مفهوم سرمایه گذاری و مؤلفه های آن

مفهوم سرمایه گذاری به فرایند تشکیل سرمایه اشاره دارد. به عبارت دیگر ، می توان آن را به عنوان فرایندی گفت که سهام سرمایه را افزایش می دهد.

فهرست مطالب

مفهوم سرمایه گذاری:

سرمایه گذاری به مکانیسم مورد استفاده برای تولید درآمد آینده اشاره دارد. همانطور که می دانیم سرمایه یک سهام تولید تولید شده است. یا می توان گفت سرمایه سهام کالاهای ساخته شده توسط انسان است که برای تولید بیشتر استفاده می شود. بنابراین ، سهام سرمایه ظرفیت تولید واحدهای تولیدی است. سهام سرمایه بزرگتر ، ظرفیت تولید تولید کنندگان بزرگتر خواهد بود. از این رو ، تولید کنندگان همیشه می خواهند سهام سرمایه خود را افزایش دهند ، به طوری که ظرفیت تولید آنها با گذشت زمان افزایش می یابد. این افزایش سهام سرمایه در طول سال سرمایه گذاری در طول سال نامیده می شود.

من به سرمایه گذاری مراجعه می کنم

k به سهام سرمایه اشاره دارد

ΔK به تغییر در سهام سرمایه در طول سال اشاره دارد.

این تغییر در سهام سرمایه یا سرمایه گذاری نیز به عنوان تشکیل سرمایه شناخته می شود. از این رو ، سرمایه گذاری فرایند تشکیل سرمایه یا فرایندی است که در آن سهام سرمایه افزایش می یابد.

اجزاء:

1. سرمایه گذاری ثابت
2. سرمایه گذاری موجودی

مفهوم سرمایه گذاری ثابت:

این به افزایش سهام دارایی های ثابت تولید کنندگان در طی یک سال اشاره دارد. به عبارت دیگر ، می توان آن را به عنوان هزینه ای که تولید کنندگان در خرید دارایی های بلند مدت یا کالاهای سرمایه در طول سال انجام داده اند ، توصیف کرد. به عنوان مثال ، گیاه و ماشین آلات ، مبلمان و ساختمان و غیره

می توان آن را به عنوان:

سرمایه گذاری ثابت در طول سال = سهام دارایی های ثابت در پایان سال - سهام دارایی های ثابت در ابتدای سال

فرض کنیم ، یک تولید کننده در ابتدای سال یعنی 1 ژانویه 2020 دارای 20 دستگاه است. در تاریخ 31 دسامبر 2020 ، وی دارای 35 دستگاه است. بنابراین ، سهام دارایی ثابت تولید کننده در طول سال 15 دستگاه افزایش می یابد.

بنابراین ، سرمایه گذاری ثابت در طول سال 2020 = 15 دستگاه.

به همین دلیل ، سرمایه گذاری ثابت به عنوان تشکیل سرمایه ثابت نیز شناخته می شود. این به معنای افزایش سرمایه از نظر دارایی های ثابت است که در فرآیند تولید برای چندین سال استفاده می شود.

اهمیت سرمایه گذاری ثابت:

1. سرمایه گذاری ثابت به معنای افزایش سهام دارایی های ثابت است. بنابراین ، ظرفیت تولید تولیدات را افزایش می دهد.
2. با افزایش ظرفیت تولید ، سرمایه گذاری ثابت منجر به سطح بالاتری از تولید در اقتصاد می شود.
3. سطح بالاتری از تولید منجر به نرخ بالاتر رشد اقتصادی ، معروف به رشد تولید ناخالص داخلی می شود.

مفهوم سرمایه گذاری موجودی:

این به تغییر در سهام مواد تمام شده ، نیمه تمام و خام در طی یک سال اشاره دارد. در اینجا ، کالاهای نهایی به کالاهای نهایی آماده فروش یا فروخته نشده اشاره دارند. کالاهای نیمه تمام شامل کالاهایی است که در حال تولید هستند. سهام این کالاها به عنوان موجودی موجودی شناخته می شود. با گذشت زمان متفاوت است. بنابراین ، سهام موجودی تغییر در طول سال به عنوان سرمایه گذاری موجودی تولید کنندگان شناخته می شود.

می توان آن را به عنوان:

سرمایه گذاری موجودی در طول سال = سهام موجودی در پایان سال - سهام موجودی در ابتدای سال.

بیایید فرض کنیم که تولید کننده دارای 1،25،000 واحد موجودی موجودی از جمله کالاهای نیمه تمام ، نیمه تمام و مواد اولیه در ابتدای سال یعنی 1 ژانویه 2020 است. در تاریخ 31 دسامبر 2020 ، وی 2،25،000 واحد موجودی موجودی را با وی دارد. بنابراین ، سهام موجودی تولید کننده با 1،00،000 واحد افزایش می یابد.

سهام موجودی در طول سال = 1،00،000 واحد.

اهمیت سرمایه گذاری موجودی:

سرمایه گذاری موجودی اساساً شامل سرمایه گذاری از نظر مواد اولیه و کالاهای نهایی است.

اهمیت مواد اولیه:

1. این در دسترس بودن بدون وقفه ورودی برای تولید را تضمین می کند.
2. همچنین ، روز به روز برای خرید تولید کنندگان در بازار کاهش می یابد. بر این اساس می توان از عدم قطعیت مربوط به قیمت و در دسترس بودن مواد اولیه جلوگیری کرد.

اهمیت کالاهای نهایی:

1. این تولید کنندگان را در برآورده کردن تقاضای آینده مصرف کنندگان در بازار امکان پذیر می کند.
2. با این کار ، تولید کنندگان می توانند با بدست آوردن فروش بالقوه محصولات خود به تولید کنندگان رقیب در بازار بین المللی ، درآمد بیشتری کسب کنند.

سهام موجودی مورد نظر و نامطلوب:

سهام موجودی مورد نظر به سهام موجودی برنامه ریزی شده که توسط تولید کنندگان برای تأمین تقاضای آینده در بازار نگهداری می شود ، اشاره دارد.

سهام موجودی ناخواسته به سهام موجودی بدون برنامه ریزی اشاره دارد. هنگامی که تقاضا در بازار کمتر از حد انتظار می رود. این منجر به موجودی بیشتر با تولید کنندگان می شود. این موجودی موجودی بدون برنامه ریزی منجر به ضرر تولید کنندگان می شود.

فرض کنید ، تولیدکنندگان قصد دارند از 2000 واحد یک محصول 1500 واحد بفروشند. این به این دلیل است که آنها می خواهند 500 واحد (2،000-1،500) با خود داشته باشند تا تقاضای آینده را برآورده کنند. بنابراین ، این 500 واحد به عنوان سهام موجودی مورد نظر در نظر گرفته می شوند.

اما اگر در واقع آنها به دلیل تقاضای کم می توانستند فقط 1000 واحد در بازار بفروشند. در چنین حالتی ، 500 واحد (1،500-1000) واحد موجودی موجودی ناخواسته خواهند بود.

با تشکر.

لطفا با دوستان خود به اشتراک بگذارید

اگر سوالی دارید نظر دهید.