دادگاه دوسلدورف آستانه ارزش معامله را در یادداشت های رقابت وبلاگ متا/کوستومر روشن می کند

در یک حکم اخیراً منتشر شده ، دادگاه عمومی بالاتر دوسلدورف به تفسیر آستانه ارزش معامله تحت رژیم کنترل ادغام آلمان توسط دفتر کارتل فدرال (حكم 23 نوامبر 2022 - KART 11/21 (v)) اعتراض كرده است.

این حكم راهنمایی مفیدی در مورد الزام اطلاع رسانی تحت كنترل ادغام آلمان در سناریوهایی كه قیمت خرید در آن زیاد است ، ارائه می دهد اما پیوند هدف به آلمان ضعیف است.

زمینه

از سال 2017 ، ادغام مربوط به دستیابی به یک هدف با گردش مالی در آلمان زیر آستانه استاندارد ، مطابق با Sec است. 35 (1a) قانون در برابر محدودیت های رقابت (ARC) ، با این وجود در معرض کنترل ادغام (1) توسط دفتر کارتل فدرال (FCO) اگر:

• ارزش کلی قیمت خرید بیش از 400 میلیون یورو و
• عملیات هدف در آلمان قابل توجه است

هدف اصلی آستانه ارزش معامله ، گرفتن به اصطلاح "کسب قاتل" است ، یعنی مواردی که در آن افراد متقاضی شرکت های جوان و نوآورانه با ارزش اقتصادی بالا ، به ویژه در بخش دیجیتال و دارویی را بدست می آورند.

FCO در مورد استفاده از آستانه ارزش معامله ، مقاله راهنمایی (فقط در آلمانی) را صادر کرده است. با این وجود ، احزاب غالباً با عدم قطعیت ها روبرو می شوند ، به ویژه در هنگام تعیین اینکه آیا عملیات هدف در آلمان به معنای قانون "اساسی" است یا خیر. با تصمیم اخیر خود ، دادگاه منطقه ای بالاتر دوسلدورف برخی از جنبه های آزمون ارزش معامله را روشن می کند.

حقایق پرونده

پس از آنكه متا قصد خود را برای به دست آوردن كوستومر اعلام كرد ، FCO تصمیمی رسمی را تصویب كرد كه تعیین می كند این معامله در آلمان قابل اطلاع باشد و متا را برای ارائه پرونده. کوستومر در بازار نرم افزار خدمات به مشتری و پشتیبانی از مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) فعال است. چنین برنامه های نرم افزاری توسط مشاغل برای تعامل با مشتریان خود با پاسخ دادن به سؤالات ، حل مشکلات و ارائه مشاوره در زمینه روابط مشتری تجاری استفاده می شود. کوستومر در اصل یک مدل صدور مجوز را اجرا می کند که تحت آن مجوز نرم افزار خود را به مشاغلی که سپس نرم افزار CRM را در کانال های ارتباطی خود با مشتری های نهایی خود ادغام می کنند ، مجوز می دهد. علاوه بر این ، کوستومر عملیات پردازش داده ها را برای مشتریان خود انجام می دهد.

به موازات ، غلظت نیز توسط کمیسیون اتحادیه اروپا پس از مراجعه به پرونده توسط سازمان رقابت اتریش مورد بررسی قرار گرفت. کمیسیون اتحادیه اروپا با توجه به تعهدات ، این قرارداد را در فاز 2 پاک کرد (اینجا را ببینید). FCO تصمیم گرفت به ارجاع بپیوندد و معامله تحت رژیم کنترل ادغام آلمان را ارزیابی کرد. در نهایت ، FCO با در نظر گرفتن راه حل های مورد نیاز کمیسیون اتحادیه اروپا ، معامله را در فاز 1 پاک کرد (اینجا را ببینید).

موضع FCO در مورد صلاحیت

FCO نیاز به اطلاع رسانی در مورد معامله بر اساس اینكه كستومر در آلمان عملیات "قابل توجهی" داشته است:

• FCO تشخیص داد که تعداد مشتریان مستقیم کوستومر در آلمان (یعنی مجوزها) بسیار کم بود و به خودی خود برای فرض عملیات اساسی در آلمان کافی نبود.
• با این حال ، FCO این نظر را مطرح كرد كه ارتباط داخلی خدمات كوستومر نه تنها از تعداد مشتریان مستقیم مستقر در آلمان مشهود است ، بلكه از تعداد مجموعه داده های مصرف كنندگان نهایی آلمان كه توسط كوستومر به نمایندگی از آن پردازش شده است ، مشهود است. مشتریان مستقیمپس از بررسی ، FCO دریافت که کوستومر مجموعه داده های قابل توجهی از مصرف کنندگان نهایی آلمان را مدیریت کرده است ، که از نظر آن برای فرض اینکه کوستومر در آلمان عملیات قابل توجهی داشته است ، کافی بود.

تجدید نظر: حكم دادگاه منطقه ای بالاتر

به دلایل رویه ای ، دادگاه منطقه ای بالاتر فقط باید تصمیم بگیرد که آیا FCO به درستی هزینه اداری را برای تصمیم خود متهم کرده است که متا را ملزم به اطلاع از معامله برای ترخیص ادغام در آلمان می کند. با این حال ، از این فرصت برای رد اساساً رویکرد FCO در آزمون ارزش معاملات و هزینه متا استفاده کرد.

دادگاه اظهار داشت که رویکرد FCO با تمرکز بر محل مصرف کنندگان نهایی که مجموعه داده های آنها از طریق نرم افزار Kustomer انجام می شود ، ناقص است:

• دادگاه این نظر را مطرح كرد كه فعالیتی در محلی كه تعهد در بازار شركت می كند ، انجام می شود. در مورد ارائه دهنده خدمات ، این مکانی است که مشتریان یا کاربران در آن قرار دارند. دادگاه اظهار داشت كه این موضع مطابق با اصول كلی قوانین كنترل ادغام آلمانی و اتحادیه اروپا است و همچنین صریحاً در دستورالعمل های FCO تأیید شده است. بر این اساس ، فقط مربوط به این بود که تعداد بسیاری از مشتریان مستقیم کوستومر (یعنی مجوزها) در آلمان واقع شده بودند ، در حالی که تعداد مصرف کنندگان نهایی آلمانی که مجموعه داده های آنها از طریق نرم افزار کوستومر پردازش می شد بی ربط بود. با توجه به اینکه کوستومر فقط تعداد بسیار محدودی از مجوزها در آلمان داشت ، عملیات داخلی آن قابل توجه نبود.
• دادگاه رویکرد FCO را ناسازگار با متن Sec می داند. قوس 35 (1a) ، که نیاز به هدف دارد که باید در آلمان عملیات قابل توجهی داشته باشد. بنابراین برای معامله کافی نیست که به نوعی تأثیر در آلمان داشته باشد ، در عوض فعالیتهای مربوط به هدف خود باید داخلی باشد.
• دادگاه اذعان می کند که پردازش داده های کاربر نهایی نیز بخشی از فعالیت های مربوط به بازار Kustomer است: استفاده از خدمات هدف پیش بینی می کند که داده های مصرف کنندگان نهایی توسط هدف پردازش می شوند. با این حال ، فقط مجوزها مشتریان مستقیم Kustomers هستند و تصمیم می گیرند که آیا آنها از خدمات پردازش داده استفاده می کنند ، که به نوبه خود برای موفقیت کوستومر در رقابت با سایر ارائه دهندگان تعیین کننده است و بنابراین تنها عامل اهمیت است.

علاوه بر این ، دادگاه با توجه به اینکه بازار CRM قبلاً توسعه یافته و بالغ شده بود ، این سؤال را مطرح می کند که آیا مناسب است ارزش آزمون معامله را در این مورد اعمال کند. دادگاه همچنین تعجب می کند که آیا در چنین سناریویی مناسب تر نیست که به سادگی آستانه گردش مالی معمول 17،5 میلیون یورو را برای تعیین تعهد اطلاع رسانی اعمال کنیم. با این حال ، قضاوت در نهایت این سؤال را باز می کند.

چشم انداز

بدیهی است که دادگاه - و به درستی - ناشی از این نگرانی است که رویکرد FCO ممکن است منجر به کاربرد گسترده ای از ارزش آزمون معامله شود.

اگر این کافی باشد که مصرف کنندگان آلمانی به طور غیرمستقیم تحت تأثیر قرار بگیرند ، حتی دستیابی به اهداف با پیوند بسیار دورافتاده با رقابت در آلمان نیز می تواند گرفتار شود. غالباً برای خریدار مشخص نخواهد بود که آیا فعالیت های هدف ممکن است به طور غیرمستقیم بر مصرف کنندگان آلمانی در جایی از زنجیره ارزش تأثیر بگذارد. این امر به ویژه در مورد اهداف با فعالیت در بازارهای جهانی متصل مانند بخش دیجیتال اتفاق می افتد. دادگاه این موضوع را با این نظر مقابله می کند که - با توجه به پیامدهای مهم - تعهد به اطلاع رسانی باید برای تعهدات مربوطه روشن و آشکار باشد.

تجربه عملی نشان می دهد که "پیشنهاد" FCO برای ارائه دیدگاه خود در مورد الزام اطلاع رسانی در بحث راهنمایی های غیررسمی با طرفین ، یک راه حل واقع بینانه نیست. پویایی و سرعت فرآیند معامله اغلب به طرفین اجازه نمی دهد تا در بحث های غیررسمی شرکت کنند. چنین بحث های غیررسمی هیچ مهلت را تحریک نمی کند و اطمینان از معامله را در معرض خطر قرار می دهد. بنابراین دادگاه به طور قانع کننده این استدلال را رد می کند.

FCO تصمیم دادگاه منطقه ای بالاتر را تجدید نظر کرده است. هنوز مشخص است که آیا دیوان عالی کشور با تأکید دادگاه دوسلدورف بر تفسیر عملی و قابل پیش بینی از آزمون ارزش معامله موافق خواهد بود.