درک تفاوت های شرکت های داخلی ، بین المللی و جهانی

از دیدگاه یک سرمایه گذار آمریکایی ، 3 گروه گسترده از شرکت ها وجود دارد که هر یک از آنها در معرض رژیم های مختلف حقوقی و حسابداری قرار دارند.

DST Systems ، Inc.

جهانی سازی جامعه تجاری موضوعات پیچیده ای را برای تجزیه و تحلیل اساسی ایجاد می کند. برای درک اصول یک شرکت ، ابتدا باید تعیین کنید که از قوانین حسابداری برای تهیه گزارش های مالی آن استفاده شده است. شما همچنین می خواهید بدانید که قوانین چه کسی شیوه های حاکمیت شرکت را تعریف می کند.

دسته بندی های شرکت

برای سرمایه گذاران آمریکایی ، 3 دسته گسترده از شرکت ها هر کدام مشمول رژیم های مختلف حقوقی و حسابداری هستند.

• بنگاه های داخلی بیشتر یا کاملاً در ایالات متحده فعالیت می کنند. آنها ممکن است کالاها را وارد کنند یا محصولات صادراتی را وارد کنند ، اما این فعالیت ها به طور معمول سهم نسبتاً کمی از کل فعالیت های تجاری را نشان می دهد. شرکت های داخلی معمولاً طبق قوانین اوراق بهادار ایالات متحده اداره می شوند. گزارش های مالی آنها به طور معمول مطابق با اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) ساخته می شود.
• شرکت های بین المللی مقر در ایالات متحده مستقر هستند اما سرمایه گذاری های قابل توجهی در خارج از کشور دارند و از نظر جغرافیایی متنوع هستند. عملیات ایالات متحده و مدیریت شرکت مادر به طور معمول توسط قوانین ایالات متحده تعیین می شود و حسابداری شرکت مادر به طور معمول از GAAP پیروی می کند. اما شرکتهای تابعه غیر آمریکایی ممکن است طبق سیاست هایی که توسط کشورهای میزبان خود دیکته شده است اداره شود. ساختار حسابداری در بسیاری از حوزه های قضایی در خارج از ایالات متحده با استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) تعیین می شود. هرگونه تفاوت خاص در حسابداری یا حاکمیت بین شرکتهای تابعه خارجی و شرکتهای مادر آمریکایی باید در گزارش های مالی والدین و شرکت ها افشا شود.
• شرکت های جهانی در بسیاری از کشورها سرمایه گذاری و مراکز سود قابل توجهی دارند و هیچ مرکز تسلط واحدی ندارند. قوانین حاکمیتی برای شرکتهای جهانی به طور کلی طبق قوانین محل اقامت رسمی شرکت مادر تعیین می شود. برخی از شرکت های جهانی مطابق با GAAP برای سرمایه گذاران آمریکایی ، صورتهای مالی ایجاد می کنند ، اما معمولاً گزارش های اصلی والدین و شرکت ها به IFRS پایبند هستند.

برای آخرین بینش های ما برای ایمیل هفتگی ما در مورد Fidelity Viewpoints ثبت نام کنید.

IFRS در مقابل GAAP

استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) و اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) هدف ارائه مجموعه مشترکی از قوانین برای ایجاد گزارش های شفاف مالی را دارند. با این وجود ، تفاوت هایی بین آنها وجود دارد. در اینجا نحوه تعریف آنها آمده است:

IFRS: "ماموریت ما تهیه استانداردهای IFRS است که شفافیت ، پاسخگویی و کارآیی را در بازارهای مالی در سراسر جهان به ارمغان می آورد. کار ما با تقویت اعتماد ، رشد و ثبات مالی بلند مدت در اقتصاد جهانی به منافع عمومی خدمت می کند. IFRS در حال حاضر هستنددر بیش از 140 حوزه قضایی مورد نیاز است و در بسیاری موارد دیگر مجاز است. "1

GAAP: "اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) استانداردهای حسابداری ، کنوانسیون ها و قوانین هستند. این همان چیزی است که شرکت ها برای اندازه گیری نتایج مالی خود استفاده می کنند. این نتایج شامل درآمد خالص و همچنین نحوه ثبت شرکتها دارایی و بدهی است. در ایالات متحده ، SEC صلاحیت ایجاد GAAP را دارد. با این حال ، SEC از نظر تاریخی به بخش خصوصی اجازه داده است تا راهنمایی ها را تعیین کند. "2

2 استاندارد حسابداری شباهت و تفاوت دارند. در اینجا یک مرور کلی وجود دارد:

• صورتهای مالی تهیه شده طبق قوانین GAAP و SEC و موارد تهیه شده تحت IFR به طور کلی مشابه به نظر می رسند و از همان اصطلاحات استفاده می کنند. اما تفاوت های جزئیات زیادی وجود دارد. به عنوان مثال ، در ایالات متحده ، طرح و قالب گزارش های شرکت های دولتی با مقررات دقیق SEC تعیین می شود ، بنابراین بیشتر این گزارش ها تمایل دارند که یکسان باشند. در مقابل ، گزارش های IFRS ممکن است تا زمانی که اطلاعات لازم را در بر می گیرد ، تفاوت چشمگیری داشته باشد. گزارش های IFRS همچنین ممکن است جزئیات بیشتری در مورد نتایج دوره قبلی ارائه دهد.
• گزارش های مالی موقت ایجاد شده تحت IFRS به طور کلی اجازه می دهد تا انواع کمتری از هزینه ها از یک دوره به دوره دیگر به تعویق بیفتد.
• رهنمودهای ادغام شرکتهای تابعه تحت GAAP اجازه می دهد تا تعیین شده بر اساس کنترل منافع مالی باشد. با این حال ، تحت IFRS ، این تعیین می تواند مبتنی بر اینکه آیا نهاد والدین قدرت کنترل شرکت تابعه را دارد یا خیر.
• هزینه موجودی تحت GAAP می تواند با هزینه تحت IFRS متفاوت باشد. GAAP امکان ارزیابی را بر اساس حسابداری اول و اول (LIFO) فراهم می کند. این عمل حسابداری تحت IFRS ممنوع است. GAAP اجازه می دهد تا موجودی با ارزش بازار ارزش داشته باشد. IFRS در عوض به ارزش قابل تحقق خالص متکی است. GAAP اجازه نمی دهد که نوشتن موجودی معکوس شود ، در حالی که اگر دیگر دلیل این اختلال وجود نداشته باشد ، IFRS اجازه این عمل را می دهد.
• اقلام فوق العاده، یعنی اقلامی که غیرمعمول یا نادر هستند، می توانند به طور جداگانه تحت GAAP گزارش شوند اما طبق IFRS نه.
• منافع اقلیت را می توان به عنوان جزئی از حقوق صاحبان سهام تحت IFRS، اما به عنوان یک بدهی تحت GAAP در نظر گرفت.
• قوانین تشخیص درآمد در بسیاری از جزئیات مهم، اما مخفیانه متفاوت است، به طوری که کل درآمد یک شرکت تحت IFRS می تواند به طور قابل توجهی متفاوت از آنچه در GAAP باشد، متفاوت باشد.

GAAP برای چندین دهه به عنوان چارچوبی برای حسابداری مالی در ایالات متحده عمل کرده است. بسیاری از عناصر GAAP از پرونده های مطرح شده توسط شرکت ها یا صنایعی که به دنبال درمان متفاوت برای شرایط خود هستند، تکامل یافته اند. IFRS سابقه کوتاه تری از رویه قضایی دارد و بنابراین فرصت های کمتری برای توسعه مسائل استثنایی درمان داشته است. سرمایه گذارانی که باید بر اساس گزارش های IFRS اقدامی انجام دهند، ممکن است نیاز داشته باشند که تحول رویه IFRS را به دقت زیر نظر داشته باشند.