر می دهد. بیشتر اروپایی ها می توانند ویزای دو هفته ای را در هنگام ورود انتخاب کنند و بریتانیایی ها هم اکنون می توانند ویزا را در لندن دریافت کنند ، زیرا خدمات کنسولی در بهار پس از وقفه دو ساله از سر گرفته شد.

اگرچه بیشتر مسافران به ایران از مقاصد سنتی مانند میدان خیره کننده نقاشان لاتان و ویرانه های باستانی پرپولیس شیراز ، تصمیم می گیرند ، اقلیت ، از جمله من ، مسیرهای کمتری را انتخاب می کنند. تورهای جدید ایران همه چیز را از سفرهای کاملاً اسکورت شده با راهنما گرفته تا رزرو هتل برای کسانی که در یک کفش ورزشی سفر می کنند ، ارائه می دهد. ما از آنها برای برنامه ریزی سفر از مراتع سرسبز شمال شرقی بر فراز فلات وسیع بیابانی مرکزی به دشتهای شرجی خلیج فارس استفاده کردیم.

ترکمن و شمال شرقی

در ایران ماشین پادشاه است و اگر فقط یک هفته یا دو هفته دارید می توانید با اجاره یکی در فرودگاه با گواهینامه رانندگی بین المللی ، وقت زیادی را صرفه جویی کنید. پس از برداشتن یک غرور کیا مونتاژ ایرانی و گرفتن چند ساعت خواب در تهران ، جاده قدیمی مشهد شمال شرقی را گرفتیم ، از آتشفشان دیماوند پوشیده از برف-بالاترین قله خاورمیانه-و به دره های دره مازندران رفتیم. این استان زادگاه پادشاه بزرگ نوسازی ایران ، رضا شاه ، که میلیون ها نفر را در دوره بین مزارع به شکل مزارع مکانیزه و راه آهن و تونل های مهندسی آلمانی در مازندران دوش گرفت. ما از پل Veresk عبور می کنیم ، جایی که گفته می شود ، برای اینکه ترس های محلی را که نمی تواند از قطار پشتیبانی کند ، رعمه شاه به مهندس ارشد و خانواده اش دستور داد تا با گذشت اولین واگن ها ، در کنار این پل بایستند و خود پادشاه سوار شودبه عنوان مسافر

بعد از یک ناهار سریع کباب های خوشمزه قلب و کبد و یک کوزه از Doogh ، نوشیدنی محبوب ماست شور و مینت شده ، ما همچنان به گورگان (سرزمین گرگ ها) ، پایتخت استان وحشی شمال شرقی گلستان ادامه می دهیم ، جایی که ما متوقف می شویمبرای شب. گورگان پایگاه مناسبی برای سفرهای پیاده روی به ده ها جنگل باکره در این نزدیکی است ، مانند نهار خوران در حاشیه شهر یا پارک ملی گلستان ، یک رانندگی دو ساعته در شرق ، و خانه به پلنگ ها ، گرگ ها و روزنامه های گیتری. گورگان همچنین یک حرکت کوتاه به شبه جزیره Miankaleh ، یک کشش 50 مایل از ساحل شنی و جنگل های محافظت شده ، محل اقامت چندین گونه از پرندگان مهاجر و تنها بخش واقعاً غیرقابل حل از ساحل دریای خزر ایران است.

در حدود 80 مایلی شمال شرقی گورگان ، در امتداد بزرگراه که توسط مردانی که هندوانه هاوکی ها را به هم می ریزند یا ماهی های تازه ای را که از میله های طولانی آویزان هستند ، آویزان می کند ، شهر کشاورزی کالله ، مشهور به اسب ها ، ابریشم و زعفران است. از اینجا می توانید یک تاکسی را برای روز برای حدود یک میلیون ریال (23 پوند) اجاره کنید تا شما را از جاده های طولانی و پر پیچ و خم به گورستان خالد نبی ، یک نفروپولیس سنگ های یونیک و فالیک برساند.(این منطقه دارای جاده های خشن بسیاری است و یک تاکسی ممکن است بهتر از خطر آسیب رساندن به ماشین اجاره شما باشد.)

بلندترین روسری های تپه هایی که ایران و ترکمنستان را به هم می ریزند ، با صدها سنگ قبر حک شده به شکل دستگاه تناسلی مرد و زن حک شده اند تا مکان استراحت نهایی اعضای یک قبیله ترکمن را نشان دهند که احتمالاً حدود 400 سال پیش از مراتع عبور کرده است.

از این تپه ها می توانید صدها مایل شمال را به صحرای ترکمن و از جنوب به دره های گل گلستان مشاهده کنید. در این گوشه از راه دور و ناهموار ایران تقریباً هیچ چیز در راه رستوران ها یا مغازه ها وجود ندارد ، بنابراین اگر می خواهید بیش از چند ساعت بمانید ، حتماً وسایل خود را تهیه کنید. برای ما این بدان معنی است که مسطح محلی çörek و ماست بز غیر پاک نشده از کالله. پس از تجزیه تاکسی ما (اطمینان حاصل کنید که مال شما نیمه مناسب است) ما توسط یک مرد در یک ون انتخاب می شویم ، که پس از یک تلاش طولانی اما ناموفق برای پرداخت او برای رانندگی 100 مایل در جهت مخالف از خانه خود ، ما را به بیرون از ما رها کرد. هتل در گورگان.

فلات بیابانی

ما به مدت یک روز (588 مایل) به سمت جنوب رانندگی می کنیم. شاید دورافتاده ترین شهر ایران باشد و در آن ، در آوریل 1980 ، عملیات Eagle Claw در طی مأموریت آزادانه برای گروگان های آمریکایی که توسط دولت جدید انقلابی در تهران برگزار شد ، به پایان آتشین خود رسید. ما در بیست و چهارمین سالگرد آنجا هستیم و پوسترهای آیت الله صدق خالخالی بازرسی از زباله های یک هلیکوپتر آمریکایی را آراسته در خیابان ها.

علی ، جوانی که ما در یک فروشگاه چای ملاقات می کنیم ، ما را به محل سقوط سوق می دهد ، مدت ها از زمان پاکسازی. ما در اتومبیل در منظره بی نظیر بی پایان به عنوان نسخه فلوت از زمزمه های بی دقتی جورج مایکل از استریو خود می نشینیم. علی گفت: "خمینی گفت که خدا ماسه را برای از بین بردن هلیکوپترها فرستاد.""خداوند از ایران محافظت می کند. گاهی."

شهر کوچک واحه گارمه در تعطیلات زمستانی خود با انواع شهر ایران محبوب شده است و مهمانخانه Ateshooni ، که در باغ های خرما و نخلستان واقع شده است ، در قلب آن قرار دارد. صاحب ، یک هیپی ضمنی به نام مازیار ، منطقه را به خوبی می شناسد و می تواند به شما کمک کند تا بتوانید بهترین این بیابان را ببینید ، خواه دریاچه های نمکی باشد ، تپه های ماسه ای نورد یا روستاهای اطراف. آشپزخانه مازیار همچنین خورش های تازه خانگی Khoresht یا Ghayme را با برنج کرکی و معطر سرو می کند.

بیشترین استفاده را از مواد غذایی داشته باشید ، زیرا ایران فرهنگ زیادی از خوردن غذا ندارد. رستوران ها تا حد زیادی محدود به غذاهای جدید است که ایرانی ها در خانه زیادی نمی گیرند - یعنی کباب. تهران و استان شمال غربی گیلان استثنائی هستند. برای صرفه جویی در وقت ، ما برای روز قبل از گرفتن یک پرواز عصرانه به جنوب ، به یزد می رویم. یزد یک شهر بیابانی باستانی است که به خاطر برج های سکوت خود مشهور است ، تپه هایی که توسط مردم زرتشتی قبل از اسلامی ایران حک شده است تا با استفاده از کرکس ها ، مردگان خود را در آسمان دفن کنند.

خلیج فارس و جزایر

یک پرواز 25 دقیقه ای از یزد ما را به سمت شهر بندر شلوغ (و تند و تیز) بندر عباس سوق می دهد. ما به سمت ساحل می رویم ، جایی که خانواده ها در دریا در حال غرق شدن هستند و پسران جوان برای سوارکاری های اسب و شتر در امتداد ماسه ، گردشگران را می گیرند. از اینجا ما یک قایق را به تنگه هورموز ، نقطه خفه کردن ژئواستراتژیک برای بیشتر روغن جهان ، به QHESHM می بریم.

جزیره Qeshm به یک بخش بزرگ خشک استخوان تقسیم می شود که در آن می توانید از استحکامات نیروی دریایی استعماری پرتغال ، غارهای نمکی عمیق ، فرم های سنگی مانند مریخ و یک موزه عجیب و غریب که دارای بزهای دوقلوی همراه است ، بازدید کنید. سپس در انتهای شمالی جزیره ، درختان حرا از دریا بزرگ می شوند. راهنماهای محلی شما را با قایق در اطراف جنگل های دریایی عجیب و غریب و بازدید از یک مزرعه تمساح می گیرند. تسکین لخت و لخت و سفید این جزیره غیرقابل تصور است. هنگام پایین آمدن یک بخش از جزیره ، با یک سکوی روغن عظیم روبرو می شویم که ظاهراً در هنگام طوفان از امارات همسایه منفجر شده بود. اکنون آن را به طور مورب 200 متر از ساحل استراحت می کند ، یک هالک غمگین و خفته که به عنوان لانه پرندگان غول پیکر مجدداً مورد استفاده قرار گرفته است. ماهیگیران محلی شما را با هزینه کمی به آنجا می برند.

همان ماهیگیران ما را به هنگام ، جزیره ای غیر مسکونی می برند که حریم خصوصی آن احتمالاً تنها ساحل جمهوری اسلامی است که در آن ممکن است آفتاب گرفتن غیرقانونی اتفاق بیفتد. در آبهای خارج از ساحل شنی زیبا ، دو لاک پشت و یک دلفین نیمه خورده را مشاهده می کنیم. ما را برای ناهار ماهی سرخ شده ، سالاد مسطح و خیار و گوجه فرنگی ، که توسط زنان بندری پوشیده از ماسک های صورت چرمی ، حجاب محلی سرو می شود ، گرفته شده است. من مجبور به خرید یک فیل زینتی گروتسک ساخته شده از پوسته های دریایی با قیمت 6 پوند هستم.

تهران

ما برای آخر هفته (پنجشنبه تا جمعه) در تهران می رسیم و برای ناهار در یک خانه محلی AAB Goosht (گوشت گوسفند) مستقر می شویم. Dizi (خیابان Mousa Kalantari 52) با کمک کمی چرب و کمی کمرنگ از غذای ملی دیگر ایران ، یک بره ، گوجه فرنگی ، لوبیای سفید و خورش سیب زمینی استفاده می کند. هیچ منو وجود ندارد و همه همان گلدان سفالی خورش بدون چربی را می گیرند ، که شما را با یک گلدان خرد می کنید و با نعنا ، تربچه و ترشی می خورید. در مکانهای کمتر پاشنه بلند ، AAB Goosht صبحانه دلچسب کارگران ساختمانی است اما در ساعتی که هر کسی که آن را به سرعت با کار دستی سوزاند ، می خوابد.

تهران یک شهر محافظه کار است ، اما همچنین در برخی از لیبرال ترین رشته های جامعه ایران ، به ویژه در پشت درهای بسته خیابان های درختی و دریاچه های محله های شمالی آن ، همچنین محل زندگی است. ما در یک هتل ارزان اما دلپذیر در نزدیکی حیاط بسیار زیبا و در دسترس عموم وزارت امور خارجه می مانیم. صاحبان آن ، از منطقه آذری یا "ترکیه" ایران ، زیر یک فن در سالن نشسته اند ، با بازی Backgammon بازی می کنند و در تمام طول روز قهوه قوی و شیرین می خورند.

Serendipity سرزمین بازدید ما را در طی یک بازی فوتبال Esteghlal v Persepolis ، یکی از با روحیه ترین دربی های منطقه ، در ورزشگاه آزاد 80،000 نفره در یک منطقه طبقه کارگر در جنوب غربی شهر می بیند. متأسفانه ، زنان هنوز از ورود به آنها محروم هستند - یک سیب زمینی داغ سیاسی در ایران و کسی که می تواند این ممنوعیت را به زودی لغو کند.

"شما برای Esteghlal هستید؟"یک مرد با اشاره به من می پرسد. من گره می زنم ، به امید اینکه درست حدس بزنم."پس تو دوست من هستی."او از زیر صندلی خود یک کیسه کوچک را بیرون می کشد که از آن چندین لیوان کوچک ، بشقاب بشقاب ، یک فلاسک چای و یک ظرف نقره ای حاوی مکعب های قند مبهم بیرون می آید. او در حالی که چای خود را می خورد ، یکی را بین دندانهای جلوی خود قرار می دهد.

او توضیح می دهد که صد سال پیش یک روحانی برای تحریم قند فاتوا صادر کرد زیرا شاه به بلژیک اجازه انحصار رسمی قند ایران را داده بود. ایرانیان به درستی از فاتوا پیروی می کردند اما آن را بسیار ناخوشایند می دانستند و وقتی که ملا دیگر تصویب کرد که خوب است ، از نظر مذهبی ، مصرف قند را با چای تا زمانی که در لیوان مخلوط نشود اما در دهان نگه داشته شده است ، تسکین می یابد. حتی اکنون ، تقریباً همه ایرانی ها قند خود را از این طریق می گیرند.

ما چند روز را صرف خوردن مقدار ناسالم غذا ، بازدید از بازار بزرگ غول پیکر و قدم زدن در موزه باغ دفاعی مقدس می کنیم که با استفاده از هنر و عکس های معاصر ، تاریخ جنگ طولانی و خونین ایران را علیه عراق صدام حسین می گوید. این درگیری برای بسیاری از جامعه ایران بی سر و صدا است: یک میلیون مرد و پسر فقط سه دهه قبل جان خود را از دست دادند و چهره آنها در خیابان های روستاها و شهرهای ایران به ویژه در تهران پاشیده می شود.

بعداً ، در پارک Bohemian Honarmandan (هنرمندان) تهران ، به گروهی از دانشجویان نزدیک می شویم که ما آن شب ما را به "باشگاه" خود دعوت می کنند تا یک بازی بسکتبال را ببینیم ، یک ورزش محبوب در ایران. به نظر می رسد که آنها ارمنی هستند - اقلیت مسیحی پر رونق در ایران ، که یک بخش بسیار چشمگیر از تیم ملی را تشکیل می دهد. این باشگاه یک ترکیب دیواری با یک سالن ورزشی و یک حیاط بزرگ است که در آن خانواده ها کباب و غذای سنتی ارمنی را می خورند.

ایران به جامعه ارمنستان حق می دهد که با احتیاط بنوشند و از دیگر ممنوعیت های قوانین اسلامی مانند حق خرید و فروش بیکن خود خودداری کنند. چند روز بعد ، ما به یک مهمانی ارمنی دعوت می شویم که فقط می توان آن را به عنوان یک کلوپ شبانه توصیف کرد ، هرچند که یک ناف با اولویت آدل است. بسیاری از موهای زائد و رقصنده و هیپرسترها روی یک مهتاب لاغر معروف به اراک یا "عرق" وجود دارد.

در ساعات اولیه ظهور می کند و یک تاکسی را در بزرگراه های بزرگ چهار لانه که از این کلانشهر عظیم عبور می کنند ، به سمت بالا می رود ، ما در یک رستوران Kaleh Pacheh متوقف می شویم ، تنها مکانی که هنوز هم در ساعات کوچک در یک شهر هشت میلیون نفر غذا می دهدبشراگر AAB Goosht غذای صبحگاهی تهران است ، Kale Pacheh - سر کامل گوسفند ، قلاب و بیضه های جوشانده شده با سیر ، لیمو و دارچین - غذای منزل شبانه آن است. من می توانم گزارش دهم که بوی افتضاح دارد اما طعم آن درخشان است - حداقل ساعت 4 صبح انجام می شود.