بانک ها هنگام مواجهه با یک فعالیت مشکوک چه کاری انجام می دهند؟

هدف اصلی پولشویی قانونی کردن پول کثیف و غیرقانونی است. بسیاری از بانک ها از پولی استفاده می کنند که به حساب افراد قانونی یا فیزیکی وارد شده و سپس توسط سیستم بانکی به سایر بانک های کشور یا خارج از کشور تبدیل شده است. این امر معمولاً با ورود به پول غیرقانونی از طریق نقل و انتقالات برای فرار از وظیفه قانونی برای اطلاع از بانک انجام می شود. بانکها از مشهورترین موسسات مالی و سازمان ها در طرح پولشویی هستند و موقعیت آنها بسیار مهم است. بانکها وظیفه قانونی دارند که از قوانین ضد پولشویی (AML) و سایر عواید جرم و قوانین مالی تروریستی پیروی کنند که پروتکل برای تشخیص معاملات نامنظم انجام شده توسط بانک ها و تعهد آنها برای اطلاع از واحدهای اطلاعات مالی دارند. اگر بانکها به پولشویی که مبالغ زیادی را شامل می شود مشکوک می شوند ، باید گزارش هایی را در مورد هرگونه معاملات غیرقانونی ارائه دهند. این گزارش ها از تعدادی از سازمانهایی است که به مقامات دولتی از نقل و انتقالات نقدی اطلاع می دهند که ممکن است شامل سرقت مصرف کننده ، قاچاق مواد مخدر ، جرم سازمان یافته و سایر فعالیت های جنایی باشد. به عنوان مثال ، اشکال خاص برداشت پول نقد به عنوان اقدامات مشکوک شناخته می شود. بانک ها ، که ستون فقرات بخش مالی هستند ، برای تشخیص معاملات غیرقانونی به چشم تیز نیاز دارند. سیاست های بانکی AML ، مانند همه سازمان های دیگر ، تحت تأثیر سیاست FATF قرار دارد. کارمندان در خط مقدم در تاکتیک های ضد پولشویی مهارت دارند و طبق قانون مجاز به تشخیص فعالیت های غیرقانونی هستند. بانک ها می توانند با هدف بهبود سیاست های ضد پولشویی ، کارمندان را استخدام کنند. مأموران اجرای AML نوعی متخصص امنیت هستند.

نقش بانکها در مبارزه با جرم مالی

• با احتیاط مشتری: بانک ها برای شناسایی و تأیید هویت مشتریان خود ، با دقت مشتری (CDD) را انجام می دهند. این فرایند به اطمینان از مشروع بودن مشتریان بانک کمک می کند و در هیچ فعالیت جنایی شرکت نمی کند.
• نظارت بر فعالیت های مشکوک: بانک ها از نرم افزار پیشرفته برای نظارت بر معاملات و شناسایی فعالیت مشکوک استفاده می کنند. این به جلوگیری از جرایم مالی کمک می کند و اطلاعات ارزشمندی را برای سازمان های اجرای قانون فراهم می کند.
• گزارش فعالیت مشکوک: بانک ها طبق قانون موظفند فعالیت مشکوک را به Fincen گزارش دهند. اطلاعات ارائه شده در SARS می تواند توسط سازمان های اجرای قانون برای تحقیق و پیگرد قانونی در مورد جرایم مالی استفاده شود.
• برنامه های AML: بانک ها دارای برنامه های قوی AML هستند که شامل سیاست ها ، رویه ها و کنترل ها برای تشخیص ، جلوگیری و گزارش جرایم مالی است. برنامه های AML برای اطمینان از رعایت قوانین و مقررات و کاهش خطرات مرتبط با جرایم مالی طراحی شده اند.
• همکاری با اجرای قانون: بانک ها برای مبارزه با جرایم مالی با سازمان های اجرای قانون همکاری می کنند. آنها اطلاعات را به اشتراک می گذارند و برای شناسایی و پیگرد قانونی مجرمان همکاری می کنند.

اهمیت شناسایی و گزارش فعالیت مشکوک

شناسایی و گزارش فعالیت مشکوک در مبارزه با جرایم مالی ، از جمله پولشویی ، کلاهبرداری و تأمین مالی تروریسم بسیار مهم است. بانکها نقش مهمی در این تلاش دارند زیرا اغلب اولین خط دفاع در برابر جرایم مالی هستند.

شناسایی فعالیت مشکوک شامل نظارت بر معاملات مشتری ، شناسایی الگوهای و نظارت بر پرچم های قرمز است. پرچم های قرمز ممکن است شامل مبلغ معامله غیرمعمول یا فرکانس ، معاملات با کشورها یا اشخاص پرخطر یا معاملات مربوط به مشتری جدید و سابقه بانکی قبلی باشد.

در صورت شناسایی فعالیت مشکوک ، بانک ها طبق قانون موظفند از طریق تشکیل گزارش فعالیت مشکوک (SAR) ، آن را به شبکه اجرای جرایم مالی (FINCEN) گزارش دهند. SARS اطلاعات ارزشمندی را به سازمان های اجرای قانون ارائه می دهد ، از جمله جزئیات مربوط به طرفین درگیر ، ماهیت فعالیت و هرگونه اطلاعات اضافی که ممکن است مربوط به تحقیقات باشد.

گزارش فعالیت مشکوک نه تنها یک تعهد قانونی است بلکه برای جلوگیری از جرایم مالی نیز ضروری است. با شناسایی و گزارش فعالیت مشکوک ، بانک ها می توانند از استفاده مجرمان از سیستم مالی برای انجام فعالیت های غیرقانونی جلوگیری کنند. علاوه بر این ، به حفظ یکپارچگی سیستم مالی کمک می کند که برای ثبات و رشد اقتصاد ضروری است.

بانک ها نقش مهمی در مبارزه با جرم مالی دارند که شامل پولشویی ، تأمین مالی تروریسم ، کلاهبرداری و سایر فعالیتهای غیرقانونی است. این جنایات تهدیدی قابل توجه برای یکپارچگی و ثبات سیستم مالی ایجاد می کند و بانک ها باید برای جلوگیری ، تشخیص و گزارش فعالیتهای مشکوک اقدامات فعال انجام دهند.

فعالیت های مشکوک چیست؟

وزارت وزارت خزانه داری ایالات متحده دستورالعمل های جامع در مورد انواع فعالیت های مالی که ممکن است باعث ایجاد SAR شود ، ارائه می دهد. توصیه آنها به طور مؤثر خاطرنشان می کند که هر اقدامی که نگرانی را ایجاد کند و شامل وجوه بالاتر از مبلغ هدف باشد ، باید به عنوان فعالیت مشکوک شناخته شود. طبق دستورالعمل ، موارد زیر از جمله برخی از فعالیت های مشکوک رایج است:

• فقدان اثبات اقدامات قانونی ، تجاری یا حتی هرگونه فعالیت تجاری توسط بسیاری از طرفین معامله (ها).
• تبادل و مبادلات مالی غیرمعمول بین انواع مختلف مشاغل (به عنوان مثال ، یک وارد کننده مواد غذایی در حال مذاکره با صادرکننده قطعات خودرو).
• نقل و انتقالات پولی که در مورد حجم مشاغل مشابه که در همان مکان فعالیت می کنند ، غیر معمول و غیرمعمول است.
• نقل و انتقالات متناسب با فرم مشخص شده بازار و/یا خریدهایی که در مقایسه با حجم مشاغل مشابه که در همان محلی فعالیت می کنند غیر معمول و غیر معمول هستند.
• تعداد غیرمعمول و/یا مقادیر انتقال سیم و همچنین الگوهای انتقال سیم که تکرار می شوند.
• دنباله ای از معاملات فوق العاده پیچیده که شامل حسابهای مختلف ، بانک ها ، افراد و حوزه های قضایی است که نشانگر فعالیت لایه بندی است.
• معاملات در مدت زمان کوتاهی در پشت سر هم انجام شد ، به خصوص در حسابهایی که استفاده نشده بودند.
• نقل و انتقالات پول و/یا مبالغ فعالیت کل که با هدف مورد نظر حساب سازگار نیستند و سطح برنامه ریزی شده و اشکال فعالیت حساب در هنگام باز شدن حساب به موسسه مالی ارائه می شود.
• قربانیان حساب در بانکهای بین المللی قبلاً مورد توجه اسناد SAR بوده است.

انواع فعالیت های مشکوک که بانک ها به دنبال آن هستند

برخی از انواع فعالیت های مشکوک که بانک ها به دنبال آن هستند عبارتند از:

• معاملات بزرگ نقدی: بانک ها ممکن است معاملات نقدی را که بیش از یک آستانه خاص هستند نظارت کنند ، زیرا این معاملات می تواند نشانگر پولشویی یا سایر فعالیت های غیرقانونی باشد.
• ساختار: ساختار شامل تجزیه معاملات بزرگتر به مقادیر کمتری برای جلوگیری از تحریک الزامات گزارشگری است. بانکها ممکن است برای ساختار فعالیت نظارت کنند زیرا اغلب با پولشویی همراه است.
• معاملات غیرمعمول یا غیر قابل توضیح: معاملات متناقض با مشخصات مالی شناخته شده مشتری یا اینکه فاقد یک هدف تجاری روشن هستند ممکن است توسط بانک ها مشکوک تلقی شود.
• مشتریان پرخطر: بانک ها به دلیل عواملی مانند شغل ، کشور مبدا یا فعالیت های جنایی قبلی ممکن است مشتریان خاصی را به عنوان پرخطر معرفی کنند.
• معاملات مربوط به افراد در معرض سیاسی (PEP): PEP افرادی هستند که مواضع عمومی برجسته ای دارند و معاملات مربوط به آنها ممکن است توسط بانک ها مورد بررسی قرار گیرد.
• معاملات مربوط به کشورها یا افراد مجازات: بانک ها ممکن است معاملات مربوط به افراد یا کشورهایی را که مشمول تحریم های اقتصادی هستند نظارت کنند ، زیرا این معاملات ممکن است نشانگر پولشویی یا سایر فعالیتهای غیرقانونی باشد.
• تهدیدهای امنیت سایبری: بانکها ممکن است فعالیتهای مشکوک مربوط به امنیت سایبری ، مانند تلاش برای دسترسی به حساب های مشتری یا انتقال وجوه را بدون مجوز نظارت کنند.

روند تحقیق و پاسخ به گزارش های فعالیت مشکوک

هنگامی که یک بانک فعالیت مشکوک را مشخص می کند ، لازم است SAR را به سازمان نظارتی مربوطه ارائه دهید. SAR اطلاعاتی در مورد فعالیت مشکوک ، از جمله مشتری درگیر ، نوع فعالیت و سایر جزئیات مربوطه ارائه می دهد. در اینجا مراحل انجام شده در تحقیق و پاسخ به SARS وجود دارد:

• بررسی و تجزیه و تحلیل: تیم انطباق بانک SAR را بررسی کرده و اطلاعات ارائه شده را برای تعیین اعتبار گزارش و پاسخ مناسب تجزیه و تحلیل می کند.
• بررسی: اگر SAR مشخص شود ، این بانک تحقیقاتی را برای جمع آوری اطلاعات اضافی در مورد فعالیت مشکوک ، از جمله بررسی سوابق مشتری ، سابقه معاملات و سایر داده های مربوطه انجام می دهد.
• تعیین ریسک: بر اساس تحقیقات ، بانک سطح ریسک مرتبط با فعالیت مشکوک را تعیین کرده و پاسخ مناسب را تعیین می کند. این ممکن است شامل بستن حساب ، انجماد دارایی یا گزارش فعالیت به اجرای قانون باشد.
• گزارش به مقامات: اگر بانک تشخیص دهد که فعالیت مشکوک مربوط به پولشویی ، تأمین مالی تروریستی یا سایر فعالیت های جنایی است ، گزارشی را به مقامات نظارتی مربوطه و سازمان های اجرای قانون ارائه می دهد.
• پیگیری: بانک همچنان به نظارت بر حساب و فعالیت معامله ادامه خواهد داد تا اطمینان حاصل شود که فعالیت مشکوک به طور کامل برطرف شده و از فعالیت های مشکوک آینده جلوگیری می کند.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که SAR ها محرمانه هستند و با مشتری یا اشخاص ثالث به اشتراک نمی گذارند مگر اینکه طبق قانون لازم باشد. علاوه بر این ، بانکها موظفند سوابق SARS را برای یک دوره زمانی مشخص حفظ کنند و ممکن است مشمول معاینه نظارتی و حسابرسی باشند.

راه حل نظارت بر معاملات Scanner AML بلافاصله بر معاملات در بانک ها و سایر موسسات مالی نظارت می کند و به کارمندان AML هشدار می دهد با هشدار دادن به معاملات مشکوک با ویژگی قانون پویا خود. هنگامی که کارمندان AML هشدارها را بررسی می کنند و متوجه می شوند که وضعیت واقعاً مشکوک وجود دارد ، آنها یک پرونده SAR را در مورد این فرآیند تهیه می کنند و این پرونده را به موسسه اقتدار لازم ارسال می کنند. با اسکنر تحریم ، بررسی معاملات مشکوک و سرعت بخشیدن به این روند بسیار آسان است. بنابراین می توانید مناسب ترین راه حل ها را برای موسسه خود تماس بگیرید و کشف کنید.< Pan> ذکر این نکته حائز اهمیت است که SAR ها محرمانه هستند و با مشتری یا اشخاص ثالث به اشتراک نمی گذارند مگر اینکه طبق قانون لازم باشد. علاوه بر این ، بانکها موظفند سوابق SARS را برای یک دوره زمانی مشخص حفظ کنند و ممکن است مشمول معاینه نظارتی و حسابرسی باشند.